Αὐτοχειρία οἱ δεύτερες ἐκλογές

ΜΟΥ ΔΩΣΑΤΕ ΔΥΝΑΜΗ μέ τά δεκάδες τηλέφωνα καί μηνύματά σας γιά τό χθεσινό σημείωμα μέ θέμα τήν κλεπτοκρατία

Ὑπό φυσιολογικές συνθῆκες θά συνέχιζα σήμερα τήν ἀνάλυση. Διότι αὐτό πού συμβαίνει στό ἐσωτερικό τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους αὐτήν τήν ἐποχή, δυστυχῶς δέν ἔχει ὅμοιό του. Ἡ σκανδαλώδης περίοδος Σημίτη …ὠχριᾶ. Οἱ προαγωγές στίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, στήν ΕΛ.ΑΣ., στήν Δικαιοσύνη, στήν Ἐκκλησία, σέ ἐλεγκτικούς μηχανισμούς, σέ ΜΜΕ, παντοῦ ἐξαρτῶνται καί ἀπό τήν σύμφωνη γνώμη ὀλιγαρχῶν! Ὄχι ἀπό τήν Κυβέρνηση, μόνο. Τό τί σέβη ὑποβάλλονται αὐτόν τόν καιρό κάθε φορά πού «ἀνοίγει» μία δημόσια θέση ἀνώτατου δικαστῆ, ἐπιθεωρητῆ Ἀστυνομίας, ἀνώτερου ἀξιωματικοῦ, Μητροπολίτη ἀκόμη καί παρουσιαστῆ πρωινῆς ἐκπομπῆς, δέ λέγεται. Εἶναι ἀπίστευτο. Ἡ ἔκταση τῆς διάβρωσης τοῦ κράτους ἀπό ἰδιωτικά συμφέροντα εἶναι ἀσύλληπτη. Δέν θά ἦταν ὑπερβολή νά ἐπισημάνω ὅτι τό κράτος, ὁ σκληρός πυρήνας τῆς ἐξουσίας του, ἰδιωτικοποιεῖται διαρκῶς. «Παραδίδεται» μέ ψηλά τά χέρια σέ ὀλιγάρχες. Παραδείγματα, κάθε μέρα! Ὡστόσο οἱ ἐξελίξεις στόν πόλεμο τῆς Οὐκρανίας καί στίς σχέσεις Ἑλλάδας – Τουρκίας εἶναι τόσο ραγδαῖες καί τόσο δραματικές, ὥστε αὐτό πού θεωρῶ ἐσωτερική ἀπειλή γιά τήν δημοκρατία μας ὑποχωρεῖ προσκαίρως μπροστά στήν μείζονα ἐξωτερική ἀπειλή γιά τό Ἔθνος μας. Ἀπειλή πού ἀφορᾶ τήν ἐθνική μας ἀσφάλεια καί ἀνεξαρτησία, τήν ἐδαφική μας ἀκεραιότητα, τήν ἱστορική μας ὑπεροχή στήν περιοχή τοῦ Αἰγαίου καί τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου, τήν βιωσιμότητα τοῦ ἐξωτερικοῦ δημόσιου χρέους μας. Γιά νά ὑπάρχει δημοκρατία, βλέπετε, ἀκόμη καί ἀγορασμένη, πρέπει νά ὑπάρχει ἐπικράτεια. Ἐπί τοῦ συγκεκριμένου λοιπόν! Θά εἶμαι σχεδόν τηλεγραφικός.

