Γιά τά ἀχώνευτα…

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΑ ΧΩΝΕΥΤΙΚΑ

Ἡ ἐφημερίς τοῦ κ. Καραμανλῆ ἀσχολεῖται σήμερον μέ τήν πληθώραν… χωνευτικῶν νερῶν, πού ἔχουν πλημμυρίσει τήν ἀγοράν: «Τό νά κυκλοφοροῦν –γράφει– τόσα πολλά χωνευτικά νερά, προϋποθέτει ὅτι πολλοί ἄνθρωποι εἰς τόν τόπον μας τρώγουν πολύ». Πράγματι, ἡ τάξις τῶν κυβερνητικῶν ἐργολάβων τρώγει, ἐπί Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, τόν περίδρομον. Ἀλλά καί οἱ ἄλλοι, πού δέν τρώγουν τόσον, πίνουν μεταλλικά νερά, διά νά… χωνέψουν τά ὅσα ἀχώνευτα διαπράττει καθημερινῶς ἡ «Ἔ, ρέ!».

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΠΡΟΤΟΜΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥ Κ. ΜΑΤΣΗ

ΘΕΣ)ΝΙΚΗ.– Ὑπό τῆς Συγκλήτου τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἀπεφασίσθη ἡ τοποθέτησις εἰς τήν κεντρικήν εἴσοδον τῆς Γεωπονοδασολογικῆς Σχολῆς τῆς προτομῆς τοῦ πεσόντος Κυπρίου ἀγωνιστοῦ Κυριάκου Μάτση. Ἡ Σύγκλητος, ἐξ ἄλλου, διά τηλεγραφήματός της πρός τόν ἡρωϊκόν Διγενῆ, τονίζει, ὅτι τό Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης εἶναι ὑπερήφανον, διότι εἰς τούς φοιτητάς του συγκατελέγετο καί ὁ συναγωνιστής του Κυριάκος Μάτσης.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