Ἡ φανέλλα πού φορᾶς

ΟΣΟ ΠΕΡΝΟΥΝ τά χρόνια καί ἀπομακρυνόμαστε ἀπό τά γεγονότα, ὁ πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ἀντιλαμβάνεται τό αὐτονόητο…

… Δέν ἀρκεῖ ἡ πρωτοφανής στήριξη τῆς διαπλοκῆς κατά τήν ὀκταετῆ πρωθυπουργία του γιά νά τόν «περάσει» στό πάνθεον τῶν Ἑλλήνων πρωθυπουργῶν καί νά τόν καταχωρίσει στάς δέλτους μέ τούς ἐκλεκτούς τῆς Ἱστορίας. Οἱ καταδίκες ἤ οἱ ποινικές διώξεις στενῶν συνεργατῶν του γιά θέματα διαφθορᾶς εἶναι ἡ πρώτη κηλίδα στήν διακυβέρνησή του, πού ὅσο περνᾶ ὁ χρόνος ἁπλώνεται περισσότερο ἀντί νά περιορίζεται. Ἡ ἔνταξη στήν ΟΝΕ ἀμφισβητεῖται ὄχι ὡς στρατηγική ἐπιλογή ἀλλά μέ τούς ὅρους πού ἔγινε καί στόν χρόνο πού συνετελέσθη. Σήμερα, οἱ παροικοῦντες γνωρίζουμε ὅτι ὁ τότε Διοικητής τῆς Τράπεζας τῆς Ἑλλάδος Λουκᾶς Παπαδῆμος εἶχε τήν ἄποψη ὅτι ἡ ἔνταξη στό εὐρώ ἔπρεπε νά καθυστερήσει καί νά γίνει τό 2010, ὄχι τό 2000. Καί βεβαίως, εἶναι ἀδύνατον στούς πολῖτες –δυστυχῶς γιά τόν κ. Σημίτη– νά ξεχάσουν τά Ἴμια καί τήν πολιτική του στά ἑλληνοτουρκικά. Αὐτή καί ἄν εἶναι μεγάλη κηλίδα! Ἀρχιπελάγους!

Μετά ταῦτα θεωροῦμε λογικό νά παρεμβαίνει στήν Ἱστορία ὁ πρώην Πρωθυπουργός καί μέ ἄρθρα του νά προσπαθεῖ νά ἀξιοποιήσει καιροσκοπικά τήν συγκυρία καί νά γράψει ὁρισμένα κεφάλαιά της, μέ τρόπο πού νά τόν ἀπαλλάσσει ἀπό μείζονες ἐθνικές εὐθύνες. Προσεγγίζουμε μέ συγκατάβαση τήν ἀπόπειρά του, ἀκόμη καί ἄν μέ λύπη διαπιστώνουμε ὅτι γιά νά καταδικάσει πολιτικούς του ἀντιπάλους δέν διστάζει νά ἀθωώσει τούς Τούρκους. Θεωροῦμε ὅμως πώς ὁ πρώην Πρωθυπουργός πρέπει νά συμφιλιωθεῖ μέ μερικές κοινά ἀποδεκτές πλέον ἀλήθειες.

Ἀλήθεια πρώτη: Τά Ἴμια ἦταν ἡ μεγαλύτερη ἐθνική ταπείνωση μετά τό 1974. Ἡ εὐθύνη δέν ἀνήκει προφανῶς στόν κ. Σημίτη, ἀποκλειστικῶς. Εἶναι συλλογική. Ἀνήκει καί στούς δύο κρίσιμους ὑπουργούς του πού μιλοῦσαν παράλληλα μέ τίς ΗΠΑ, μά καί σέ ἄλλα πρόσωπα. Τά ἠχογραφημένα ντοκουμέντα τῶν συνομιλιῶν τῶν ὑπουργῶν μέ τόν Χόλμπρουκ ἐκείνη τήν βραδυά –φυλάσσονται στό State Department– δείχνουν ὅτι ἡ Ἑλλάς δεσμεύτηκε νά μήν ἐπεκτείνει ποτέ τά χωρικά της ὕδατα στά 12 μίλια. (Ὁ Θεόδωρος Πάγκαλος πρέπει κάποτε νά γράψει τό βιβλίο πού ἔχει ὑποσχεθεῖ –κάποιοι θά χάσουν τόν ὕπνο τους.) Ὡστόσο, ὁ ἴδιος νέος Πρωθυπουργός ἦταν ἀπαράσκευος γιά τήν διαχείριση μίας τέτοιας μείζονος κρίσης. Καί ἄς προειδοποιοῦσε ὁ προκάτοχός του Ἀνδρέας Παπανδρέου ἀπό τήν ΔΕΘ τοῦ 1994 ὅτι πιέζεται νά ἀρχίσει διάλογο μέ τήν Τουρκία καί τό ἀπέρριπτε. Τά σημάδια ὑπῆρχαν. Ἀλλά ὁ κ. Σημίτης εἶχε τό νοῦ του στά δεῖπνα τῶν τεσσάρων στό Χαλάνδρι καί στίς ἀγκινάρες ἀλά πολίτα.

