Νά μήν εἶναι τά πλοῖα στόχος στήν Μαύρη Θάλασσα

Καλό εἶναι, κάποια στιγμή, νά ἀκούγεται ἡ φωνή ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ζοῦν τό πρόβλημα τῆς ναυσιπλοΐας τά τελευταῖα χρόνια καί ὄχι νά μιλοῦν μόνον οἱ πολιτικοί καί οἱ δημοσιογράφοι.

Διαβάζουμε καθημερινά γιά πλήγματα εἰς βάρος ἐμπορικῶν πλοίων στήν Μαύρη Θάλασσα, πλοίων τά ὁποῖα –νομίμως καί μέ σεβασμό πρός τούς κανόνες τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου καί τῆς ἐλευθέρας ναυσιπλοΐας– προσπαθοῦν νά διατηρήσουν στήν ζωή τήν ἐφοδιαστική ἁλυσίδα, ὅπως ἔπραξαν καί κατά τήν διάρκεια τῆς πανδημίας.

Ἀντί, ὅμως, ἡ προσπάθεια αὐτή νά τύχει τῆς ἐπιδοκιμασίας τῶν ἀντιμαχομένων πλευρῶν, ἡ ναυτιλία δέχεται πλήγματα ἔνθεν κακεῖθεν, λές καί ἀποτελεῖ «κινούμενο στόχο» γιά τίς δυνάμεις τῶν δυό χωρῶν.

Ὁ πλοιοκτήτης Ἀλέξιος Ἀγγελόπουλος δημοσιοποίησε τήν ἄποψή του καί τήν παρουσιάζουμε, μήπως καί κάποια στιγμή ἐπικρατήσει ἡ κοινή λογική.

«Μέ μεγάλη μας ἀπογοήτευση, τά τελευταῖα χρόνια γινόμαστε μάρτυρες ἑνός φαινομένου πού θά ἔπρεπε νά θεωρεῖται ἀδιανόητο στόν εἰκοστό πρῶτο αἰῶνα. Παρακολουθοῦμε, λοιπόν, ἕναν ἄτυπο “διαγωνισμό” μεταξύ δύο χωρῶν μέ μακρά ναυτική παράδοση καί βαθιά χριστιανική κληρονομιά, γιά τό ποιά ἐκ τῶν δυό θά βομβαρδίσει καί θά βυθίσει περισσότερα ἐμπορικά πλοῖα καί ποιά θά θέσει σέ μεγαλύτερο κίνδυνο περισσότερους ἀθώους ναυτικούς!

Ἐκεῖνο, ὅμως, πού προκαλεῖ ἀκόμη μεγαλύτερη θλίψη εἶναι ἡ ἀντίδραση μεγάλου μέρους τῆς κοινῆς γνώμης. Ἄνθρωποι σέ ὅλο τόν κόσμο παρακολουθοῦν εἰκόνες ἀπό τίς ἐν λόγῳ ἐπιθέσεις, ὡς νά πρόκειται γιά ἠλεκτρονικό παιχνίδι. Ἄλλοι πανηγυρίζουν, ἄλλοι ἐπικρίνουν, ὅπως οἱ ὀπαδοί δύο ἀντίπαλων ὁμάδων σέ ἕναν ποδοσφαιρικό ἀγῶνα. Ἐλάχιστη ἐνσυναίσθηση. Ἐλάχιστη ἀνθρωπιά. Οἱ ἀνθρώπινες ζωές ἔχουν μετατραπεῖ σέ μέρος τοῦ “θεάματος”.

Εἶμαι πλοιοκτήτης ἐπί εἰκοσιεπτά συναπτά ἔτη . Καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς ἐπαγγελματικῆς μου πορείας ἔχω συνεργασθεῖ στενά μέ Οὐκρανούς καί Ρώσσους πλοιοκτῆτες, ναυλομεσίτες, ναυλωτές καί ναυτικούς πράκτορες. Εἶναι ἐπαγγελματίες, συνεργάτες καί φίλοι. Πάνω ἀπ’ ὅλα, ὅμως, εἶναι ἄνθρωποι.

Σήμερα ἀπευθύνω ἔκκληση στό Ναυτικό Ἐπιμελητήριο, στήν Ἕνωση Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν, στήν ΕΕΝΜΑ, στήν ECSA, στόν BIMCO, στήν INTERTANKO, στήν INTERCARGO, στόν Διεθνῆ Ναυτιλιακό Ὀργανισμό καί σέ ὅλες τίς ἑνώσεις πλοιοκτητῶν παγκοσμίως νά υἱοθετήσουν μιά κοινή στάση.

Ἡ πρότασή μου εἶναι ἁπλή: Νά δοθεῖ προθεσμία μίας ἑβδομάδας τόσο στήν ρωσσική ὅσο καί στήν οὐκρανική κυβέρνηση, ὥστε νά ἐκδώσουν γραπτή καί σαφῆ δέσμευση ὅτι τά ἐμπορικά πλοῖα δέν θά ἀποτελοῦν πλέον στρατιωτικούς στόχους.

Ἐάν δέν παρασχεθεῖ αὐτή ἡ ἔγγραφη διαβεβαίωση, ἡ παγκόσμια ναυτιλιακή κοινότης θά πρέπει νά προχωρήσει σέ συλλογική ἀναστολή ὅλων τῶν προσεγγίσεων λιμένων καί τῶν σχετικῶν ἐμπορικῶν μεταφορῶν γιά τά ρωσσικά καί οὐκρανικά λιμάνια μέ δεξαμενόπλοια, πλοῖα LNG, φορτηγά χύδην ξηροῦ φορτίου, πλοῖα μεταφορᾶς ἐμπορευματοκιβωτίων καί κάθε ἄλλη κατηγορία ἐμπορικοῦ πλοίου, ἕως ὅτου παρασχεθοῦν οἱ ἀπαιτούμενες ἐγγυήσεις.

Ἡ πολεμική ἀσφάλιση μπορεῖ νά ἀποζημιώσει οἰκονομικές ἀπώλειες. Δέν μπορεῖ, ὅμως, νά ἀσφαλίσει μιά ἀνθρώπινη ζωή.

Ἔχει φθάσει ἡ ὥρα ἡ ναυτιλιακή βιομηχανία νά χαράξει μιά ξεκάθαρη ἠθική κόκκινη γραμμή. Πρέπει νά τεθεῖ τέλος σέ αὐτή τήν ἠθική κατάπτωση.

Ὄχι ἐπειδή τά πλοῖα ἔχουν ἀξία. Ἀλλά ἐπειδή ἡ ἀξία τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων πού ὑπηρετοῦν σέ αὐτά εἶναι ἀνεκτίμητη».