Νεοελληνική μεγαλομανία

Σάββατον, 31 Ὀκτωβρίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΙΣ

Κουβένταν ἁπλῶς ἀποτελοῦν αἱ συζητήσεις περί χρησιμοποιήσεως τοῦ χώρου, ὅπου σήμερον τό Δημοτικόν Νοσοκομεῖον, εἴτε διά πνευματικόν κέντρον εἴτε διά τό Δικαστικόν Μέγαρον, μέ τό ὁποῖον μᾶς ἔφαγεν ἡ νεοελληνική μεγαλομανία, πού θέλει ἕνα τεράστιον κτίριον. Καλόν εἶναι νά καθορισθῇ ὅτι οἱονδήποτε κτίριον εἰς τό γήπεδον τοῦ Δημοτικοῦ Νοσοκομείου, δέν θά ἔχῃ περισσοτέρους τῶν τριῶν ὀρόφων, διότι, ἄλλως, θά κατέστρεφεν ὁ ὄγκος του τό πρό αὐτοῦ κτίριον τοῦ Πανεπιστημίου.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΓΕΩΠΟΝΩΝ

Ὁ Πανελλήνιος Σύνδεσμος Γεωπόνων δι’ ὑπομνήματός του ἐζήτησε τόν διορισμόν 600 γεωπόνων, ἐάν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ πράγματι τήν ἀναδιοργάνωσιν τῆς γεωργίας. Ὁ διορισμός τῶν 250 μόνον γεωπόνων, κατά τόν Πανελλήνιον Σύνδεσμον, δέν πρόκειται νά συμβάλῃ εἰς τήν ἐπιτυχίαν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ, διά τοῦτο δέ καί συγκαλεῖται τήν Δευτέραν γενική συνέλευσις αὐτῶν διά νά διαμαρτυρηθοῦν κατά τῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως.

Απόψεις

ΗΠΑ: Ἡ νίκη στίς ἐνδιαμέσους ἐκλογές δέν ἀρκεῖ γιά τούς Δημοκρατικούς

Εφημερίς Εστία
Ἡ δυσαρέσκεια γιά τό κόστος ζωῆς τούς ἐνισχύει, ἀλλά ἡ πιθανή ἀνάκτησις τοῦ ἐλέγχου τοῦ Κογκρέσσου δέν φθάνει ὥστε νά ὑπάρξει ἄμεσος ἀνακούφισις γιά τά ἀμερικανικά νοικοκυριά

Οἱ μέρες τοῦ ’31 πού ἔστρωσαν τόν δρόμο γιά τήν Κατοχή καί τό Ὁλοκαύτωμα στήν Θεσσαλονίκη

Εφημερίς Εστία
«Ἑκούσιο πάθος καί πυρετός καθ’ ἕξιν» εἶναι γιά τόν πεζογράφο καί δημοσιογράφο τῆς Θεσσαλονίκης τό μυστήριο τῆς ἔμπνευσης καί τοῦ γραψίματος.

Οἱ «Ἵπποι τοῦ Ἁγίου Μάρκου»: Ἕνα ταξίδι ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη στήν Βενετία

Εφημερίς Εστία
Τέσσερα χάλκινα ἄλογα, αἰῶνες Ἱστορίας καί ἕνα ταξίδι πού συνδέει τήν Ἀρχαιότητα, τό Βυζάντιο, τήν Βενετία καί τόν Ναπολέοντα

Συμβαίνουν καί ἀλλοῦ, ἀλλά χωρίς κραυγές

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ σιδηροδρομική τραγωδία (ἡ δεύτερη μέσα σέ λίγους μῆνες) στήν Ἱσπανία καλό θά εἶναι νά μᾶς διδάξει μερικά πράγματα

Ἐργαστήριο παραγωγῆς… Ἑλληνισμοῦ τό Κέντρο Πολιτισμοῦ Τασκένδης

Εφημερίς Εστία
«Δάκρυσα ἀπό τήν συγκίνηση, ὅταν στήν γιορτή τῆς 25ης Μαρτίου τραγούδησαν τό “Ἡ Ἑλλάδα ποτέ δέν πεθαίνει”. Τότε, στήν πρόβα, τρελλάθηκα. Δάκρυσα»