Νόμος κίνησης τῆς κοινωνίας

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ἡ ἐκτίμηση πού διατύπωσα σέ πρόσφατο σημείωμά μου γιά τά ἐπιχειρήματα στά ὁποῖα θά προσφύγουν ὅλοι ἐκεῖνοι, τά ὀνόματα τῶν ὁποίων ἐμπλέκονται σέ δυσώδεις ὑποθέσεις διαφθορᾶς, δικαιώνεται.

Καί μάλιστα στό ἀνώτατο δυνατό ἐπίπεδο. Ἀπό ἕναν πρώην Πρωθυπουργό. Ὁ ὁποῖος ὑποτίθεται πιστεύει στό κράτος δικαίου. Τόν κ. Κώστα Σημίτη. Μετά τήν διαβίβαση τῆς δικογραφίας τοῦ C4I στήν Βουλή ἀπό τόν εἰδικό ἐφέτη ἀνακριτή κ. Ὀρφανίδη, στήν ὁποία περιγράφονται τά τηλεφωνήματα τοῦ Γραμματέως τῆς Siemens Χριστοφοράκου ἀνά δεκάλεπτο στό γραφεῖο του καί σέ ὑπουργούς του, ἡ κατάθεση τοῦ Γενικοῦ Γραμματέα Ἐξοπλισμῶν Βασιλάκου (ἔμεινε στήν θέση του καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς θητείας Βενιζέλου στό Πεντάγωνο), πληροφορίες γιά 4 off shore καί μαρτυρία γιά μίζα 7%, ὁ πρώην Πρωθυπουργός δήλωσε: «Εἶναι ἐπικίνδυνο γιά τή χώρα ὁ δημόσιος βίος νά σύρεται στό βοῦρκο τῆς συκοφαντίας καί τῆς λασπολογίας ἐνῶ ἡ κρίση εἶναι ἀκόμα παροῦσα. Οἱ σκοπιμότητες τῆς προεκλογικῆς περιόδου δέν πρέπει νά μᾶς ὁδηγήσουν σέ περιπέτειες ἀνάλογες μέ αὐτές πού ζήσαμε καί πληρώσαμε τό 2015. Χρέος τῶν κυβερνώντων εἶναι νά παράγουν πολιτική γιά τό μέλλον καί ὄχι λάσπη γιά τό παρελθόν. Ὅπως ἔχω δηλώσει, προσωπικές ἐπιθέσεις ἐναντίον μου δέν μέ ἀγγίζουν».

Τί παρατηρεῖ κανείς μελετώντας τήν δήλωση τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ; Στέκομαι σέ μερικές λέξεις:

• «Ἐπικίνδυνο»: Εἶναι ἐπικίνδυνο κατά τόν κ. Σημίτη νά διερευνᾶ ἡ Δικαιοσύνη μείζονες ὑποθέσεις δημοσίου συμφέροντος. Εἶναι ἐπικίνδυνο «γιά τήν χώρα», ὑποστηρίζει. Στήν πραγματικότητα εἶναι ἐπικίνδυνο γιά τόν ἴδιο! Καί εἶναι ἐν τέλει λυπηρό νά ταυτίζει ἕνας πρώην Πρωθυπουργός τόν ἑαυτό του μέ τήν χώρα ὅταν ἡ ἴδια ἡ χώρα δέν ταυτίστηκε ποτέ μαζί του.

• «Σύρεται»: Ὁ πρώην Πρωθυπουργός θεωρεῖ ἀνοικτά πώς ἡ Δικαιοσύνη «σύρεται» στόν βοῦρκο τῆς συκοφαντίας. Ἀλλά δέν τόλμησε κανείς νά πεῖ μιά κουβέντα ἐναντίον τοῦ εἰδικοῦ ἐφέτη ἀνακριτῆ. Τί θέλει νά πεῖ, λοιπόν, ὁ κ. Σημίτης; Ὅτι ἡ χώρα «σύρεται» στόν βοῦρκο τῆς συκοφαντίας ἀπό τήν Δικαιοσύνη; Αὐτό;

