Ὁ φόβος μπροστά στήν ἐνοχή

Η ΠΡΩΤΗ ἐντύπωση ὅποιου διαβάσει τήν ἀνάρτηση τῆς Δούρου στό facebook, μετά ἀπό 20 ἡμέρες σιωπῆς γιά τήν τραγωδία τῆς Ἀνατολικῆς Ἀττικῆς, θά νομίζει ὅτι τό λιγότερο πού ἔχει νά κάνει εἶναι…

… κατ’ ἀρχήν νά αὐτομαστιγωθεῖ μέχρι λιποθυμίας, ἐπειδή τόλμησε νά ἀμφισβητήσει τήν αὐθεντία της καί στή συνέχεια νά ζητήσει μέ συντριβή συγγνώμη ἀπό αὐτή τήν ἀνεπίληπτη καί ἀκούραστη ἐργασιομανῆ ἀξιωματοῦχο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἡ ὁποία παρά τίς τεράστιες ἀντιξοότητες πού οἱ ταξικοί ἐχθροί της ὀρθώνουν γιά νά ἐμποδίσουν τήν δημιουργικότητά της αὐτή καταφέρνει νά ὑπηρετεῖ τόν λαό, ὅπως μόνον μιά γνήσια καί συνειδητή ἀγωνίστρια τῆς ἀριστερᾶς εἶναι σέ θέση νά ἐπιτύχει…

Ἡ Δούρου δέν εἶναι τυχαῖα στίς τάξεις τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Ἀρκεῖ νά θυμηθοῦμε ὅτι εἶναι ἡ πρώτη στήν ὁποία ὁ Ἑλληνικός λαός ἀναγνώρισε τήν «ρήξη μέ τό σκοτεινό παρελθόν», «τήν καταδίκη τοῦ κατεστημένου» καί «τήν ἐλπίδα πού ἔρχεται», καθώς τό 2014 πρίν δηλαδή ἀναδείξει τόν Τσίπρα ὡς πρωθυπουργό φρόντισε νά ἀναθέσει στήν συνομήλική του τήν μεγαλύτερη περιφέρεια τῆς χώρας, ἔχοντας πεισθεῖ ὅτι τό ἀντίδοτο στήν κρίση ἦταν ἡ παράδοση τῆς ἐξουσίας σ’ αὐτούς πού ἐπαγγέλλονταν καί ὑπόσχονταν χωρίς μέτρο ὅλα ὅσα ἱκανοποιοῦσαν τίς προσδοκίες, τίς φαντασιώσεις καί τίς ψευδαισθήσεις του…

Ἡ πρώτη εἰκόνα τῆς Δούρου μετά τήν ἐπιτυχία της ἦταν τό ἀνεπανάληπτο «πίσω ὅλοι», μέ τό ὁποῖο ἐμπόδισε τούς συνεργάτες της νά πανηγυρίσουν καί νά φωτογραφηθοῦν μαζί της, θέλοντας νά ἀποτρέψει ἀκόμη καί τήν ἐλάχιστη σκέψη ἐκείνων πού θά μποροῦσαν νά διανοηθοῦν ὅτι μποροῦν νά κλέψουν κάτι ἀπό τήν δική της σοσιαλιστική λάμψη… Ὡς γνωστόν στόν θαυμαστό κόσμο τῆς ἀριστερᾶς ἡ ἰσότητα εἶναι ἕνα ἑλκυστικό σύνθημα γιά τούς πολλούς ἐπιπόλαιους καί ἀφελεῖς, ἀλλά στήν πραγματικότητα, τήν ὁποία καθορίζει καί κατευθύνει ἡ ἡγετική πρωτοπορία, κάποιοι εἶναι περισσότερο «ἴσοι» ἀπό τούς ἄλλους…

Ἡ θητεία τῆς Δούρου στήν περιφέρεια Ἀττικῆς εἶναι γεμάτη πολλά καί παχειά λόγια, σωρεία ἀνεκπλήρωτων ὑποσχέσεων, ἀπόλυτη λειτουργική καί διαχειριστική ἀδυναμία καί κραυγαλέες ἀποτυχίες, ὅπως ἡ ἐπίλυση τοῦ προβλήματος τῶν σκουπιδιῶν, στό ὁποῖο εἶχε ἐπενδύσει ἀντιπολιτευτικό μένος καί ἀσύστολη ἐκμετάλλευση, ἡ ἀξιοποίηση τοῦ ΕΣΠΑ πού ἐπί τῶν ἡμερῶν της καρκινοβατεῖ καί, κυρίως, οἱ τραγωδίες στήν Μάνδρα καί τήν Ἀνατολική Ἀττική. Τό γεγονός ὅτι ἐξ αἰτίας τῆς ὑπερ-εκατόμβης τῶν θυμάτων πού εἴτε τό θέλει εἴτε ὄχι στοιχειώνουν τήν θητεία της καταγράφεται πρώτη στόν κατάλογο τῶν ποινικῶς ἐλεγχομένων γιά τίς παραλείψεις της καί τήν ἐγκληματική ἀνεπάρκειά της, δέν φαίνεται νά πτοεῖ τήν φιλόδοξη ὅσο καί ἀνίκανη Δούρου ἀπό τήν προσπάθειά της ὡς γνήσια ἀριστερή νά ἀποσείσει τίς τεράστιες εὐθύνες της καί νά φορτώσει στό παρελθόν καί στίς καιρικές συνθῆκες τίς συνέπειες τῆς ἀνικανότητάς της. Ἡ ἀνάρτηση τῆς Δούρου στό facebook τελειώνει μέ τήν φράση «θά ἐπανέλθω». Μοιάζει μέ ἀπειλή κάποιου στόν ὁποῖο περισσεύει ἡ ἀναίδεια, ἡ ἀναισχυντία καί ἡ ἀλαζονεία. Στήν πραγματικότητα δέν εἶναι τίποτε περισσότερο ἀπό τόν φόβο νά τελειώσουν ἄδοξα οἱ πολιτικές της φιλοδοξίες σέ κάποια δικαστική αἴθουσα.

*Δικηγόρος