Γόνιμη φαντασία…

Σάββατον, 25 Ἀπριλίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΕΙΔΥΛΛΙΟΝ ΣΤΟ ΚΑΠΡΙ

Σχετικῶς μέ τήν ἐκ Κάπρι πληροφορίαν, καθ’ ἥν ἡ Σοράγια καί ὁ Ὀρσίνι ἐτέλεσαν μυστικῶς τούς γάμους των, τηλεγραφοῦν: «… Ἡ πληροφορία φαίνεται στερουμένη πάσης βάσεως. Τό πιθανώτερον εἶναι ὅτι ἀποτελεῖ ἀποκύημα τῆς γονίμου φαντασίας τῶν κατοίκων τῆς νήσου». Ἀλλά, ἐάν εἶχεν ἀποκτήσει παιδιά μέ τόν Σάχην, κανείς δέν θά ἠσχολεῖτο, τώρα, μέ αὐτήν καί μέ τόν Ὀρσίνι…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΣΤΕΓΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Εἰς τό Ὑπ. Κοιν. Προνοίας ἐγένετο χθές ἡ διά κληρώσεως παραχώρησις 48 διαμερισμάτων εἰς πολυκατοικίας τῆς Καλλιθέας καί τῆς περιοχῆς Δουργουτίου εἰς ἰσαρίθμους παλαιάς προσφυγικάς οἰκογενείας, αἱ ὁποῖαι διέμενον μέχρι τοῦδε εἰς παραπήγματα. Ἡ παράδοσις τῶν διαμερισμάτων θά γίνῃ ἐν ἐπισήμῳ τελετή πρό τοῦ Πάσχα.

*Ἐπειδή ἡ 26η Ἀπριλίου 1959 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 25ης Ἀπριλίου 1959.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.