Ἡ στιβαρότητα τῆς Δεξιᾶς

H μνήμη μπορεῖ νά ὑποχωρεῖ ἐνίοτε, ἀλλά διαθέτει ἕνα χαρακτηριστικό: δέν διαγράφει τά γεγονότα

Τά γεγονότα εἶναι πάντοτε ἐκεῖ γιά νά μᾶς θυμίζουν τήν πραγματικότητα, ἀκόμα κι ἄν αὐτή ἐξωραΐζεται ἀρκετά χρόνια μετά, ὅταν τά πάθη ἠρεμοῦν καί οἱ συσχετισμοί ἀλλάζουν.

Ὁ Πρωθυπουργός ἐκφώνησε τόν ἐπικήδειο λόγο στήν κηδεία τοῦ πρώην ὑπουργοῦ καί ἀντιπροέδρου τῆς Νέας Δημοκρατίας Ἰωάννη Βαρβιτσιώτη, ἀλλά οὐδείς ἀπό τούς παλαιούς ξεχνᾶ πῶς φέρθηκε ἡ οἰκογένεια Μητσοτάκη σέ αὐτόν τόν παραδοσιακό πολιτικό τῆς συντηρητικῆς παρατάξεως, ἐκπρόσωπο πολιτικῆς οἰκογένειας τῆς Μάνης, ὁ ὁποῖος βρισκόταν ἀδιαλείπτως στά ἕδρανα τῆς Βουλῆς ἀπό τήν δεκαετία τοῦ ’60, ὡς βουλευτής τῆς ΕΡΕ καί μεταπολιτευτικά τῆς ΝΔ. Ἐκλεγόμενος πρῶτος στήν λίαν ἀπαιτητική Β΄ Περιφέρεια Ἀθηνῶν.

Ὁ «Μπάρμπι», ὅπως τόν φωνάζαμε, ἀλλά καί τόν εἴχαμε καταχωρημένο στά κινητά μας, παντρεμένος μέ τήν συμπαθέστατη καί ἀξιολάτρευτη Σόφη Λαναρᾶ, ἦταν ὁ παραδοσιακός ἐκπρόσωπος μιᾶς πολιτικῆς τάξεως τῶν Ἀθηνῶν ἡ ὁποία εἶχε φίλους καί φίλες σέ κάθε τετράγωνο τοῦ Περιστερίου, τοῦ Αἰγάλεω, τῆς Γλυφάδας, τῆς Φιλοθέης, τῆς Ἑκάλης, τῆς Καλλιθέας, σέ κάθε γωνιά τῆς ἀχανοῦς ἐκλογικῆς περιφέρειάς του, ἀλλά καί ταυτόχρονα ἔφερε πάνω του κι ἕναν κοσμοπολιτισμό ὁ ὁποῖος τόν ἔκανε ἄνετο συνομιλητή μέ κάθε διεθνῆ πολιτική προσωπικότητα κύρους.

Τυπικό χαρακτηριστικό αὐτοῦ τοῦ παραδοσιακοῦ πολιτικοῦ τῆς Δεξιᾶς ἐπίσης ἦταν ἡ λατρεία του γιά τήν ἀρχαία Ἑλλάδα καί γιά τήν κληρονομιά της. Τήν ἀγαποῦσε τόσο πολύ πού στό τέλος ἐξέδωσε ἕνα βιβλίο μέ τόν τίτλο «Πολιτιστική φωτογραμμετρία», πού ἐξελίχθηκε καί σέ τηλεοπτική ἐκπομπή μέ παρουσιαστή τόν ἴδιο στό κανάλι τῆς Βουλῆς. Πρίν φτάσει ἐκεῖ μάλιστα, εἴχαμε κάνει καί μαζί, τό 2005, μία ἀνάλογη ἐκπομπή στήν ΕΡΤ, μέσα στόν ἀρχαιολογικό χῶρο τῆς Βραυρώνας, στό ἱερό τῆς Θεᾶς Ἀρτέμιδος.

Αὐτός ὁ Βαρβιτσιώτης ἦταν πιστός στούς ἀρχηγούς τῆς Νέας Δημοκρατίας, μέ πρῶτο καί καλύτερο τόν Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ. Ἀλλά ἡ περίπτωσή του –ἡ μνήμη ἐδῶ ἔρχεται– εἶναι περίπτωση πρός μελέτη γιά τό πῶς ἀλλάζουν οἱ ἀρχηγοί στήν Νέα Δημοκρατία καί κυρίως πῶς ἀλλάζουν οἱ ἀρχηγοί πού διατέλεσαν καί Πρωθυπουργοί στήν Νέα Δημοκρατία. Ὁ Βαρβιτσιώτης, ὡς ὑπουργός Παιδείας καί ὑφυπουργός Ἐμπορίου τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ, ἀνδρώθηκε μέσα σ’ ἕνα περιβάλλον πολιτικῆς αὐστηρότητας καί αὐτό τό κληρονόμησε καί στήν καθημερινή του ζωή.

