Καί τοῦτο ποιεῖν κἀκεῖνο μή ἀφιέναι

ΕΜΠΕΙΡΟΣ περί τά ἐκλογικά στέλεχος τῆς παράταξης, ἀκαδημαϊκός, μοῦ …ἐμφανίστηκε χθές προβληματισμένος μέ δύο ἀριθμούς: μέ τόν ἀριθμό τῶν νέων ψηφοφόρων καί μέ τόν ἀριθμό τῶν θανόντων, ἀπό τό 2019 ἕως σήμερα:

«Ξέρεις –μοῦ λέει– ὅσοι ἐγγράφηκαν γιά πρώτη φορά στούς ἐκλογικούς καταλόγους ἀπό τό 2019 ἕως σήμερα, ἀνέρχονται σέ 430.000. Καί ὅσοι πέθαναν ἀπό τό 2019 ἕως σήμερα ἀνέρχονται σέ 560.000!». «Καί τί σημαίνει αὐτό;» τόν ρώτησα, δῆθεν ἀδιάφορα. Τόν πρῶτο ἀριθμό τόν γνώριζα, ἀλλά τόν δεύτερο, ὁμολογῶ ὄχι. Ἄκουσα βαθύ ἀναστεναγμό ἀπό τήν ἄλλη ἄκρη τῆς τηλεφωνικῆς γραμμῆς: «Μά, δέν καταλαβαίνεις; Ὅσοι μπαίνουν στό ἐκλογικό σῶμα, δέν εἶναι δικοί μας καί ὅσοι βγαίνουν ἦταν δικοί μας!».

Πράγματι. Ἡ νεολαία, αὐτήν τήν στιγμή, δέν ψηφίζει «Νέα Δημοκρατία». Ἡ συντριπτική πλειονότης της, τοὐλάχιστον. Ἦταν πού ἦταν στραβό τό κλῖμα καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς τετραετίας, τό ἔφαγαν καί τά …Τέμπη.

Καταλαβαίνετε… Οἱ ὑπερήλικες συνταξιοῦχοι, ἀπό τήν ἄλλη, τά ὑπερήφανα γηρατειά, ψηφίζουν κατά μεγάλη πλειοψηφία ΝΔ, ἀλλά εἶναι ὀλιγώτεροι ὡς πληθυσμιακή ὁμάδα σέ σύγκριση μέ τό 2019. Καί οἱ δύο ἀριθμοί εἶναι λογαριασμός γιά τίς ἐκλογές. Καμμία διαφωνία. Ὡστόσο, κατά τήν ταπεινή μου ἄποψη, τό πρόβλημα τῆς κυβερνώσας παράταξης, αὐτήν τήν στιγμή, δέν περιορίζεται μόνο στούς ἀριθμούς. Εἶναι σύνθετο καί πολυπαραγοντικό. Καί ἐξ ὅσων μπορῶ νά ἀντιληφθῶ, ἀντιμετωπίζεται μέ πρόχειρες πατέντες. Τό πρόβλημα τῶν πολιτικῶν δυνάμεων τῆς πατρίδας μας –καί τοῦ πολιτικοῦ μας συστήματος, εἶναι αὐτήν τήν στιγμή βαθιά ψυχολογικό καί ἰδεολογικό (ὑπάρχει κρίση ἐμπιστοσύνης), ἀλλά ἡ μέθοδος ἀνάταξης καί ἀποθεραπείας πού προκρίνεται εἶναι ἐντελῶς προβλέψιμη καί συστημική: Ἀντί πειστικῶν ἀπαντήσεων σέ ζητήματα οὐσίας, ἐπιλέγονται:

Πρῶτον, ἡ ρηχή σκανδαλολογία τοῦ τύπου «ὅλοι ἴδιοι εἴμαστε». (Ραγκούσης κ.λπ.)

Δεύτερον, ἡ ἀπαίτηση ἐλέγχου τῶν ὑποψηφιοτήτων τῆς ἀντιπολίτευσης μέ βάση τιτιβίσματα στελεχῶν τους γιά τήν ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα (Μιθριδάτης). Μέ ἐπιχειρήματα πού δυσαρεστοῦν μάλιστα τόν παραδοσιακό πυρῆνα τῶν ὀπαδῶν τοῦ κόμματος πού βλέπουν τό Μαξίμου νά τά δίνει ὅλα γιά τήν «τράνς ὁρατότητα», ἀλλά ὄχι γιά χιλιάδες πολύτεκνες οἰκογένειες τῶν ὁποίων τά δάνεια ἔχουν κοκκινίσει!

