Μάστιγες τῆς πρωτευούσης

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΙ ΔΡΟΜΟΥ

Μία ἀπό τάς πολλάς ἑταιρείας-μάστιγας τῆς πρωτευούσης, ἔχει ἀνασκάψει τήν ὁδόν Ἀσκληπιοῦ, διά τήν ἐκτέλεσιν ἐπειγούσης φύσεως ἔργων. Ἤδη, ὅμως, ἔχει παρέλθει μήν καί πλέον καί τό ἔργον εὑρίσκεται σχεδόν εἰς τήν ἀρχήν του. Ἐφ’ ᾧ καί ἡ ὁδός παραμένει ἀποκεκλεισμένη, μολονότι συντελεῖ σημαντικῶς εἰς τήν ἀποσυμφόρησιν τῆς Ἱπποκράτους. Εἶναι ἀδύνατον νά ἐπιβληθῇ εἰς τάς ἑταιρείας νά διαθέτουν τά ἀνάλογα συνεργεῖα, ὥστε νά μή παρατείνεται ἀσκόπως ἡ ἀναστάτωσις τῆς κυκλοφορίας;

ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ

Τό Γενικόν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, λαβόν γνῶσιν, ὅτι ἀνεύθυνοι παρέχουν ὑποσχέσεις νά δώσουν τήν ἰδιότητα τοῦ Μακεδονομάχου εἰς ἄτομα, οὐδεμίαν σχέσιν ἔχοντα μέ τούς ἀγωνιστάς τῶν Ἐθνικῶν ἀγώνων Μακεδονίας καί Ἠπείρου, ἀνακοινοῖ, ὅτι, συμφώνως πρός τήν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, οὐδείς παραλειφθείς κατά τήν σύνταξιν τῶν πινάκων Μακεδονομάχων καί Ἠπειρομάχων δύναται νά ἐγγραφῇ εἰς αὐτούς, ἐπειδή ἔληξεν ἡ προθεσμία. Διά νά γίνῃ νέα ἐγγρααφή ἀγωνιστῶν ἀπαιτεῖται νέος νόμος.

Απόψεις

Γιατί παίρνουμε τούς Patriot ἀπό τήν Κάρπαθο καί ὄχι ἀπό τήν Σαουδική Ἀραβία;

Εφημερίς Εστία
Στό στόχαστρο τοῦ Ἰράν Ἑλλάς καί Κύπρος – Νέα δικαίωσις τῆς «Ἑστίας»

Κίνα: Ἡ στρατηγική τῆς «σαλαμοποιήσεως» στόν Εἰρηνικό

Εφημερίς Εστία
Ἡ Κίνα διευρύνει σταδιακῶς τήν παρουσία της στόν Εἰρηνικό μέσῳ «γκρίζων ζωνῶν» ἐπιχειρήσεων, ἀπό ναυτικές περιπολίες μέχρι χαρτογραφήσεις βυθοῦ, ἐνισχύοντας τόν ἔλεγχο γύρω ἀπό τήν Ταϊβάν καί προκαλῶντας ἀνησυχία σέ ΗΠΑ καί συμμάχους

Ἡ μεγάλη νύστα

Μανώλης Κοττάκης
H αὐγουστιάτικη συνέντευξη τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ Ἀλέξη Τσίπρα στόν διαδικτυακό ἱστότοπο in.gr εἶχε ὁρισμένες ἐνδιαφέρουσες πτυχές, τίς ὁποῖες καλό εἶναι νά ἐπισημάνουμε, ἔστω καί μέ σχετική καθυστέρηση

Γηράσκει… μή ἀνανεούμενος ὁ ἀκτοπλοϊκός στόλος

Εφημερίς Εστία
Καί νέα αὔξηση ναύλων στό μονοπώλιο τῆς Σαλαμίνας

Ἡ Τουρκία «χαρτογραφεῖ» εὐαίσθητα σημεῖα τῆς Ἑλλάδας

Εφημερίς Εστία
Τοῦρκος ἀπόστρατος ὑποστράτηγος καταγράφει νησιά, λιμάνια, ἐνεργειακά δίκτυα καί ὑποθαλάσσια καλώδια ὡς «στρατηγικές εὐαισθησίες» τῆς Ἑλλάδας καί εἰσάγει στήν ἐξίσωση τήν ἔννοια τῆς «ἀσύμμετρης ἀπάντησης»