Γιατί βιάζεται ὁ κ. Μητσοτάκης

ΜΕΡΙΚΑ πράγματα φωνάζουν ἀπό μακριά

Τρεῖς δημοσκοπήσεις μέσα σέ μία ἑβδομάδα; Τρεῖς μετρήσεις δύο μῆνες μετά τίς ἐκλογές; Γιά ποιόν λόγο; Κανονικά, μετά τό φεστιβάλ τῶν «γκάλοπ» τά ἔτη 2018 καί 2019, εἰδικῶς στήν κορύφωση τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας, τό λογικό θά ἦταν οἱ ἑπόμενες μετρήσεις νά διεξαχθοῦν τόν Δεκέμβριο. Καί πάλι νωρίς θά ἦταν, ἀλλά ἐν πάση περιπτώσει παραδοσιακά τότε οἱ ἑταιρεῖες, στό τέλος τῆς χρονιᾶς, ἀποτιμοῦν τίς εὐρύτερες τάσεις στήν κοινή γνώμη. Ἀντί αὐτοῦ, εἴχαμε:

– Στίς 16 Σεπτεμβρίου, δημοσκόπηση τῆς Opinion Poll, πού κατέγραψε γιά πρώτη φορά τήν διεύρυνση τῆς μετεκλογικῆς διαφορᾶς ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ στίς 15 μονάδες (ἀπό τίς 8,32 τοῦ Ἰουλίου).

– Στίς 17 Σεπτεμβρίου, δημοσκόπηση τῆς MRB γιά λογαριασμό τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ Star, στήν ὁποία ἐμφανίζεται ἡ ΝΔ νά διευρύνει τό προβάδισμά της ἔναντι τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στίς 14,5 μονάδες.

– Στίς 19 Σεπτεμβρίου, δημοσκόπηση τῆς Pulse γιά λογαριασμό τοῦ ΣΚΑΪ, πού δίνει προβάδισμα 13,5 μονάδων στήν ΝΔ.

– Στίς 22 Σεπτεμβρίου, δημοσκόπηση τῆς Metron Analysis γιά τήν ἐφημερίδα τό «Βῆμα», πού δείχνει ἀκόμη μεγαλύτερο τό προβάδισμα τῆς ΝΔ στίς 16,5 μονάδες.

Κοινός τόπος ὅλων αὐτῶν τῶν μετρήσεων εἶναι ἡ κυριαρχία Μητσοτάκη στίς δημοτικότητες τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν, ἡ περαιτέρω διεμβόλιση τοῦ κέντρου ἀπό τήν ΝΔ (ἡ κεντροδεξιά κερδίζει τήν συμπάθεια-ἀνοχή τοῦ κόσμου πού δέν τήν ψήφισε τόν Ἰούλιο), ἡ συμπίεση τοῦ ΚΙΝΑΛ καί ἡ ἐξαΰλωση ὅλων τῶν μικρῶν δεξιῶν κομμάτων. Ὑπό ἄλλες συνθῆκες, ὁ βομβαρδισμός τῶν δημοσκοπήσεων θά μποροῦσε νά θεωρηθεῖ ἕως καί τυχαῖος. Κεκτημένη ταχύτης. Ἀξιολογώντας ὅμως ποικίλες καί συγκεκριμένες πληροφορίες, καταλήγω ὅτι ἡ ταχύτης –ὄχι μόνο τῶν δημοσκοπήσεων– δέν εἶναι κεκτημένη. Εἶναι ἐπιλογή. Ἡ ὑπερ-επικοινωνία τοῦ Πρωθυπουργοῦ, γιά τήν ὁποία ἐκφράσαμε ἐπιφυλάξεις, καί αὐτή ἐπιλογή εἶναι, γιά τήν μεγιστοποίηση τῆς προσωπικῆς του κυριαρχίας. Καί ἐκείνη ἡ φράση πού εἶπε γιά τό «γκάζι» ὁ Πρωθυπουργός στήν Ἔκθεση, δέν ἦταν λογοπαίγνιο. Ἐπιλογή ἦταν. Καί οἱ νομοθετικές ρυθμίσεις ἐξπρές, πού φεύγουν ἀπό τό γραφεῖο τοῦ κ. Σκέρτσου καί ἐντάσσονται ἀπ’ εὐθείας στά νομοσχέδια ὑπουργῶν (Ἀνάπτυξης λ.χ.) χωρίς ἔλεγχο, ἐπιλογή εἶναι. Καί τά ἐσπευσμένα ραντεβού στό Ὑπουργεῖο Ὑγείας μέ τίς ἰδιωτικές ἑταιρεῖες πού θά συμπράξουν στό νέο σύστημα Ὑγείας, ἐπιλογή εἶναι. Καί οἱ διεθνεῖς συμφωνίες γιά φρεγάτες, βάσεις, πολεμικό ὑλικό κ.λπ. ἐπιλογή εἶναι.

