[Τό Ἑλληνικόν Ἔθνος ἐστίν ὅσον ὁμιλεῖ πατρόθεν καί μητρόθεν τήν Ἑλληνικήν γλῶσσαν, πρεσβεύει τήν Ἀνατολικήν θρησκείαν καί κατοικεῖ ἐπί τῆς γῆς τῆς γεννήσεως αὐτοῦ ἐξ ἀμνημονεύτων αἰώνων.
ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, Σύνοδος ἐν Λάιμπαχ, 1821]
ΜΕΣΑ ἀπό τό Ἔθνος γεννήθηκε μία μεγάλη καί σοβαρή, βάσιμη καί δίκαια Ἐθνική Κίνηση, ἀνεξάρτητη ἀπό τό ἐπίσημο, ἑλλαδικό κράτος.
- Tῆς Ἰωάννας Γ. Καραγκιούλογλου*
Ἡ ἀφύπνιση γαλουχήθηκε καί ἀνδρώθηκε στούς κόλπους τοῦ Μείζονος Ἑλληνισμοῦ μέ ἕναν καί μόνον Σκοπό. Τήν ἀπελευθέρωση ἀπό τά δεσμά τῆς δουλείας. Ἡ ἐπίλεκτη ἐκείνη Ἑλληνική περιφέρεια, μέ κέντρο τήν πόλη-κόσμημα τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, τήν Τραπεζοῦντα, εἶχε, ἐπί δυόμισυ αἰῶνες, ἀποτελέσει τό ὁμώνυμο Βασίλειο τῶν Κομνηνῶν.
Τιμοῦμε τούς Ἕλληνες πού ὄρθωσαν ἀνάστημα ἀπέναντι στήν βαρβαρότητα τοῦ ἀσιατικοῦ δεσποτισμοῦ ἐπί πέντε τοὐλάχιστον αἰῶνες μετά τήν Ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Διά τοῦ Τρόπου καί μέ τά Ἔργα τους, ἐπέδειξαν θαυμαστές δυνάμεις ἀντίστασης καί φρονήματος ἀπέναντι στόν πρωτογονισμό καί τίς ἐπιβουλές τῶν βαρβάρων. Ἐχθρῶν τε καί συμμάχων. Καί θυσιάστηκαν.
Τιμοῦμε τούς ἑκατοντάδες χιλιάδες Ἕλληνες πού πέρασαν στήν αἰωνιότητα ἁγιάζοντας μέ αἷμα τήν Γῆ τοῦ Πόντου. Τούς γονεῖς, τούς παπποῦδες, τούς Φίλους. Τ’ ἀδέρφια μας. Τήν Ἀνατολική Ἑλλάδα.
Φίλτατε Ἀναγνώστη,
Ἡ λογική τοῦ ἄσβεστου μένους πίσω ἀπό τήν συνεχόμενη διαχρονική Γενοκτονία, στοχεύει στήν ἐξουδετέρωση καί τοῦ τελευταίου κυττάρου τῶν αὐτοχθόνων Ἑλλήνων. Ξεκινῶντας ἀπό τά ἐδάφη τῶν Ἑλληνικῶν Ἀποικιῶν, τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καί τοῦ Βυζαντίου. Ἀπό τό 1913 καί ἔπειτα, διά τῆς συστηματικῆς ἐξολόθρευσης τῶν χριστιανικῶν καί δή τῶν Ἑλληνικῶν πληθυσμῶν, συνέβη ἕνα εἶδος οἰκολογικῆς καί πολιτιστικῆς καταστροφῆς. Γιά πρώτη φορά διεκόπη ἡ πολιτιστική, οἰκονομική καί κοινωνική συνέχεια χιλιετιῶν ὁλόκληρων. Διασπάσθηκε ἡ ἱστορική συνοχή τοῦ Γένους.
Ἡ Μνήμη εἶναι τό κοινό μας Κτῆμα. Τά ἑκατό καί πλέον δραματικά, ἐπίπονα χρόνια ἀπό τόν βίαιο
ξερριζωμό ἀπό τίς πατρογονικές Ἑστίες ἔχουν ἐγγραφεῖ στήν Συλλογική Μνήμη.
Τά δίκαια τοῦ Ἔθνους παραμένουν ἀπαράγραπτα. Ἡ Ἰδέα ἀσάλευτη.
