Ἐξευρωπαϊζόμεθα

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΖΗΤΩ Η ΟΜΙΧΛΗ

Γράφει ὁ σχολιαστής ἀπογευματινῆς ἐφημερίδος: «Ἐθαύμασα μίαν ὑπέροχον ὁμίχλην εἰς προάστειον τῶν Ἀθηνῶν! Μέσα ἀπό τήν πυκνήν αὐλαίαν ἐπρόβαλλαν τά δένδρα τῶν δρόμων καί τά φῶτα τῶν σπιτιῶν. Ἦτο ἕνα θέαμα καθαρῶς φαντασμαγορικόν, πού μετέφερε τό Ἀθηναϊκόν προάστειον πρός τούς βορεινούς παραλλήλους τῆς Εὐρώπης… Καί ἐσκέφθην ὅτι ἐξευρωπαϊζόμεθα». Εὑρῆκε, δηλαδή, νά θαυμάσῃ τό μόνον πρᾶγμα, εἰς τό ὁποῖον ἡ Εὐρώπη ὑστερεῖ τῆς Ἑλλάδος: τήν ἀντιπαθεστάτην καί ἀνθυγιεινοτάτην ὁμίχλην!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ

Ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ἀνεκοινώθη ὅτι τά ἀνεγειρόμενα ἤ συμπληρούμενα εἰς τό ἑξῆς κρατικά νοσηλευτικά ἱδρύματα θά διαθέτουν θέσεις πρώτης, δευτέρας καί τρίτης τάξεως, διά τήν νοσηλείαν εὐπόρων ἀσθενῶν ἐκ τῆς ἰδιωτικῆς πελατείας τῶν Καθηγητῶν – Διευθυντῶν τῶν κλινικῶν τῶν ἱδρυμάτων.

Ἐν καιρῷ θά δημιουργηθοῦν παρόμοιαι θέσεις διά τόν αὐτόν σκοπόν καί εἰς τά παλαιά κρατικά νοσηλευτικά ἱδρύματα.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