Ἀδιαφορία ΗΠΑ γιά τό ὄνομα

ΕΝΤΑΞΕΙ! Πράγματι! Ἐάν εἶναι προσωπική ἰδέα τοῦ ὑπουργοῦ Ἄμυνας Πάνου Καμμένου ἡ βαλκανική ἀμυντική συμμαχία Ἑλλάδος, Ἀλβανίας, Σκοπίων, Βουλγαρίας, Ρουμανίας κατά τῆς Ρωσσίας, καί ἐάν πράγματι αὐτή διατυπώθηκε ἄν ἀγνοία τοῦ Πρωθυπουργοῦ καί τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῆς χώρας, πράγματι ἡ Κυβέρνηση ἔχει σοβαρό πρόβλημα. Ὁ ὑπουργός Ἄμυνας κάνει ἀντάρτικο.

Ὑπάρχουν ὅμως ἀκόμη δύο παραλλαγές στό σενάριο: Τί γίνεται ἄν ὁ ὑπουργός Ἄμυνας διατύπωσε τήν πρότασή του σέ συνεννόηση μέ τόν Ἀμερικανό πρεσβευτή στήν Ἀθήνα Τζέφφρυ Πάυατ ἐν ἀγνοία τοῦ Μαξίμου καί τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν; Ἡ πρώτη. Τί γίνεται ἐπίσης ἄν διατύπωσε τήν πρόταση σέ συνεννόηση μέ τόν Πάυατ καί ἐν γνώσει τουλάχιστον τοῦ Μαξίμου ἀλλά ὄχι τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν; Ἡ δεύτερη. Ἀνάλογα μέ τίς ἀπαντήσεις πού δίδουμε, ἡ ἐκτίμησή μας γιά τίς ἐπιπτώσεις τῆς κίνησης τοῦ ὑπουργοῦ Ἄμυνας ἀλλάζει. Μέ τήν πολυτέλεια ἐκείνου πού ἔχει μηδενική ἐπικοινωνία μέ τόν κ. Καμμένο ἀπό τό 2001 καί μετά –ὅταν λέω μηδενική, ἐννοῶ μηδενική– προτείνω νά ἀξιολογήσουμε ψύχραιμα τί συνέβη.

Πρῶτο ἐρώτημα: Ποιόν ὠφελεῖ βασικά καί κύρια ἡ πρόταση Καμμένου καί ἐνώπιον ποίου διατυπώθηκε; Ἀπάντηση: Διατυπώθηκε ἐνώπιον τοῦ ἰσχυροῦ ὑπουργοῦ Ἀμύνης τῶν ΗΠΑ Τζαίημς Μάττις. Θυμίζω πώς τά προηγούμενα χρόνια ὁ Καμμένος δέν κατάφερε νά πραγματοποιήσει ἐπίσημη ἐπίσκεψη στίς ΗΠΑ, γιατί δέν τόν ἤθελαν οἱ Ἀμερικανοί. Τώρα τόν θέλουν. (Τόν εἶδε ἕως καί ὁ πανίσχυρος ὑφυπουργός, ἁρμόδιος γιά τό Σκοπιανό K. WessMitchell.) Καί ἀπό ὅ,τι φαίνεται ἡ συνάντηση μέ τόν Μάττις (Κάρπαθος) ἦταν καλά προετοιμασμένη, ἀφοῦ ὁ Ἀμερικανός ὑπουργός τόνισε ὅτι συμφώνησε μέ τόν κ. Καμμένο «νά συνεχίσουν νά καταλογίζουν στήν Ρωσσία τίς εὐθύνες της». Ἡ πρόταση Καμμένου γιά βαλκανική ἀντιρωσσική ἀμυντική συμμαχία ὠφελεῖ –ἄν προχωρήσει ποτέ– κυρίως τούς Ἀμερικανούς. Ἀποδεικνύεται πώς ἡ ἔννοιά τους δέν εἶναι πῶς θά ὀνομάζονται οἱ Σκοπιανοί οὔτε ἄν θά ἐνταχθοῦν στό ΝΑΤΟ τά Σκόπια. Νοιάζονται ὅμως γιά τό ἄν θά ἐνταχθοῦν ἔστω διά τῆς πλαγίας οἱ βάσεις τους στό ΝΑΤΟ. Δέν πρόκειται λοιπόν γιά plan B Καμμένου, μᾶλλον πρόκειται γιά plan B τῶν ἡττημένων στό δημοψήφισμα ΗΠΑ. Τί κερδίζει ἡ Ἑλλάς ἀπό τήν σύναψη μίας τέτοιας συμμαχίας; Ἁπλό: Θά ἡγηθεῖ αὐτῆς ὡς τό παλαιότερο μέλος τοῦ ΝΑΤΟ στήν περιοχή, τό ζήτημα τῆς ὀνομασίας θά παραπεμφθεῖ στίς «μακεδονικές καλένδες», ἐνῶ ἡ Τουρκία θά μείνει θεωρητικῶς ἐκτός νυμφῶνος Βαλκανίων.

