Οὔτε σέ ταινίες μέ τόν Τόμ Κρούζ!

Σκέψου τώρα, νά εἶσαι ἐπιβάτης σέ ἀεροσκάφος, νά βρίσκεσαι σέ ὕψος χιλιάδων ποδῶν καί μέσα στό «κόπκιτ» ὁ βοηθός πιλότος νά ἐπιχειρεῖ νά σκοτώσει τόν προϊστάμενό του μέ ἕνα μαχαίρι!

Σκέψου τώρα, νά εἶσαι ἐπιβάτης σέ ἀεροσκάφος, νά βρίσκεσαι σέ ὕψος χιλιάδων ποδῶν καί μέσα στό «κόκπιτ» ὁ βοηθός πιλότος νά ἐπιχειρεῖ νά σκοτώσει τόν προϊστάμενό του μέ ἕνα μαχαίρι! Οὔτε στίς ταινίες τοῦ Τόμ Κρούζ τέτοιο περιστατικό! Κι ἐνῷ ὁ πιλότος προσπαθεῖ νά ἀποφύγει τίς μαχαιριές, δυό ἄλλοι ὑπάλληλοι (ἀσφάλεια, προφανῶς, τῆς ἑταιρείας), μέ τήν συνδρομή ἐπιβατῶν, «μπουκάρουν» στό πιλοτήριο, κατορθώνουν νά ἀκινητοποιήσουν τόν ἐπίδοξο δολοφόνο καί νά σταθεροποιήσουν τό ἀεροπλάνο, τό ὁποῖο ἔχασε χιλιάδες πόδια ὕψος, μέσα σέ ἐλάχιστο χρόνο!

Νά εἶσαι μέ τά παιδιά σου στήν πτήση καί νά σκέπτεσαι ὅτι σέ λίγα λεπτά δέν θά ὑπάρχεις κανείς σας! Νά θυμᾶσαι τήν 11η Σεπτεμβρίου καί νά τρελλαίνεσαι ἀπό τήν ἀγωνία, καθώς ἀκοῦς κραυγές πόνου καί βλέπεις κάποιον νά βγαίνει ἀπό τό πιλοτήριο αἱμόφυρτος! Σκηνές τρόμου, ὄχι, δυστυχῶς, ἀπό ταινία, ἀλλά ἀπό τήν παρανοϊκή πραγματικότητα πού ζοῦμε στόν κόσμο μας τά τελευταῖα χρόνια.

Βεβαίως, πῶς νά μήν θαυμάσεις, νά μήν συγχαρεῖς, νά μήν αἰσθάνεσαι εὐγνώμων στούς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι κατόρθωσαν νά ἀκινητοποιήσουν τόν δράστη καί νά ἐπαναφέρουν τό ἀεροπλάνο (προφανῶς ἦσαν καί ἐκεῖνοι πιλότοι) σέ σταθερή πορεία, ὥστε νά καταστεῖ δυνατή ἡ προσγείωσή του, παρά τίς σοβαρές ζημίες πού ἔχει ὑποστεῖ στό οὐραῖο του τμῆμα.

Καί τρελλαίνομαι μέ ὅλους ἐκείνους τούς ἄρρωστους, πού ἔσπευσαν νά γράψουν στά «σόσιαλ» ὅτι «ἡ ὅλη ὑπόθεση στήθηκε ἀπό τήν Μοσάντ γιά νά ἀλλάξει τό κλῖμα πού ἔχει δημιουργηθεῖ κατά τοῦ Ἰσραήλ λόγῳ τοῦ Παλαιστινιακοῦ».

Ναί, ὀργάνωσε ἡ Μοσάντ τό σχέδιο καί προγραμμάτισε πότε θά πέσουν οἱ μαχαιριές, πόσες χιλιάδες πόδια θά χάσει τό ἀεροσκάφος καί σέ ποιό σημεῖο θά πιάσει τό τιμόνι ὁ ἕνας ἐκ τῶν δύο πιλότων μέ «πολιτικά», πού εἶχαν, ὡς ἀπεδείχθη, τόν δικό τους ρόλο στήν πτήση.

Εἶναι βέβαιο ὅτι οἱ Ἰσραηλινοί, μετά τήν 11η Σεπτεμβρίου, ἔχουν ὀργανώσει τόσο ἀποτελεσματικά τήν ἄμυνα, ἀλλά καί τήν ἐπίθεσή τους, ὥστε νά ἀντιμετωπίζουν περιστατικά ὅπως τό χθεσινό. Σκεφθεῖτε, πάντως, ποῦ θά εἴχαμε φθάσει τώρα, ἄν ὁ –ὑπήκοος Ὀμάν– βοηθός πιλότος, εἶχε κατορθώσει νά ρίξει τό ἀεροπλάνο καί νά πάρει μαζί του στόν θάνατο τούς ἐπιβάτες.

Νά δοῦμε, ὅμως, τί τελικά θά προκύψει ἀπό ὅλη αὐτή τήν ἱστορία. Τί «καπνό φουμάρει» ὁ παρ’ ὀλίγον δολοφόνος, ποιά ἦταν τά κίνητρά του, ἀλλά καί πῶς δέν ἔγινε ἀντιληπτό τό μαχαίρι ἀπό τά ὄργανα ἀσφαλείας πού –ὑποτίθεται ὅτι– λειτουργοῦν στά ἀεροδόμια καί «τσεκάρουν» καί ἀκτινογραφοῦν τά πάντα! Εἶναι βέβαιο ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ὑπόθεση ἔχει πολλές «οὐρές».

Νά δοῦμε ἄν θά «μιλήσει» ὁ βοηθός πιλότος, νά δοῦμε πῶς ἀκριβῶς συνέβη τό περιστατικό, πού θά μποροῦσε σήμερα νά εἶναι ἕνα πολύνεκρο ἀεροπορικό δυστύχημα καί νά ψάχναμε γιά τό «μαῦρο κουτί».

Εὐχῆς ἔργον τό ὅτι ἀπετράπη ἕνα αἱματηρό συμβάν, εὐχῆς ἔργον τό ὅτι δέν ὑπῆρξαν θύματα. Ἀλλά ὁ κόσμος μας ἔχει πολύ ἀλλάξει πλέον. Καί πολύ δύσκολα θά ξαναφτιάξει…