Νευρική κρίση στό σύστημα

ΟΤΑΝ ἕνας πρωθυπουργός φθάνει στό σημεῖο νά καταγγέλλει ὀνομαστικά καναλάρχες, δημοσιογράφους καί ἐκδότες καί νά τούς φέρνει οὐσιαστικά στό ἴδιο ὕψος ἰσχύος μέ τόν ἴδιο, στήν πραγματικότητα…

… ἔχει χάσει τήν πρωτοβουλία τῶν κινήσεων καί μέ τήν στάση του ὁμολογεῖ πώς δέν εἶναι αὐτός ὁ ἰσχυρός στό παιχνίδι· ἄλλοι εἶναι. Σέ αὐτήν τήν κατηγορία ἀνήκει ὁ κ. Τσίπρας μετά τήν ὁμιλία του στήν Ξάνθη: Κατονομάζοντας τούς Γιάννη Ἀλαφοῦζο – Εὐάγγελο Μαρινάκη καί φωτογραφίζοντας τόν ἐφοπλιστή-ἐκδότη τοῦ «Πρώτου Θέματος», αὐτό ἔπραξε. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἄν ἔχει δίκιο ἤ ἄδικο.

Οἱ πρωθυπουργοί δέν διαμαρτύρονται. Ἐπιβάλλονται. Δέν εἶναι ὁ πρῶτος πρωθυπουργός πού φθάνει στό σημερινό σημεῖο βεβαίως. Νά κατονομάσει. Κατονόμασε ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης τόν Σωκράτη Κόκκαλη στίς ἐκλογές τοῦ 1993 τίς ὁποῖες ἔχασε. Κατονόμασε ὁ Μιλτιάδης Ἔβερτ τούς Ἀριστείδη Ἀλαφοῦζο καί Γιῶργο Μπόμπολα στίς ἐκλογές τοῦ 1996 τίς ὁποῖες ἔχασε. Κατονόμασε ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς στίς ἐκλογές τοῦ 1996 τόν Χρῆστο Λαμπράκη σέ ὁμιλία του στόν Ἕβρο, καί ἐκεῖνος ἔχασε. Ἔμεινε ἐκτός Βουλῆς. Οἱ μόνοι πού ἦρθαν σέ ρήξη μέ τήν διαπλοκή χωρίς νά τήν κατονομάσουν ποτέ ἦταν ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου τό 1989 καί ὁ Κώστας Καραμανλῆς τό 2004 –περιορίστηκε στήν λέξη «νταβαντζῆδες». Οὐδείς ἐκ τῶν δύο δέν ἔκανε τό λάθος νά καταστήσει ἐκδότη ἤ καναλάρχη ἰσοϋψῆ πρός τόν ἴδιο. Ὁ ἐκνευρισμός τοῦ κ. Τσίπρα βεβαίως εἶναι δικαιολογημένος. Αἰσθάνεται πώς ἀμύνεται στό «μικρό» γήπεδο ὅταν ἔχει κερδίσει στό μεγάλο γήπεδο. Νιώθει πώς ἐνῶ κέρδισε τήν μάχη τῆς στρατηγικῆς (ἔξοδος ἀπό τά μνημόνια, Συμφωνία Πρεσπῶν, πλεονάσματα, παροχές σέ κοινωνικές ὁμάδες) δέν μπορεῖ νά ἀναπτύξει τό πλεονέκτημά του, ἐπειδή χάνει κατά κράτος στό πεδίο τῆς τακτικῆς. Δέν καταλαβαίνει γιατί τοῦ συμβαίνει αὐτό. Κάνει ἔτσι ἕνα τριπλό λάθος.

Πρῶτον, προσπερνᾶ τό γεγονός ὅτι οἱ ἀντίπαλοί του πάνω σέ δικές του ἀστοχίες καί τῶν ὑπουργῶν του πατᾶνε. Δέν τόν ἔβαλε κανείς καναλάρχης μέσα στό γιώτ Παναγόπουλου τόν κ. Τσίπρα. Μόνος του μπῆκε. Ὁ Καραμανλῆς ὅσο ἦταν πρωθυπουργός οὐδέποτε ἀποδέχθηκε πρόσκληση κρουαζιέρας ἀπό Ἕλληνα ἰσχυρό. Τόν Πολάκη νά ἀντιδικήσει ἀνοήτως μέ ἕναν ὑποψήφιο μέ τά χαρακτηριστικά τοῦ Κυμπουρόπουλου οὐδείς καναλάρχης τόν ἔβαλε ἐπίσης. Μόνος του τό διέπραξε ἀσχολούμενος ἀνοήτως, κοτζάμ ὑπουργός, μέ τό Facebook. Ἔτσι μιά ἱστορία πού θά μποροῦσε νά ἦταν μέχρι παραπολιτικό, ἔφθασε νά ἐξελιχθεῖ σέ πρόταση μομφῆς. Ἵνα ἀποδειχθῆ αὐτό πού ἐπισημαίνω καιρό τώρα. Πολλές δευτερεύουσες ἱστορίες μποροῦν νά κάνουν ζημιά σημαντικώτερη καί ἀπό μία μεγάλη ἱστορία.

