Ἡ στρατηγική τοῦ ἡττημένου

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Ἠριάννα, χωρισμός κράτους – Ἐκκλησίας, ἐπώδυνος συμβιβασμός στό Μακεδονικό, ἁπλή ἀναλογική στούς Δήμους. Ἰδού ἡ ἀτζέντα τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ τήν τελευταία ἑβδομάδα.

Σύμφωνα μέ τούς ἐπιτελεῖς του φιλοτεχνεῖ «κεντροαριστερό προφίλ». Διεκδικεῖ τόν μεσαῖο χῶρο. Ἀσκεῖ πίεση στό ΠΑΣΟΚ νά συστρατευθεῖ μαζί του. Χαράσσει διαχωριστικές γραμμές μέ τή ΝΔ καί τήν ἀκροδεξιά τάση της. Αὐτά φαντασιώνονται! Πῶς θά ἱκανοποιοῦν τους ἀντι-εξουσιαστές τήν μία, πῶς θά ἀρέσουν στούς πρόσφυγες καί τούς μετανάστες στούς ὁποίους δίνουν δικαίωμα ψήφου τήν ἄλλη, πῶς θά θαμπώσουν τό ἐκσυγχρονιστικό στρατόπεδο μέ τόν ἀντικληρικαλισμό, τήν «ρεάλ πολιτίκ» καί τόν «δικαιωματισμό» τήν τρίτη.

Εἰλικρινά, ἔχουν τήν κατανόησή μας. Νιώθουν βολικά σέ αὐτά τά σχήματα οἱ ἄνθρωποι. Αἰσθάνονται καί πάλι ὅτι ἀνακτοῦν κάτι ἀπό τήν χαμένη ἀριστερή τους ἀθωότητα τήν ὁποία ἔχασαν ψηφίζοντας …νεοφιλελεύθερα μνημόνια. Ὅπως καί νά ἔχει, τούς προτρέπουμε νά συνεχίσουν πάνω σέ αὐτή τήν γραμμή, ἔτσι: μειοψηφικά, «ἀντισυμβατικά», «προοδευτικά», συριζέικα. Θά γυρίσουν ἀπό τίς διακοπές, θά διαβάζουν τίς δημοσκοπήσεις, θά διαπιστώνουν τίς διαφορές καί θά τρίβουν τά μάτια τους. Θά διερωτῶνται «Μά πῶς ἔγινε αὐτό;» καί ἐξήγηση θά ἀδυνατοῦν νά δώσουν.

Ὅτι οἱ Ἕλληνες δέν ἀντέχουν ἄλλους μετανάστες καί πρόσφυγες προφανῶς τό ἀγνοοῦν, δέν μπαίνουν κἄν στόν κόπο νά διαβάσουν τί λένε οἱ δημοσκοπήσεις (80% ἐναντίον). Ὅτι οἱ Ἕλληνες ἀδυνατοῦν νά ἀποδεχθοῦν τήν ἐκποίηση τοῦ ὅρου «Μακεδόνας», καί αὐτό εἶναι δύσκολο νά τό συλλάβει ὁ διεθνιστικός νοῦς τους. Ὅτι οἱ Ἕλληνες θεωροῦν πώς ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕνας μηχανισμός ταυτισμένος μέ τήν παράδοση τοῦ Ἔθνους καί πρέπει νά ὑποστηρίζεται, ὄχι νά διώκεται, καί αὐτό εἶναι ἀσήμαντη λεπτομέρεια γι’ αὐτούς. Ποῦ νά ἀντιληφθοῦν ὅτι βάζουν ἀπέναντί τους τήν ἑλληνική περιφέρεια στήν ὁποία ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πιό ἰσχυρός ἀπό ὅσο στό λεκανοπέδιο.

Τό ἐπισημάναμε καί ἄλλοτε, τό ὑπογραμμίζουμε καί τώρα: Δέν γίνεται νά δίνεις παλαιές ἀπαντήσεις γιά κάθε νέο πρόβλημα. Ἡ Ἀριστερά ὅμως μολονότι φιλοδοξεῖ νά καταλάβει τόν χῶρο τοῦ κέντρου συμπεριφέρεται συνεχῶς ὡς κόμμα τοῦ 4% πού δέν μπορεῖ νά ξεφύγει ἀπό τόν δογματισμό του. Τό πεπρωμένο φυγεῖν ἀδύνατον. Βεβαίως, ἀπό τήν ἄλλη, δέν ὑποτιμῶ τόν ἐκλογικό σχεδιασμό τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί τήν προστασία πού παρέχει σέ εἰδικές ὁμάδες τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος, προκειμένου νά πέσει ὅσο τό δυνατόν στά μαλακά: ψῆφος καί δίπλωμα ὁδήγησης στούς δεκαεπτάρηδες, ἀνοχή στούς ἀντιεξουσιαστές, στήριξη (δικαία) στούς ταξιτζῆδες, προνόμια καί ρυθμίσεις στεγαστικῶν δανείων στούς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀγκαλιές καί στοργή στήν κοινότητα τῶν γκέι (ἕως καί ἐρώτηση γιά προσλήψεις τρανσέξουαλ στήν ΕΛ.ΑΣ. ἔκαναν στήν Βουλή), κάθε χωριό καί πανεπιστήμιο γιά τήν περιφέρεια, κέντρα δανειοληπτῶν σέ κάθε ἕδρα νομοῦ, ἰθαγένειες σέ μετανάστες, αὔξηση τῶν θέσεων ἀντιδημάρχων καί ἐκτός ἕδρας στούς δημοτικούς συμβούλους, δωρεάν συνδρομητική τηλεόραση γιά τούς μουσουλμάνους τῆς Θράκης, prepaid card ἐγγυημένου εἰσοδήματος σέ ἀδύναμους.

Ἄς μήν αὐταπατώμεθα ὅμως: Ἀθροίζοντας αὐτές τίς παροχές συνειδητοποιοῦμε ὅτι πρόκειται γιά τήν στρατηγική τοῦ ἡττημένου. Ὅταν ὁ Πρωθυπουργός πού φημίζεται γιά τήν ἀντιστοίχισή του μέ τό λαϊκό αἴσθημα προτάσσει ὡς οἰκόσημα τῆς πολιτικῆς του τό καμάρι γιά τήν ἀθώωση τῆς Ἠριάννας, συναινεῖ στό νά γίνει ἡ Ἑλλάδα χώρα ἐπιστροφῆς προσφύγων, «διώκει» τόν κλῆρο καί ὑπογράφει αὐτή τήν συμφωνία γιά τό Σκοπιανό, στήν πραγματικότητα δέν ἔχει πλέον αἴσθηση χώρας. Ἔχει χάσει τήν ἐπαφή του μέ τό δημόσιο αἴσθημα. Καί θά τό πληρώσει.