• «Ἐνῶ ἡ κρίση εἶναι ἀκόμη παροῦσα». Τό κορυφαῖο τῶν ἐπιχειρημάτων! Πρώην Πρωθυπουργός πού κάθισε στό τιμόνι τῆς Ἑλλάδος ἐπί ὀκτώ ὁλόκληρα χρόνια, ἀδιατάρακτα, καί τοῦ ὁποίου οἱ βασικοί συνεργάτες καί ὑπουργοί καταδικάστηκαν ἤ εἶναι ὑπόδικοι γιά μεγάλες ὑποθέσεις διαφθορᾶς, ὑποστηρίζει δημοσίως ὅτι εἶναι «ἐπικίνδυνο» πρᾶγμα ἡ διερεύνηση τῶν σκανδάλων ἐπειδή ἀκόμη ἡ κρίση «εἶναι παροῦσα». Κατά συνέπεια, ἄν τά ψάξουμε, τότε ἡ κρίση θά… ἐπανεμφανιστεῖ. Θεωρῶ τήν σύνδεση αὐτή πού κάνει ὁ κ. Σημίτης τήν πλέον ἄστοχη. Ἡ Ἑλλάς κινδυνεύει ἀπό ἕνα …ἔμβασμα πού ἔφυγε ἀπό τίς Μπαχάμες καί μέσω off shore ἔφθασε στήν Ἐμπορική Τράπεζα, ἔμεινε ἐκεῖ γιά πέντε μέρες καί ἀνεχώρησε μετά γιά τούς λογαριασμούς τοῦ ἀδερφοῦ του στήν Γερμανία; Ἀπό αὐτό κινδυνεύει ἡ Ἑλλάς; Καί μάλιστα, τί κίνδυνος!

• «Περιπέτεια» εἶναι ἡ ἑπόμενη λέξη πού χρησιμοποιεῖ ὁ πρώην Πρωθυπουργός· «περιπέτεια ἀνάλογή τοῦ 2015». Σχεδόν μᾶς εἶπε ὅτι ἡ Ἑλλάς θά ἐξέλθει τοῦ εὐρώ ἐπειδή τόν ψάχνουν οἱ ἀνακριτές. Ἡ Ἑλλάς δέν κινδυνεύει νά τεθεῖ ἐκτός εὐρώ. Στήν πραγματικότητα ἦταν ἐκτός Εὐρώπης στά χρόνια τοῦ κ. Σημίτη καί ἄς ἐντάχθηκε ἐπί τῶν ἡμερῶν του τυπικά στήν Εὐρωζώνη. Ἦταν ἐκτός Εὐρώπης, γιατί ἐπιβεβαιωμένα πλέον τό μαῦρο χρῆμα ἦταν μεταξύ 1996-2004 νόμος κίνησης τῆς κοινωνίας. Μιά ὁλόκληρη κοινωνία ρυθμίστηκε στήν βάση αὐτῆς τῆς παραδοχῆς. Αὐτοῦ τοῦ κοινωνικοῦ συμβολαίου πού ἔλεγε στόν λαό: «Ἀντί αὐξήσεων, σοῦ ἐπιτρέπω νά εἰσπράττεις κομμάτι ἀπό τίς σκανδαλώδεις ὑπερτιμολογήσεις πού ἔγιναν σέ κάθε δημόσιο ἔργο ἤ προμήθεια τῷ καιρῷ ἐκείνῳ. Οἱ κορυφές –μέλη κυβερνήσεων, ἄπληστοι μάνατζερ πολυεθνικῶν, τραπεζῖτες, συνδικαλιστές, ΜΜΕ– εἰσέπρατταν τήν μερίδα τοῦ λέοντος ἀπό τήν διακίνηση τοῦ μαύρου χρήματος, ἐνῶ τά ρέστα πήγαιναν σέ συγκεκριμένες κοινωνικές ὁμάδες γιά νά ἐξασφαλίζεται ἡ σιωπή.

Αὐτοῦ τοῦ προτύπου σοσιαλδημοκρατίας ἡγήθηκε ὁ κ. Σημίτης. Καί μετά ἀπό ὅλα αὐτά τολμᾶ σήμερα καί κουνᾶ τό δάκτυλό του στούς Ἕλληνες. «Ἐπικίνδυνο!»

Τελευταῖο: Πέρασε ποτέ ἀπό τό μυαλό τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ ὅτι ἡ διαφθορά τῆς κυβέρνησής του γέννησε τήν κρίση; Γιγάντωσε τό χρέος; Μεγάλωσε τό κράτος; Ἤ εἶναι καί αὐτό «ἐπικίνδυνο» ἀκόμη καί νά τό σκέφτεται κανείς;