Διαβάζω ὅτι ὁ ὑπουργός Ἄμυνας ὑπερέβη τά ὅρια τῆς ἁρμοδιότητάς του καί μπῆκε στά χωράφια τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Νίκου Κοτζιᾶ. Θεωρητικῶς ἡ ἄποψη αὐτή ἰσχύει ἀπολύτως. Γιά τίς ΗΠΑ ὅμως οἱ ὁποῖες εἶναι οἱ ἐπισπεύδουσες δυνάμεις, τό ζήτημα τῶν Σκοπίων εἶναι διπλωματικό (ὀνοματολογικό) ἤ εἶναι ζήτημα ἀμυντικῆς πολιτικῆς; Θέλει κι ἐρώτημα; Μέ τήν ρωσσοφοβία πού τίς διακρίνει, ἡ σύναψη ἀμυντικῆς βαλκανικῆς συμμαχίας πού «σημαδεύει» τόν Πούτιν εἶναι κυρίως ἀμυντικῆς πολιτικῆς. Δεκάρα δέν δίνουν γιά τό ὄνομα τῶν Σκοπιανῶν. Τώρα ἄν μπεῖ κανείς στόν κόπο νά ἀξιολογήσει τίς ἀντιδράσεις πού ὑπῆρξαν στό ἐσωτερικό γιά τήν πρόταση Καμμένου, θά πρέπει νά τίς διαχωρίσει σέ τρεῖς κατηγορίες. Μία κατηγορία μόνος εἶναι ὁ ΣΥΡΙΖΑ στό ἐσωτερικό τοῦ ὁποίου δροῦν –ἐν ὄψει τῆς ἑπόμενης μέρας– διάφορες τάσεις πού ἀμφισβητοῦν ἀπό τώρα τρέχουσες πολιτικές. Ἀπό τό ἄνοιγμα στήν Κεντροαριστερά μέχρι τόν βαθμό ἐξάρτησης ἀπό τίς ΗΠΑ. Στήν πραγματικότητα, τό θέμα τους δέν εἶναι ὁ Καμμένος ἀλλά ὁ ἑαυτός τους. Ποιός ξέρει ἄν θά πᾶνε μαζί τήν ἑπόμενη μέρα τῶν ἐκλογῶν ἤ ἄν θά γίνει μιά νέα μίνι διάσπαση ἀκόμη, μέ συνέπεια ὁ ΣΥΡΙΖΑ νά καταστεῖ καθαρά ἀρχηγικό κόμμα ἄνευ ἀντιρρησιῶν «συνειδήσεως»; Ἡ ἀξιωματική Ἀντιπολίτευση πάλι ὑποδέχθηκε μέ ἀμηχανία τήν πρόταση Καμμένου. Τόν κατήγγειλε γιά «πολιτική σχιζοφρένεια», ἀλλά ὁ ἁρμόδιος τομεάρχης Ἄμυνας ἀναφερόμενος στήν οὐσία τῆς πρότασης δήλωσε πώς κάθε πρόταση γιά ἐνίσχυση τῆς ἀμυντικῆς συμμαχίας «εἶναι καλοδεχούμενη». Ὑπενθύμισε μάλιστα τήν πρόταση τῆς ΝΔ γιά πενταετῆ συμφωνία γιά τήν βάση τῆς Σούδας ἀντί τῆς ἐτήσιας πού ὑπογράφει ἡ Κυβέρνηση. Τέλος, εἴχαμε καί τά δημοσιεύματα. Κάνουμε πώς δέν καταλαβαίνουμε πώς ἔχουμε σχεδόν περάσει στήν ἑπόμενη φάση τοῦ Σκοπιανοῦ, πώς ἀναβάλλεται ἡ λύση γιά τό ὄνομα καί τώρα ἀνακαλύπτουμε –ἀνακαλύπτουν κάποιοι ἀκριβέστερα– πώς πρέπει νά καταγγείλουν τίς ΗΠΑ. Καί ἄς εἶναι εἰσηγμένοι στό Χρηματιστήριο τῆς Νέας Ὑόρκης! Τί τίς θέλετε τίς ἐφημερίδες ὅταν δέν ξέρετε τί νά τίς κάνετε;

