H ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ

Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 13 Σεπτεμβρίου 1924

Εἴδατε ποτέ γυναῖκα κρύπτουσαν ἀντιστρόφως τήν ἡλικίαν της; Δηλαδή προσθέτουσαν ἔτη εἰς τά ἔτη της; Λοιπόν, τό θαῦμα αὐτό τῶν θαυμάτων μοῦ ἀπεκαλύφθη χθές τό βράδυ εἰς κἄποιο ἐξοχικόν κέντρον, μέ τήν βοήθειαν τοῦ φίλου καθηγητοῦ κ. Τσάκωνα, ὁ ὁποῖος καί τό ἐξεμαίευσε, λόγῳ τῆς εἰδικότητός του.

Μιά ζητιάνα, μέσης ἡλικίας, ἐπλησίασε τό τραπέζι μας.

-Δέν πᾶς νά δουλέψῃς, κυρά μου, μόνο γυρίζεις καί ζητιανεύεις; τῆς εἶπεν ὁ καθηγητής.

-Πῶς νά δουλέψω ἡ κακομοίρα, ὀγδόντα πέντε χρονῶν γυναῖκα; ἐκλαυθμήρισεν ἡ ζητιάνα.

Ὀγδονταπέντε χρονῶν! Ὡρισμένως, ἔφερε πολύ ὑπερηφάνως τά ἔτη του τό θῆλυ αὐτό. Οὔτε ἡ Νινόν ντέ Λανκλό δέν εἶχε νικήσει τόσον ἐνδόξως τόν πανδομάτορα Χρόνον! Ὁ γυναικολόγος ὅμως τῆς ἔρριψεν ἕνα ὕποπτον βλέμμα, τό σοφόν βλέμμα τοῦ εἰδικοῦ.

-Δέν φαίνεσαι τόσο, κυρά μου! τῆς εἶπε.

-Τέλος πάντων, ἐμουρμούρισεν ἐκείνη, ἄν δέν εἶμαι ὀγδόντα πέντε, εἶμαι ὀγδόντα.

Ὁ γυναικολόγος, ἀφοῦ τῆς ἔδωκε τόν ὀβολόν του, τῆς ἀπηύθυνε μερικάς ἀκαδημαϊκάς ἐρωτήσεις συμπαθοῦς ἐνδιαφέροντος, εἰς τάς ὁποίας ἡ ζητιάνα ἀπήντησε, χωρίς νά ὑποπτευθῇ καμμίαν παγίδα.

-Εἶσαι παντρεμένη, κυρά μου;

-Χήρα, κύριε. Τόν ἔχασα τόν ἄνδρα μου.

-Πόσα χρόνια ἔχῃς παντρεμένη;

-Σαράντα, κύριε, κλείνουν αὐτές τῇς ἡμέρες.

-Καί πόσων χρονῶν ἤσουν, ὅταν παντρεύτηκες; Στά μέρη σας παντρευόσαστε μικρές…

-Κοπέλλα, δεκαοχτώ χρόνων, κύριε σάν τό κρύο τό νερό!

-Καλά, κυρά μου. Πήγαινε τώρα νά μή σέ χασομερᾶμε…

Ἡ πραγματική ἡλικία τῆς ζητιάνας προέκυπτε πλέον ἀπό μίαν ἁπλουστάτην πρόσθεσιν. 18+40=58. Ἀλλά ποῦ 58 καί ποῦ 80; Ἡ γυναῖκα αὐτή, ποῦ εἶχε προσθέσει 22 ὁλόκληρα ἔτη εἰς τήν ἡλικίαν της, δέν ἦτο λοιπόν τό θαῦμα τῶν θαυμάτων;

-Σέ συγχαίρω, ὁπωσδήποτε, διά τήν μέθοδόν σου! εἶπα εἰς τόν φίλον καθηγητήν. Τήν μετεχειρίσθης καί ἄλλοτε;

-Τήν μεταχειρίζομαι κανονικῶς ἀπό τήν ἀρχήν τοῦ σταδίου μου! μοῦ ἀπήντησε. Καί εἶνε ἡ ἀσφαλεστέρα μέθοδος πρός ἀνακάλυψιν τῆς πραγματικῆς ἡλικίας τῆς γυναικός, ἐνῷ ταυτοχρόνως εἶνε καί ὁ εὐγενέστερος τρόπος τῆς σχετικῆς δυσκολωτάτης ἀνακρίσεως. Ἡ πρώτη ἐρώτησις, ὡς γνωστόν, ποῦ κάνουν οἱ ἰατροί πρός ἄνδρας καί γυναῖκας ἀδιακρίτως, εἶνε ἡ ἐρώτησις τῆς ἡλικίας, ἀπαραίτητος διά τό ἱστορικόν λεγόμενον τοῦ ἀσθενοῦς. «Πόσων ἐτῶν εἶσαι;» Φαντάζεσαι, ὅμως τί κεραυνός εἶνε ἡ ἐρώτησις αὐτή, ἀπευθυνομένη πρός μίαν γυναῖκα. Τήν διαθέτει ἀμέσως δυσμενῶς κατά τοῦ ἰατροῦ καί ἐπηρεάζει σημαντικά καί τήν συνέχειαν τῆς ἐξετάσεως. Τήν ἐρώτησιν αὐτήν, λοιπόν, τήν ὠμήν καί βάναυσον, τήν ἔχω καταργήσει εἰς τάς ἐξετάσεις τῶν πελάτιδων μου. Καί τήν ἔχω ἀντικαταστήσει μέ τάς πλαγίας ἐρωτήσεις, ποῦ ἄκουσες πρό ὀλίγου. «Πόσα ἔτη ἔχετε παντρεμένη, κυρία μου;» –«Τόσα» –«Μήπως ἐνθυμεῖσθε πόσων ἐτῶν εἶσθε, ὅταν παντρευθήκατε. Αὐτό ἔχει σημασίαν διά τήν διάγνωσιν». «Τόσων ἐτῶν, γιατρέ μου». Ὅταν ὑπάρχουν καί παιδιά, ἐρωτῶ ποίαν ἡλικίαν ἔχει τό πρῶτον παιδί καί πόσα ἔτη μετά τόν γάμον ἀπεκτήθη. Κατόπιν δέν ἔχω, παρά νά κάμω νοερῶς μίαν ἁπλουστάτην πρόθεσιν καί νά εὕρω τό ζητούμενον, κατά τόν ἁπλούστερον καί εὐγενικώτερον τρόπον.

Ὁ φίλος γυναικολόγος νομίζω, ὅτι θά ἠμποροῦσε νά διεκδικήσῃ προνόμιον εὑρεσιτεχνίας διά τήν μέθοδόν του, μίαν μέθοδον μεταξωτήν, ἀξίαν νά ἐφαρμόζεται ὄχι μόνον ἀπό γυναικολόγους.

ΠΑΥΛΟΣ ΝΙΡΒΑΝΑΣ