Τό εἶπαν καί οἱ ἐγγονές του. Ἔβαζε διαρκῶς κανόνες, ὅπου ἀλλοῦ ἐπιτύγχανε καί ἀλλοῦ ὄχι. Ὡς ὑφυπουργό Ἐμπορίου, ὁ Καραμανλῆς τόν ξυπνοῦσε καί τόν ἔστελνε στήν λαϊκή γιά νά τσεκάρει τίς τιμές. Ἦταν ὁ πρόδρομος τοῦ posokanei.gov.gr, σέ μιά ἐποχή πού ἡ πολιτική ὅμως τσάκιζε τήν ἀκρίβεια. Ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ἐπίσης τόν ἔστελνε κάθε Πέμπτη στήν Βουλή γιά νά δεῖ καί γιά νά μάθει πόσοι βουλευτές ἀπό τήν ἐπαρχία βρίσκονταν ἀκόμα στό Κοινοβούλιο καί δέν εἶχαν ἀναχωρήσει (κοπανήσει) γιά τίς περιφέρειές τους! Καί ἀπό τίς ἀναφορές Βαρβιτσιώτη κρίθηκαν πολλές πολιτικές καριέρες.

Ἐπί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τό ἄστρο του εἶχε ἀνοδική πορεία. Ὑπῆρξε ὑπουργός Ἄμυνας σέ πολύ κρίσιμες περιόδους καί μέ τό μέταλλο πού προίκισε ἡ φύση τήν φωνή του πέτυχε σέ καιρούς πολεμικούς νά ἀντεπεξέλθει στίς ἀπαιτήσεις τοῦ ρόλου πλήρως. Ὁ Βαρβιτσιώτης πίστευε ὅτι μετά τήν παραίτηση Μητσοτάκη, τό 1993, δικαιοῦται τήν ἀρχηγία. Δικαιοῦται τήν στήριξη τῆς οἰκογένειας Μητσοτάκη γιά τήν ἀρχηγία.

Δέν τήν ἀντιπολιτεύτηκε ὅπως ὁ Μιλτιάδης Ἔβερτ. Ἄν μελετήσει κανείς ὅμως τήν ἱστορία τῆς Νέας Δημοκρατίας, θά διαπιστώσει ὅτι, γιά λόγους πού δέν εἶναι ἀπαραίτητο νά ἐξηγηθοῦν ἐδῶ, πολλές φορές οἱ ἀρχηγοί καί οἱ πρώην Πρωθυπουργοί κάνουν συμφωνίες γιά τήν παράδοση τῆς σκυτάλης στούς ἐσωκομματικούς ἀντιπάλους τους ἕνεκα ἐγγυήσεων. Στούς γόνους τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐσωκομματικῶν τους ἀντιπάλων ἐπίσης. Ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς δέν στήριξε τήν ἐκλογή τοῦ Εὐάγγελου Ἀβέρωφ στήν ἀρχηγία καί ἄς τοῦ χρωστοῦσε σέ μεγάλο βαθμό τήν ἐπιστροφή του. Δέν ἀνεμίχθη ὑπέρ οὐδενός. Ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης ἐπέτρεψε τήν ἐκλογή τοῦ Μιλτιάδη Ἔβερτ. Δέν στήριξε Βαρβιτσιώτη. Ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἐπέτρεψε τήν ἐκλογή τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη. Δέν στήριξε Μεϊμαράκη. Καί τώρα ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, ὅταν θά ἔρθει ἡ ὥρα, ἀνάλογα μέ τίς ἀνάγκες του καί τίς ἀγωνίες του, οὐδείς γνωρίζει τί μπορεῖ νά κάνει.

Τό γεγονός εἶναι ὅμως ἕνα καί ἔχει σημασία, γιατί ἄφησε τό στίγμα του στό μέλλον: Ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης δέν στήριξε τήν ὑποψηφιότητα Βαρβιτσιώτη γιά τήν ἀρχηγία τό 1993. 16 χρόνια ἀργότερα, ὁ Γιάννης Βαρβιτσιώτης μαζί μέ τόν Πέτρο Μολυβιάτη, ὁ ὁποῖος παρέδωσε ἀπρόθυμα τό ΥΠΕΞ στήν Ντόρα καί τόν Ἀχιλλέα Καραμανλῆ, ἐπέμειναν καί ἐπέβαλαν νά ἀλλάξει τό καταστατικό τῆς Νέας Δημοκρατίας, νά γίνει ἡ ἐκλογή ἀπό τήν βάση τοῦ κόμματος τοῦ 2009, καί ἄνοιξαν τό δρόμο γιά τήν ἄνοδο τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ στήν ἀρχηγία τῆς Νέας Δημοκρατίας κόντρα στήν ὑποψηφιότητα τῆς οἰκογένειας Μητσοτάκη πού ἐκπροσωποῦσε τότε ἡ κυρία Μπακογιάννη.

