Εἰκόνες ἐλαφρότητος

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ τοῦ Ἐρντογάν ἀπείλησε χθές ὅτι «θά ποδοπατήσουμε τήν Ἑλλάδα ἄν δέν συμμορφωθεῖ» καί…

ὅτι «θέλω νά πάρω ἐκδίκηση γιά τόν θάνατο τοῦ παπποῦ μου ἀπό τούς Ἕλληνες πρίν ἀπό ἕναν αἰῶνα». Εἶναι τό ἴδιο πρόσωπο πού ἀπείλησε τίς προάλλες ὅτι «θά μᾶς σπάσει τά χέρια». Τό ἴδιο πού μᾶς χαρακτήρισε «μῦγα». Ἐρώτηση: Αὐτός ὁ ἄνθρωπος εἶναι τρελός ἤ λογικός; Ὑπό ἄλλες συνθῆκες θά τόν χαρακτηρίζαμε «γραφικό». Ἀνεξάρτητο-μεμονωμένο. Ὅμως δέν ἐνεργεῖ μόνος. Εἶναι καί ὁ πολιτικός του προϊστάμενος. Ὁ Ἐρντογάν. Ὁ ὁποῖος εἶπε προσφάτως λέξεις πού δέν ἀκούγονται οὔτε σέ φοιτητική συνέλευση ἑλληνικοῦ πανεπιστημιακοῦ ἀμφιθεάτρου. Πού θύμισε τόν Σαγγάριο καί χαρακτήρισε τούς Ἕλληνες ἥρωες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας «παστά ψάρια». Αὐτός, ὁ ἀρχηγός κράτους! Ἄραγε ὅταν μιλᾶ ἔτσι, τί εἶναι, τρελός ἤ λογικός; Εἶναι ἐπίσης καί ὁ ἑταῖρος του, ὁ ἐθνικιστής Μπαχτσελί. Ὁ ὁποῖος προσέβαλε τήν μνήμη τῶν Ἑλλήνων τῆς Σμύρνης, μέ τήν φράση «βρίσκονται στόν βυθό τῆς θάλασσας». Πού ἀπείλησε Ἕλληνες πολιτικούς ὅτι «θά τούς ξερριζώσει τά δόντια». Αὐτός πάλι τί εἶναι, τρελός ἤ λογικός;

Δέν χρειάζεται ἀνάλυση, ἀγαπητοί ἀναγνῶστες. Ἡ ἀπάντηση πού δίνει τό σύνολο σχεδόν τοῦ πολιτικοῦ μας συστήματος εἶναι πώς εἶναι λογικοί. Ὑποκρινόμαστε ὅτι εἶναι λογικοί. Διότι ἄν ποῦμε δημοσίως τί σκεπτόμαστε, φοβόμαστε ὅτι θά παίξουμε τό παιχνίδι τῶν Τούρκων. Τό παιχνίδι τῆς ἔντασης. Ἀνάλυση ἕως ἕνα βαθμό σωστή, ἀλλά ὄχι ἀπολύτως. Οἱ προσβολές στά λόγια ἐνίοτε δέν πρέπει νά μένουν ἀναπάντητες. Ἀρκεῖ νά διαλέγουμε τίς λέξεις. Ἐμεῖς, ὅμως, ἐδῶ, ψοφοδεεῖς, μή τυχόν καί γρυλίσει ὁ Σουλτάνος ὁτιδήποτε, ἀντί νά παίρνουμε στά σοβαρά τίς σοβαρότατες ἀπειλές πού ἐξαπολύουν κάθε μέρα οἱ ἀπέναντι, ἀσχολούμαστε διαρκῶς μέ τό εἶδος τῆς ἀντιπαράθεσης πού θά κάνουμε μεταξύ μας. Καί μάλιστα μέ διάλογο ἐπιπέδου Twitter.

Ἀδυνατοῦμε νά κατανοήσουμε πόσο ἀστεῖοι βγαίνουμε πρός τά ἔξω. Πόσο ἐλαφρά εἰκόνα δίνουμε. Θά ἀποφύγω τόν πειρασμό νά ὑπεισέλθω σέ συγκεκριμένα παραδείγματα, εἰδικά αὐτή τήν στιγμή. Δέν ἔχει νόημα. Περιττή πολυτέλεια ἡ κριτική στά πρόσωπα. Καταθέτω ὅμως τήν ἀπογοήτευσή μου νά βλέπω τό πολιτικό προσωπικό νά σκιαμαχεῖ γιά δευτερεύοντα παραπολιτικά θέματα, τήν στιγμή πού οἱ Τοῦρκοι μᾶς πτύουν καθημερινά καί οἱ Σκοπιανοί (ὅπως ἔγινε ἀντιληπτό στήν Ἀχρίδα) μᾶς προσπερνοῦν. Ρισκάρουν νά μήν λύσουν τό θέμα τους γιά τό ὄνομα, μέ τήν ἀσφάλεια ἐκείνου πού γνωρίζει ὅτι θά ἐνταχθεῖ στό ΝΑΤΟ μέ εἰδική σχέση ἐπειδή διαθέτει προσωπικό «προστάτη».

Καί ἄν ὅμως τίποτε ἀπό ὅλα αὐτά δέν εἶναι ἱκανό νά μᾶς ξυπνήσει ὥστε νά πάψουμε τήν ἀνούσια ἀντιπαράθεση κορυφῆς, σᾶς καλῶ νά διαβάσετε τό σημερινό πρῶτο θέμα μας γιά τό ὁποῖο, ἄν ὁ κ. Γαβρόγλου εἶχε πραγματικά ἀνακλαστικά Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας, θά ἔπρεπε νά μήν εἶχε ἀφήσει λίθο ἐπί λίθου. Θά ἔπρεπε νά εἶχε ἀπαγορεύσει ἐκδρομές μαθητῶν δημόσιων μειονοτικῶν σχολείων τῆς Θράκης σέ ἀλυτρωτικούς συλλόγους τῆς Προύσας πού ἔχουν ὡς ἔμβλημά τους τήν πράσινη σημαία τοῦ ἀνεξάρτητου βραχύβιου κράτους τῆς Θράκης τῶν ἀρχῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνα. Ἀλλά ὁ κ. ὑπουργός ἔχει τό νοῦ του ἀλλοῦ. Ψιλά γράμματα αὐτά γιά ἐκεῖνον! Δέν ξέρω πῶς ἀλλιῶς νά τό πῶ: Ξυπνᾶτε! Εἴμαστε ἤδη μέσα στό στόμα τῆς τίγρεως, κοιτᾶμε τά δόντια της καί τῆς χασκογελᾶμε ἠλιθιωδῶς.