Ὁ πόλεμος θά συνεχιστεῖ γιατί Ἀμερική, Πολωνία, Καναδᾶς, Βαλτικές χῶρες καί ἡ Ἑλλάδα ἐπιθυμοῦν νά πᾶνε τόν Πούτιν μέχρι τέλους. Τί σημαίνει αὐτό, ἀπομένει νά διευκρινιστεῖ. Ἄλλο μία Ρωσσία μέ ἕναν πληγωμένο Πούτιν καί ἄλλο μία Ρωσσία χωρίς τόν Πούτιν. Τό χάος πού θά ἐπικρατήσει στήν δεύτερη, δέν ἐξυπηρετεῖ τά συμφέροντα τῆς Δύσης. Τοὐναντίον, εἶναι ἐπιβλαβές. Ἀντιθέτως μέ τήν πρώτη ὁμάδα κρατῶν ὅλη ἡ Εὐρώπη (Γερμανία, Γαλλία, Ἰταλία, Ἱσπανία κ.λπ.) κατανοεῖ ὅτι ἕνας στριμωγμένος Πούτιν χωρίς ὁδό διαφυγῆς καί χωρίς ἕνα ἀποτέλεσμα πού θά ἀποτελεῖ “save face” γιά τόν ἴδιο στό ἐσωτερικό τῆς Ὁμοσπονδίας του, εἶναι ἕνας λίαν ἐπικίνδυνος Πούτιν. Ἀκόμη καί γιά τακτικό πυρηνικό πόλεμο. Ἡ πιθανότης νά υἱοθετήσει τό δόγμα «ἀποθανέτω ἡ ψυχή μου μετά τῶν ἀλλοφύλων» ἤ ἐναλλακτικά «θά σᾶς πάρω ὅλους μαζί μου», εἶναι αὐξημένη. Τίς πρῶτες συνέπειες τῆς ἀδιαλλαξίας πού ἐπικρατεῖ τόσο στήν Δύση ὅσο καί στήν Ρωσσία τίς πληρώνουμε ἤδη. Οἱ τιμές τοῦ φυσικοῦ ἀερίου πῆγαν πάλι στό Θεό, ἐνῶ τό κόστος τοῦ δανεισμοῦ μας ἐκτοξεύτηκε ἄνω τοῦ 5%.

Στά ἑλληνοτουρκικά δέν χρειάζεται νά ποῦμε πολλά. Ὁ Ἐρντογάν ἔχει καταστήσει «προσωπική» τήν διένεξη μέ τόν Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη γιά λόγους πού θά βρεῖ ὁ ἱστορικός τοῦ μέλλοντος. Τοῦ ὑποσχέθηκε κάτι ὁ ἴδιος στόν Βόσπορο καί δέν τό ἔκανε; Τοῦ ἔστειλε ὡς «μεσάζοντα» κανέναν συνταξιοῦχο πρέσβη καί δέν τήρησε τίς δεσμεύσεις του; Ἄγνωστον. Κανένας προκάτοχος τοῦ Πρωθυπουργοῦ δέν συνεπλάκη προσωπικῶς μέ τόν Ἐρντογάν. Μέ τήν Τουρκία, ναί, μέ αὐτόν ὄχι. Οὔτε ὁ Σημίτης, οὔτε ὁ Καραμανλῆς, οὔτε ὁ Παπανδρέου, οὔτε ὁ Σαμαρᾶς, οὔτε ὁ Τσίπρας. Ὡστόσο αὐτό εἶναι τό ἔλασσον. Τό μεῖζον εἶναι ὅτι τό ἐπεισόδιο ἔρχεται κάθε μέρα πιό κοντά. Εἴτε στά νησιά τοῦ Βορείου Αἰγαίου, εἴτε σέ κάποια περιοχή πού ἔχει «ὁριοθετηθεῖ» ὡς τουρκική μέ βάση τό παράνομο μνημόνιο, εἴτε σέ κάποια βραχονησῖδα. Ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος πού ὅσο περνᾶ ὁ καιρός ἀπομακρύνεται ἀπό τήν Δύση ὅλο καί περισσότερο, ἔχει «ἀπασφαλίσει». Τούτων δοθέντων ὅλα ὅσα σχεδιάζει τό ἑλληνικό πολιτικό σύστημα καί ἡ μηντιαρχία μας γιά τίς ἐκλογές καί γιά τίς συμμαχίες πού θά ὁδηγήσουν σέ συγκρότηση κυβερνήσεων συνεργασίας μετά ἀπό δεύτερες ἐκλογές, εἶναι «στόν ἀέρα».

Τά πρῶτα πρόχειρα δεδομένα μᾶς λένε ὅτι σέ περίπτωση πού ἐπικρατεῖ ἡ ἴδια ἀτμόσφαιρα σέ Οὐκρανία-Αἰγαῖο, ὅταν προκηρυχθοῦν οἱ κάλπες, οἱ ἐπαναληπτικές ἐκλογές θά ἰσοδυναμοῦν μέ ἐθνική αὐτοχειρία. Τά κόμματα θά πρέπει νά συνεννοηθοῦν.

Ὁ Γιῶργος Θεοτοκᾶς ἔγραφε στά «Τετράδια Ἡμερολογίου» του τό 1940 ὅτι στόν πόλεμο «ἀλλάζει δύο φορές μέσα στήν ἡμέρα ἡ ὄψη τῶν πραγμάτων.» Στήν ἐποχή μας καί στόν πόλεμό «μας» ἡ ὄψη αὐτή ἀλλάζει πολύ περισσότερες. Γι’ αὐτό πρέπει νά προχωροῦμε καί νά ἀναθεωροῦμε. Καλή σας ἡμέρα.