Ἄν ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἐξελέγη ἀρχηγός, αὐτό τό ὀφείλει βεβαίως στίς 800.000 τῶν νεοδημοκρατῶν τοῦ 2009 πού στήθηκαν στήν οὐρά καί τόν ψήφισαν, ἀλλά καί στόν Γιάννη Βαρβιτσιώτη, ὁ ὁποῖος μέ τήν παλαιά φρουρά ἐπέβαλε τήν ἀλλαγή τοῦ καταστατικοῦ. Κι ἄν ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἔδωσε τό παρών στήν κηδεία τοῦ Ἰωάννη Βαρβιτσιώτη σέ καιρούς διχασμοῦ τῆς παρατάξεως, ἦταν ἀπόδοση ὀφειλόμενης τιμῆς στόν ἴδιο τόν «Πρόεδρο». Τό ὅτι ἀποχώρησε ἀπό τήν τελετή δέν ὀφείλεται στήν παρουσία τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, ἀλλά στήν δυσκολία του μετά τήν ἀπώλεια τῆς θυγατέρας του Λένας νά παρίσταται σέ ἐξοδίους ἀκολουθίες, τό ἴδιο ἀκριβῶς εἶχε κάνει καί στήν κηδεία τοῦ φίλου του Νίκου Ταγαρᾶ στήν Κόρινθο.

Ὅταν λοιπόν ὁ Κυριάκος, τόν ὁποῖο, σέ ἀντιστροφή τῆς ἱστορίας, στήριξαν ὁ Μιλτιάδης καί ὁ Θωμᾶς Βαρβιτσιώτης γιά τήν ἀρχηγία τοῦ κόμματος, ἐκφώνησε λόγο γιά τόν Ἰωάννη Βαρβιτσιώτη στήν κηδεία του, αὐτό μπορεῖ νά ἐκληφθεῖ, μέ ὅρους ἱστορίας, ὡς μιά ἀναδρομική συγγνώμη γιά τήν συμπεριφορά πού εἶχε πρός τόν βετερᾶνο πολιτικό ὁ πατέρας του. Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια καί δυστυχῶς δέν διαγράφεται. Γι’ αὐτό ἄλλως τε, ὅπως θρυλεῖται, ὁ Ἰωάννης Βαρβιτσιώτης δέν ἦταν καί τόσο κολακευτικός γιά τόν Κυριάκο ὅταν συνομιλοῦσε μέ τήν παρέα του στήν «παλαιά ἀγορά» τῆς Φιλοθέης, μαζί μέ τόν φίλο του Κώστα Σαραντόπουλο καί ἄλλους.

Ἔν τινι μέτρῳ, τήν ἴδια συμπεριφορά μέ τόν Κωνσταντῖνο ἐπιφύλαξε καί ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης στόν Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη ὁδηγῶντας τον στήν ἔξοδο ἀπό τήν Κυβέρνηση. Ὁ Πρωθυπουργός συγχωρεῖ τά πάντα στούς πασόκους κολλητούς ὑπουργούς του, ἀλλά ὄχι σέ πολιτικούς, ἀνεξαρτήτως τῶν σωστῶν τους καί τῶν λαθῶν τους, πού προέρχονται ἀπό τήν μήτρα τῆς παρατάξεως. Αὐτή εἶναι ἱστορική ἀλήθεια καί ὅ,τι συνέβη στήν Μητρόπολη Ἀθηνῶν δέν ἦταν ἁπλῶς μιά κηδεία.

Ἦταν μία ἀκόμα ψηφῖδα στήν ἱστορία τῆς παραπαίουσας ἐσχάτως συντηρητικῆς παρατάξεως. Ἐννοεῖται ὅτι αὐτό τό μέταλλο, γιά τό ὁποῖο μίλησε ὁ Πρωθυπουργός γιά τόν ἐκλιπόντα, πού συμπύκνωνε τήν στιβαρότητα τῆς δεξιᾶς παρατάξεως, εἶναι, πλήν ὀλίγων ἐξαιρέσεων, εἶδος ἐν ἀνεπαρκείᾳ σήμερα στήν πολιτική μας ζωή. Νά ζήσουμε νά τό θυμόμαστε.

Με το τριμερές σχήμα που διαμορφώνεται (ΑΔΜΗΕ – GSI – Nexans) δημιουργείται ακόμη το ερώτημα ποιος θα μισθώνει τα εμπλεκόμενα σκάφη και ποιος θα μιλά με την Τουρκία αν εμπλακεί στις αδειοδοτήσεις;

Μήπως θα αφεθεί η κοινοπραξία να το πράττει και το Κράτος εντέχνως θα αποσυρθεί; ;