Μήτε ὁ σίδηρος, μήτε τά πλούτη, μήτε τά στίφη ὁρίζουν τήν Μοῖρα τῆς Ἑλλάδος. Μόνον ἡ Ἐθνική Συλλογική Συνείδηση.
Τό κράτος τοῦ κατακτητῆ δέν εἶναι οὔτε μόνιμο οὔτε διαρκές. Καί στό παρελθόν βιώσαμε δεινές καταστάσεις. Ὅμως. Κάθε δοκιμασία εἶναι παροδική. Τό μόνον διαρκές καί μόνιμο, τό μόνον ἄξιο αἰωνίου ὑπάρξεως στήν Ψυχή τοῦ Γένους εἶναι ἡ Ἰδέα.
Ἐδῶ καί ἕξι σχεδόν αἰῶνες, ὁ Ἑλληνισμός δέν ἔπαψε νά ἐργάζεται ὑπέρ τῆς Δικαιοσύνης. Ὑπέρ τῆς Προόδου, τοῦ Πολιτισμοῦ καί τῆς Ἠθικῆς Τάξεως.
Ἡ διαφορά τοῦ χρόνου, ἡ διαφορά τοῦ τόπου, ἀπό τόν 15ο στόν 21ο αἰῶνα ἐκμηδενίζεται. Κάθε σπίθα ἀντίστασης, πηγάζει ἀπό τήν Ἑλλάδα.
Οἱ ἐπιζήσαντες, πέραν τῆς Τραπεζούντας. Στίς ἀκτές τῆς Ἰωνίας, στό κέντρο τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Στίς ὄχθες τοῦ Βοσπόρου καί τοῦ Ἑλλησπόντου.
Εἴτε βρίσκονται στόν Καύκασο, εἴτε στόν Μαλέα, εἴτε στήν Χειμάρρα. Στά Νησιά τοῦ Ἰονίου καί τοῦ Αἰγαίου. Στήν Κύπρο καί τά Δωδεκάνησα. Στήν Μακεδονία, τήν Θράκη καί τήν Ἤπειρο. Στήν Αἴγυπτο, τήν Παλαιστίνη καί τήν Συρία. Στήν Ἀττική, τήν Θεσσαλία καί τήν Πελοπόννησο. Σέ Εὐρώπη, Ἀμερική καί Αὐστραλία. Σέ ὅλη τήν Οἰκουμένη, ἑκατομμύρια Ἑλλήνων μεταλαμπαδεύουν τόν Τρόπο, τήν Μνήμη.
Ἐλάχιστο χρέος Τιμῆς ἡ ἀπόδοση Δικαιοσύνης. Ἡ Κάθαρσις. Ἡ πάλη γιά τήν δημόσια παραδοχή τοῦ ἐγκλήματος τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων ἀπό τό ἐπίσημο τουρκικό κράτος καί ἡ παγκόσμια καταδίκη αὐτοῦ.
Ἡ ἄοκνη δράση τῶν Ἑλλήνων, τῆς ἰδιωτικῆς ‒ἐπί τῆς οὐσίας‒ πρωτοβουλίας, ἐπιφέρει ἀργά ἀλλά σταθερά καρπούς.
Ὑπό τήν Σκέπη τοῦ Δικαίου, ἀναδύεται ἡ ἀνάγκη νά ὁμονοήσουμε. Καιρός νά περιφρονήσουμε τίς ὅποιες διαφορές ἀποχρώσεων, τίς ὅποιες διχογνωμίες, ὥστε σύσσωμο τό Ἔθνος νά προβάλλει πρός τά ἔξω ἕνα Κοινό Μέτωπο. Καιρός νά συλλειτουργήσουμε γιά τήν ἐπίτευξη τοῦ Σκοποῦ. Μακριά ἀπό τήν τέχνη τῆς παρακμῆς.
Εἶναι ὑποχρέωσή μας νά ὑπερασπιστοῦμε τήν Πολιτική Σκέψη πάνω στήν ὁποία οἰκοδομήθηκε τό Ἑλληνικό θαῦμα. Εἶναι ὑποχρέωσή μας νά ὑπακούσουμε στήν ἀρχέγονη ἐπιταγή.
Ἡ σκυτάλη βρίσκεται στά χέρια μας.
Καί τ’ ἀπροσδόκητα, ὁ Θεός βρίσκει τόν τρόπο νά τά ἐκτελέσει.
*Νομικός καί Ἐπιστήμων Οἰκονομικῆς καί Κοινωνικῆς Διοικήσεως
Μ.Η.Τ. 232122