Υ.Γ.: Αὐτοί πού πανηγυρίζουν ἐπειδή ἀνέφεραν τόν Ἰβάν Σαββίδη σέ δημοσίευμά τους οἱ «New York Times» ὡς ὑπονομευτή τῶν Πρεσπῶν, νομίζουν πώς τοῦ κάνουν καλό ἤ κακό; Καί πάλι, μέ τήν ἄνεση τοῦ ἀνθρώπου πού δέν τόν ἔχει συναντήσει ποτέ στήν ζωή του, ἀπαντῶ: Τόν ἀναδεικνύουν ὡς ἥρωα στήν Μακεδονία! Πράκτωρ εἶναι γιά τούς ἴδιους. Ἄν πράγματι παρενέβη στό δημοψήφισμα τῶν Σκοπίων καί χάλασε τήν συμφωνία, γιά τόν μέσο Μακεδόνα εἶναι ἥρωας. Συγχαρητήρια, τό καταφέρατε και αὐτό!

Απόψεις

Τό δίκτυο τοῦ Ἐρντογάν καί ἡ ἰσλαμική διείσδυσις στήν Εὐρώπη

Μύρνα Νικολαΐδου
Τό φιλόδοξο στρατηγικό σχέδιο τοῦ Ρετζέπ Ταγίπ Ἐρντογάν γιά τήν ἐξαγωγή τοῦ πολιτικοῦ Ἰσλάμ καί τήν ἑδραίωση μίας ἰδεολογικῆς καί πολιτισμικῆς κηδεμονίας στήν Γηραιά Ἤπειρο δέν ἐφαρμόζεται μέ συμβατικούς στρατιωτικούς ὅρους.

«Μπορεῖ τό ποσοστό της νά ἀρχίζει καί ἀπό 1…»

Μανώλης Κοττάκης
Oἱ δημοσκοπήσεις δέν λένε πάντα τήν ἀλήθεια, ἀλλά δέν λένε καί ψέματα.

«Mέ ἐντολή τοῦ Πρωθυπουργοῦ» συντόνισε τό μπάζωμα ὁ Τριαντόπουλος!

Εφημερίς Εστία
Ὁ ὑφυπουργός «κάρφωσε» τόν κ. Μητσοτάκη – Εἶπε ὅτι οἱ ἁρμοδιότητές του διευρύνθηκαν μετά ἀπό τηλεφώνημα τοῦ ἐπί κεφαλῆς τοῦ Γραφείου Πρωθυπουργοῦ Γ.Μπρατάκου, πού τοῦ μετέφερε ἄνωθεν ἐντολές – Δριμύ κατηγορῶ γιά «ἀλλοίωση τοῦ χώρου», «καταστροφή ἀποδεικτικῶν στοιχείων», «παρεμπόδιση Δικαιοσύνης» καί «βλάβη στίς οἰκογένειες τῶν θυμάτων»

Ἡ ἄμμος κινεῖται

Μανώλης Κοττάκης
Κορυφαῖος ὑπουργός μοῦ προεξοφλοῦσε πρό καιροῦ ὅτι ἡ Καρυστιανοῦ θά ξεφουσκώσει σταδιακά καί ὅτι ὁ Σαμαρᾶς μέ βάση τίς μετρήσεις τοῦ Μεγάρου Μαξίμου «δέν θά ξεπεράσει τό 3%».

Ἡ Ἕνωσις Δικαστῶν καί Εἰσαγγελέων καταγγέλλει τήν κατάργηση τοῦ αὐτοδιοικήτου

Εφημερίς Εστία
Σφοδρές αἰχμές κατά τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης διατυπώνει ἡ Ἕνωσις Δικαστῶν καί Εἰσαγγελέων γιά τήν νομοθετική παρέμβαση, βάσει τῆς ὁποίας παρατείνεται ἐκ νέου ἡ θητεία τῶν διοικήσεων τῶν μεγάλων δικαστηρίων, κάνοντας λόγο γιά πρακτική πού ὁδηγεῖ στήν οὐσιαστική κατάργηση τοῦ αὐτοδιοικήτου, ζήτημα τό ὁποῖο ἀπό χθές ἔχει ἀναδείξει ἡ «Ἑστία».