Δεύτερο λάθος τοῦ Πρωθυπουργοῦ εἶναι ὅτι ὑποτιμᾶ τήν δύναμη τοῦ πυρός. Ἡ ἱστορία μᾶς ἔχει ἀποδείξει πώς ἄν ἕνα κανάλι πυροβολεῖ μέ ἔνταση καί τά ἄλλα εἶναι ἁπλῶς οὐδέτερα, ἡ ἔνταση τῶν πυροβολισμῶν ἀκούγεται περισσότερο, καί στό τέλος παρασύρει καί τά ἄλλα μαζί του (2008, Alpha). Δέν ἀναπαρήγαγαν ἄλλα κανάλια τό ντοκυμανταίρ τοῦ «Σκάι». Τό ὑποβάθμισαν μάλιστα. Ἀλλά καί δέν «πυροβολεῖ» κανένα τόν Κυριάκο μέ τήν ἔνταση πού ἐπιτίθενται ὁ «Σκάι» καί οἱ ἐφημερίδες Μαρινάκη στόν ἴδιο τόν Τσίπρα. Εἶναι ἀπλῶς εὐμενῶς οὐδέτερα ὑπέρ τῆς Κυβέρνησης. Ἡ ζυγαριά γέρνει «εἰκονικά» ὑπέρ του.

Τρίτο λάθος Τσίπρα: ἡ πολιτική δέν εἶναι θεωρία, εἶναι πράξη. Οἱ ἐκλογές δέν γίνονται ἀπό ἐπικοινωνιακά νηπιαγωγεῖα οὔτε ἀπό στρατό μέ ἐμφανῆ σημάδια λιποταξίας. Ἡ μέχρι τώρα ἐξέλιξη τῆς καμπάνιας τῶν εὐρωεκλογῶν πού βρίσκει τόν ΣΥΡΙΖΑ συνεχῶς ἀπολογούμενο γιά δευτερεύουσες ἱστορίες ἀποδεικνύει ὅτι ἡ Ἀριστερά δέν ἔχει ἐπικοινωνιακό σχεδιασμό καί ὅτι εἶναι σκορποχῶρι. Ἀκόμη καί ζητήματα πού ἀφοροῦν τήν ἀτζέντα τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη δέν τά ἐντόπισε ἡ ἴδια ἀλλά ἀνεξάρτητα μέσα ἐνημέρωσης. Ἀντιθέτως, ἡ Δεξιά ὑπερέχει ἕως σήμερα στήν ἐπικοινωνία. Ἐλέγχει τήν ἀτζέντα καί ἐπικρατεῖ καθολικά.

Ἄν κάτι περισώζει μέχρι σήμερα τόν Τσίπρα ὁ ὁποῖος κινδυνεύει νά πάει σέ ἐκλογές ἀπολογούμενος γιά θέματα διαφθορᾶς (ἡ Novartis καί οἱ κλήσεις στά λοιπά πολιτικά πρόσωπα θά γίνουν μετά τίς εὐρωεκλογές σύμφωνα μέ ἀπόφαση τῆς εἰσαγγελέως Τουλουπάκη), εἶναι πώς συνολικά στό σύστημα ἐπικρατεῖ νευρική κρίση: ὁ Εὐάγγελος Μαρινάκης ἔδωσε συνέντευξη γιά νά ἐπιτεθεῖ στούς ὑπουργούς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Γιά κάποιο λόγο. Οἱ ἐπιχειρηματίες δέν δίνουν συνήθως συνεντεύξεις, λάθος του καί κείνου. Οἱ δικηγόροι τῆς Energa μίλησαν χωρίς ἀντίλογο σέ τηλεοπτικό σταθμό γιά νά ἰσχυριστοῦν πώς οἱ πελάτες τους ἐπέστρεφαν τά ποσά πού παρακράτησαν ἀπό τήν εἴσπραξη τῶν λογαριασμῶν τῆς ΔΕΗ. Ἡ διακίνηση τῶν φωτογραφιῶν Τσίπρα στό γιώτ Παναγόπουλου πρός συγκεκριμένα ΜΜΕ φανέρωσε τό ἄγχος τοῦ διακινητῆ τους γιά τίς δικαστικές ἐξελίξεις μετά τίς ἐκλογές.

Δύο ἑβδομάδες πρίν ἀπό τίς κάλπες παρατηρεῖται, λοιπόν, γενικό κλῖμα ἀβεβαιότητας τό ὁποῖο ἐνισχύεται ἀπό τό ρευστό περιβάλλον πού ἐπικρατεῖ στό Αἰγαῖο καί τήν περιοχή τῆς Μεσογείου. Καί στό ὁποῖο πρέπει νά ἔχουμε τό νοῦ μας γιά νά μήν ζήσουμε νέα Ἴμια. Εἰλικρινά, δέν γνωρίζω τί θά βγάλει αὐτό τό μίξερ. Παρατηρῶ ὅμως τούς πάντες, μέ πρῶτο καί καλύτερο τόν Πρωθυπουργό, νά ἔχουν χάσει τήν ψυχραιμία τους. Ἐπειδή ἔρχεται καί τριήμερο στήν Βουλή τό ἐπισημαίνω: Ποτέ δέν ξέρεις τί μπορεῖ νά προκύψει ἀπό μιά ψῆφο ἐμπιστοσύνης στήν Βουλή σέ ἔκτακτες περιστάσεις. Ἔκανε τό λάθος καί ἡ ἄλλη πλευρά νά καλεῖ σέ ἀποστασία βουλευτές τοῦ ΣΥΡΙΖΑ.