Τρίτον, ἡ ἀνάπτυξη δυνάμεων μικρότερων κομμάτων πέριξ τῆς Ἀριστερᾶς καί τῆς Δεξιᾶς, οὕτως ὥστε νά εὐνοοῦν μέ τήν δράση τους τήν ΝΔ καί νά ἀποδυναμώνουν τόν ΣΥΡΙΖΑ. (Ἐλεγχόμενη ἀπό συμφέροντα καί ὀλιγάρχες ἡ νέα Ἀκροδεξιά.)

Τέταρτον, ἐξαπολύονται πλάγιες ἀπειλές ἐναντίον δημοσκόπων, πού ἐπιμένουν νά καταγράφουν τόν ἀληθῆ συσχετισμό δυνάμεων μέ βάση ἐπιστημονικά κριτήρια. Τί εἴδους ἀπειλές εἶναι αὐτές, θά ἔρθει ἡ ὥρα πού θά τίς ἀποκαλύψουν οἱ ἴδιοι. Τά παιδιά πού γεννήθηκαν καί μεγάλωσαν στόν Κολωνό, δέν καταλαβαίνουν ἀπό τέτοια.

Στήν πραγματικότητα, γίνονται ἀγωνιώδεις κινήσεις ἀλλαγῆς ἀτζέντας καί πολιτικοῦ κλίματος, ἀλλά μέ τά μέχρις στιγμῆς δεδομένα τό κλῆμα ὄχι ἁπλῶς δέν ἰσιώνει, ἀλλά στραβώνει καί ἄλλο. Δηλητηριάζεται περαιτέρω. Προχθές, ἐπανῆλθε στήν ἀτζέντα τό ζήτημα τοῦ κατηγορουμένου γιά παιδεραστία Μίχου. Πληγή πυορροοῦσα γιά τήν ΝΔ ἡ ὑπόθεση αὐτή. Χθές προσετέθη στήν ἀτζέντα ἡ ἔρευνα τῆς Βελγικῆς Ἀστυνομίας γιά μαῦρο χρῆμα στήν καμπάνια τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος στίς εὐρωεκλογές τοῦ 2019 ἐπί ἡγεσίας Βέμπερ. Νά μήν θυμίσουμε ποιός Ἕλλην, ὁ ὁποῖος ὅπου σταθεῖ καί ὅπου βρεθεῖ δηλώνει ὑπερήφανος πού δέν εἶχε ποτέ σχέση μέ τήν ΝΔ, εἶναι σήμερα ἄμεσος συνεργάτης τοῦ Προέδρου τοῦ ΕΛΚ. Αὐτό δέν σημαίνει, βεβαίως, ὅτι γίνεται ἔρευνα ἐναντίον του γιά διαφθορά (τό ἀντίθετο), ἀλλά κανείς νά μήν ἀποκλείει ὅτι σέ περίπτωση πού πάρει ἡ μπάλλα τήν ἡγεσία Βέμπερ γιά τήν φερόμενη «χρηματο-οικονομική ἀπάτη» τοῦ συνεργάτη του Βόιγκτ, πώς δέν θά ξηλωθεῖ ἀμέσως πρίν ἀπό τίς ἑλληνικές ἐκλογές ἡ ἡγεσία τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος.

Ἕνας διαπρεπής Ἕλλην καθηγητής Οἰκονομικῶν ξένου Πανεπιστημίου, ὁ ὁποῖος ψηφίζει φανατικά ΝΔ καί θεωρεῖ τήν Ἀριστερά, ὅπως μοῦ εἶπε μέ τό βρεταννικό φλέγμα του, «τό ἀπόλυτο μηδέν», μοῦ ἔλεγε πρό ἑβδομάδος σκασμένος: «Σάν πολλά λάθη δέν γίνονται, βρέ παιδί μου;

Τό κόμμα μας μοιάζει μέ μιά ὡραιότατη καί νοστιμότατη τούρτα στήν ἄκρη τῆς ὁποίας ἔχουν ὅμως πέσει δύο σταγόνες δηλητήριο. Καί ὅποιος τήν δοκιμάσει, γνωρίζει ἐκ τῶν προτέρων πώς δέν θά ζήσει». Τά ἀκούω ὅλα αὐτά μέ προσοχή, ἀλλά ὁμολογῶ ὅτι εἶμαι πολύ μπερδεμένος, καί εἶναι πολύ νωρίς. Ὑπάρχει ἄλλως τε καί ἡ μέθοδος τοῦ «καί τοῦτο ποιεῖν κἀκεῖνο μή ἀφιέναι»: νά κρατήσουμε τήν τούρτα μέ τό κερασάκι της καί νά πετάξουμε στά σκουπίδια τά δηλητηριασμένα κομμάτια.