Τώρα πού γυρίζει! Βουλή, Ὑπουργεῖα, κρατικός μηχανισμός, κόμμα, τρέχουν νά κλείσουν ἐκκρεμότητες σά νά μήν ἔχει καθαρή τετραετία μπροστά της ἡ ΝΔ ἀλλά σά νά… (σχῆμα καθ’ ὑπερβολήν) ἀπέρχεται! Πράγματι, λοιπόν, βιάζεται ὁ κ. Μητσοτάκης. Καί βιάζεται γιά νά βρίσκεται στό ἀπόγειο τῆς κυριαρχίας του, στό ζενίθ τῆς διαπραγματευτικῆς του δύναμης, στό μέγιστο τῆς ἰσχύος του, τήν στιγμή πού θά θέσει τά κεντρικά διλήμματα στό πολιτικό σύστημα: «Ἤ καταργοῦμε τήν ἁπλῆ ἀναλογική, ἐκλέγουμε συναινετικά Πρόεδρο καί ὁλοκληρώνουμε τήν τετραετία ἤ κάποια στιγμή ἐντός τοῦ 2020 πᾶμε σέ διπλές ἐκλογές γιά νά “κάψω” τήν ἀναλογική καί σᾶς ἐξαϋλώνω».

Ἐξ οὗ καί οἱ συνεχεῖς δημοσκοπήσεις. Ἐξ οὗ καί ἡ ἄρνησή του νά παραπέμψει τόν Τσίπρα γιά νά ἀποφύγει τήν συσπείρωση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Ἐξ οὗ καί ὁ Τράμπ, ἡ Μέρκελ καί ὁ Μακρόν. Μέλημά του εἶναι νά γεμίσει ὁλοκληρωτικά τήν εἰκόνα, τήν στιγμή πού ὁ Τσίπρας κοιτᾶ πῶς θά ἀπογοητεύσει τούς βουλευτές του πού τρέχουν γιά τόν σταυρό, ἁρπάζοντάς τους τήν ἀποζημίωση γιά χάρη τῶν κηφήνων. Τήν στιγμή πού ὁ ἀρχηγός τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως χρειάζεται νά πάει μέχρι τό Βατικανό καί νά φωτογραφηθεῖ μέ τόν Πάπα γιά νά κερδίσει θέση στό δελτίο εἰδήσεων. Τήν ὥρα πού ὁ Τσακαλῶτος ὑπονομεύει τήν διεύρυνση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ὡς «πασοκοποίηση». Ἐάν τό ΚΙΝΑΛ καί ἄλλες δυνάμεις δέν ψηφίσουν τήν κατάργηση τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, ὁ κ. Μητσοτάκης θά ἐκλέξει Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, καί μέχρι τόν Ἰούνιο –ἀναλόγως καί τῆς γενικώτερης διεθνοῦς συγκυρίας– θά λάβει τίς τελικές ἀποφάσεις του. Ὅσο ἔχει μέ ἄνεση, χωρίς τήν φθορά τῆς ἐξουσίας, τό πάνω χέρι. Κορυφαῖος ὑπουργός, στόν ὁποῖο ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν τό σενάριο, μοῦ ἀπάντησε «Ἀποκλείεται». Παλαιός κοινοβουλευτικός, ἐκ τῶν κορυφαίων, μοῦ εἶπε τό ἀκριβῶς ἀντίθετο: «Γιά νά βιάζεται τόσο, τίποτε δέν ἀποκλείεται».