Κωμική μετάφρασις ὅρου…

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 1960

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ… ΣΠΙΡΤΑ

«Ἡ ὀλυμπιακή δάς, ἡ ὁποία θά εἶναι τό σύμβολον τῶν ὀλυμπιακῶν ἀγώνων τῆς Ρώμης, θά μεταφερθῇ ἐξ Ἀθηνῶν εἰς Ἰταλίαν ὑπό τῶν πρωτοετῶν μαθητῶν τῆς Ναυτικῆς Ἀκαδημίας τοῦ Λιβόρνο. Οἱ μαθηταί, πιθανώτατα, θά λάβουν τό παρωνύμιον «Σπίρτα». Ὅμως, ὁ σύνθετος Ἰταλικός ὅρος διά τά σπίρτα –«φιαμμίφερι», ὡς θά ἐνθυμοῦνται οἱ παλαιότεροι Ἀθηναῖοι– σημαίνει κυριολεκτικῶς «φλογοφόροι». Συνεπῶς, σπίρτο μονάχο ἦτο μᾶλλον ὁ δημοσιεύσας τήν κωμικήν μετάφρασιν τοῦ ὅρου.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΤΑ ΤΕΛΗ ΣΤΑΘΜΕΥΣΕΩΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ

Ἐκ τοῦ Δήμου Ἀθηναίων ἀνεκοινώθη, ὅτι δέν στηρίζεται ἐπί νομίμου ἐρείσματος ἡ διαμαρτυρία τῆς «Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Αὐτοκινήτων Ι. Χ.» διά τά τέλη σταθμέυσεως, καθ’ ὅσον ταῦτα ἔχουν ἐπιβληθῇ ἀπό τοῦ 1957, ὑπάρχει δέ καί σχετική ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας περί τῆς νομιμότητος τῆς εἰσφορᾶς. Ὡς ἐκ τούτου ὁ Δῆμος θά συνεχίσῃ κανονικῶς τήν εἴσπραξιν τῶν τελῶν.

Απόψεις

Νῖκος Π. Τσάκος: Θέλουμε ἑλληνική σημαία σέ ὅλα μας τά πλοῖα

Δημήτρης Καπράνος
Ὁ ἐπί κεφαλῆς τῆς ΤΕΝ ἀναφέρθηκε ἐπίσης στίς προϋποθέσεις τῆς ἐπιτεύξεως τῶν στόχων καί σημείωσε ὅτι χρειάζονται περισσότεροι διαθέσιμοι Ἕλληνες ναυτικοί, ἀλλά καί νεωτεριστικές ἰδέες

Ἡ ἀδιέξοδη ἐνεργειακή μετάβαση

Εφημερίς Εστία
Ἐντύπωση προκαλοῦν ἡ ἀντίδραση τῆς Κομμισσιόν καί οἱ τοποθετήσεις διαφόρων ἀνώτερων στελεχῶν της, ἐν ὄψει τῶν μέτρων πού πρέπει νά ληφθοῦν γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς νέας ἐνεργειακῆς κρίσης, ἡ ὁποία μαστίζει τήν Εὐρώπη τούς τελευταίους μῆνες.

«Ποτέ δέν θεώρησα νεκρούς ὅσους ἔφερε στό φῶς ἡ ἀρχαιολογική σκαπάνη»

Εφημερίς Εστία
ΕΦΗ ΣΑΠΟΥΝΑ-ΣΑΚΕΛΛΑΡΑΚΗ: Ἐπί ἕξι δεκαετίες ὑπηρετεῖ τήν ἐπιστήμη τῆς Ἀρχαιολογίας

Ὁ Τάφος τῆς Κρίσεως: Ἐκεῖ ὅπου οἱ ψυχές λογοδοτοῦν

Εφημερίς Εστία
H ΑΓΝΩΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ

Στό ἐρώτημα «ἄν ἀνηφορίζει κανείς τήν Ἀκρόπολη, γιά νά τήν δεῖ, πεζῇ ἤ μέ αὐτοκίνητο, ἀπαντῶ: μέ τά γόνατα!»

Εφημερίς Εστία
Ὁ κορυφαῖος νεωτεριστής ἀρχιτέκτων Λέ Κορμπυζιέ, μέγας γνώστης τῶν μυστικῶν τῆς Ἀκροπόλεως, ἀναφερόμενος στόν Παρθενῶνα, εἶχε δηλώσει: «Παραμένω ἀνίκανος νά καταλάβω τό μεγαλεῖο αὐτοῦ τοῦ πράγματος. Ἕνας ἄγριος καί ἀπελπισμένος ἀγῶνας...»