Ἀλήθεια δεύτερη: Ὁ κ. Σημίτης μέ τίς δεσμεύσεις πού ἀνέλαβε μέ τό γνωστό non paper ἔναντι τοῦ Προέδρου Κλίντον, μέ τίς δεσμεύσεις πού ἀνέλαβε ἔναντι τῶν Τούρκων μέ τήν συμφωνία τῆς Μαδρίτης (τήν ὁποία ὑπαγόρευσαν γραμμή-γραμμή οἱ ΗΠΑ ὅπως ἀποκάλυψε ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης στόν Ἀλ. Παπαχελᾶ) καί μέ τό κείμενο τῆς Συμφωνίας τοῦ Ἑλσίνκι, ἀνέτρεψε ὅλο τό πλαίσιο τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς ἀπό τό 1974 ἕως τότε. Ἀνέτρεψε τήν πολιτική τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου, ἡ ὁποία εἶχε λάβει ψῆφο ἐμπιστοσύνης μετά ἀπό ἐκλογές τό 1993. Γι’ αὐτό ἄλλωστε καί στό μήνυμα τοῦ Ἀνδρέα στό Συνέδριο τοῦ 1996 πού δέν ἀναγνώστηκε ποτέ, ὁ ἱδρυτής τοῦ ΠΑΣΟΚ τόν κατηγοροῦσε γιά τήν στάση του στά ἐθνικά θέματα. (Μοῦ τό ἔχει ἀποκαλύψει ὁ Ἀντώνης Λιβάνης πού τό εἶδε.)

Ἀλήθεια τρίτη: Ὁ κ. Σημίτης ὁδήγησε τήν Ἑλλάδα σέ διαπραγματεύσεις μέ τήν Τουρκία, ἀφοῦ προηγουμένως ἐξασθένισε τήν νομική της θέση. Καί τό ὡραιότερο. Πότε τήν ὁδήγησε; Τήν στιγμή τῆς μέγιστης ὑποτιθέμενης ἰσχύος τῆς χώρας (εἶχε γίνει μόλις μέλος τῆς ΟΝΕ, ἡ ἀνάπτυξη ἔτρεχε μέ 5% καί διοργάνωνε Ὀλυμπιακούς Ἀγῶνες)!!! Ἡ Τουρκία –θυμίζουμε– τελοῦσε τότε ὑπό τόν ἔλεγχο τοῦ ΔΝΤ! Σέ ποιό ἐγχειρίδιο πολιτικῆς συνιστᾶται ὁ ἰσχυρός νά δέχεται τούς δυσμενεῖς γι’ αὐτόν ὅρους τοῦ ἀδύναμου; Νά δέχεται συζήτηση γιά γκρίζες ζῶνες καί τά «συναφῆ θέματα», ἐνῶ ἔχει τό πάνω χέρι; Ὁ ἰσχυρός εἶναι αὐτός πού ἐπιβάλλει τούς ὅρους. Τό κάνει σήμερα ὁ Ἐρντογάν μέ τίς ΗΠΑ, ὄχι μέ ἐμᾶς, μόνον.

Ἀλήθεια τέταρτη: Ἡ ἰσχύς τοῦ 2000 ἦταν ὅπως ἀπεδείχθη εἰκονική, μολονότι δέν ἀξιοποιήθηκε ὅπως ἔπρεπε στά ἑλληνοτουρκικά. Τά ἐξοπλιστικά προγράμματα μαμμούθ γιά τά ὁποῖα κατηγοροῦνται δύο ὑπουργοί Ἄμυνας τοῦ κ. Σημίτη τά πληρώνουμε μέχρι σήμερα σέ τόκους καί χρεωλύσια. Καί ὅμως: Παρά τό γεγονός ὅτι τό πρόγραμμα «βούτυρο καί κανόνια» συνετέλεσε στήν χρεοκοπία τῆς χώρας καί στήν ἔλευση τῆς τρόικα, μολονότι τά μνημόνια ἀπαγόρευσαν στίς Ἔνοπλες Δυνάμεις νά ἀγοράζουν ἀνταλλακτικά γιά ἀεροπλάνα, καθήλωσαν τά μαχητικά μας στό ἔδαφος καί ἀλλοίωσαν συσχετισμούς, μολονότι κανείς μέσα στήν κρίση δέν ἀξίωσε ἀπό τούς δανειστές νά ἐξαιρεθοῦν οἱ πληρωμές γιά τήν ἄμυνα (ὑποβρύχια) ἀπό τό ἔλλειμμα, ἔχει σήμερα τό θράσος ὁ πρώην Πρωθυπουργός νά ζητᾶ καί τά ρέστα γιά τήν ἐκτράχυνση τοῦ Ἐρντογάν ἀπό τόν Κώστα Καραμανλῆ!!

Θυμίζουμε γιά τήν ἱστορία ἁπλῶς ὅτι ἐπί Καραμανλῆ ἡ Ἑλλάς ἀγόραζε τουρκικές τράπεζες στήν Ἄγκυρα. Δέν ἐπέτρεπε τό ἄνοιγμα τουρκικῶν στήν Ἀθήνα. Ἡ Ἑλλάς συμφωνοῦσε μέ τήν Γαλλία γιά δημιουργία ναυτικῆς βάσης της στήν Λέρο γιά τήν προστασία τοῦ Αἰγαίου. Ἡ Ἑλλάς ἀκολουθοῦσε τήν πολιτική τῶν ἀγωγῶν πού ἀκύρωνε τήν γεωπολιτική σημασία τοῦ Βοσπόρου καί ἦταν ἡ πλέον ἀντιτουρκική κίνηση στήν μεγάλη σκακιέρα. Ὁ πρώην Πρωθυπουργός χρησιμοποίησε στόν καιρό του τήν ἰσχύ τῆς χώρας γιά νά ἀλλάξει τόν συσχετισμό ὑπέρ τῆς Ἑλλάδος, ὄχι ἐναντίον αὐτῆς. Γιά νά ἀποδειχθεῖ πώς σέ αὐτήν τήν ζωή σημασία δέν ἔχουν τά δίκαια τοῦ ἑνός ἤ τοῦ ἄλλου, ἀλλά τί φανέλλα φορᾶς.