Ἡ ἐπιστροφή τῆς ἱστορίας καί ἡ ξεπεσμένη ἀριστοκρατία

EINAI ἐντυπωσιακό, ἀλλά ἡ ψευτοελίτ πού παριστάνει τό κατεστημένο τῆς χώρας (ἐνῷ στήν πραγματικότητα εἶναι μιά ξεπεσμένη ἀριστοκρατία στήν ὁποία ἐλάχιστοι δίνουν σημασία) ὑποκρίνεται πώς δέν κατάλαβε γιατί χιλιάδες Ἕλληνες ἔστειλαν μέ τήν ψῆφό τους τήν νεαρά ἀπό τόν Πόντο νά τούς ἐκπροσωπήσει στήν Eurovision.

Ἐάν ἦταν ἡ πρώτη ἱστορία ἐθνικῆς ταυτότητας, ἐθνικῆς συνειδήσεως καί ἐθνικῆς μνήμης πού κάνει τόσο πολύ θόρυβο ἴσως καί νά τούς δικαιολογούσαμε γιά τήν ἄγνοιά τους. Ἀλλά ἔχει προηγηθεῖ ἡ ἱστορία μέ τόν «συνωστισμό» στήν προκυμαία τῆς Σμύρνης πού κράτησε σχεδόν μία δεκαπενταετία.

Ἕως ὅτου ἔγινε θεατρική παράσταση καί ταινία τήν ὁποία εἶδε συγκινημένη ὅλη ἡ Ἑλλάς συγκλονισμένη ἀπό τό σύνθημά της: «Σά δέν θέλεις νά πεθάνεις, νά θυμᾶσαι, μήν ξεχνᾶς!». Ἀκολούθησε τό «Φαμαγκούστα», τό «Κόκκινο Ποτάμι» καί ὁ «Ἅγιος Παΐσιος ἀπό τά Φάρασα» πού «ἔσπασαν» ταμεῖα. Ἀκόμη καί ἡ συγκίνηση γιά τίς περιπέτειες πού βίωσαν μέσα στόν πόλεμο οἱ Ἕλληνες τῆς Ἀζοφικῆς στήν Μαριούπολη σέ αὐτήν τήν ἐθνική νοσταλγία ἐντάσσονται.

Οἱ ψευτοελίτ πού ξιπάζονται ὅμως νά παριστάνουν τίς κατά περίπτωσιν φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις ἀποροῦσαν χθές καί συνέχισαν νά χλευάζουν τήν ἕκτη θέση τῆς νεαρᾶς ἀπό τόν Πόντο μέ τό φθηνό ἐπιχείρημα «ἕκτοι ἤρθαμε. Ὄχι πρῶτοι». Ξέχασαν οἱ ἀνόητοι ὅτι ἤρθαμε ἕκτοι μέ ἑλληνικές λέξεις ὅπως «ξέθωρο», «ριζωμός», «ξαποστάσω», «τζιβαέρι» καί μέ μιά ἱστορία ἀπό τήν ἐθνική μνήμη μας. Δέν παρατήρησαν κἄν ὅτι φέτος εἴχαμε πανευρωπαϊκῶς μιά ἐπιστροφή στίς ρίζες, εἴκοσι χῶρες ἐγκατέλειψαν τά ἀγγλικά καί «πρότειναν» ἑρμηνεῖες στήν γλῶσσά τους.

Καί ὅταν αὐτή ἡ δίψα γιά ἐπιστροφή στό «ἐθνικό», αὐτό πού κατά τήν Ἀρβελέρ μεσολαβεῖ ἀνάμεσα στό «παγκόσμιο» καί τό «τοπικό», γίνει μεγάλο πολιτικό ρεῦμα, αὔριο θά διερωτῶνται πῶς ἔγινε αὐτό. Καί θά ψάχνουν νά βροῦν γιατί δέν φθάνει νά μιλοῦν οἱ ἡγεσίες μας φαρσί ἀγγλικά, γερμανικά καί γαλλικά ὅταν ἡ ἐθνική ἀπαίτηση εἶναι νά σκέφτονται καί νά μιλοῦν …ἑλληνικά.

Ἡ ἀπάντηση στό «πῶς» μπορεῖ νά συμβαίνει αὐτό σέ ἕναν ὑποτιθέμενο κόσμο «νεωτερικότητας» εἶναι ἁπλή: Δύσκολο νά ξερριζώσεις ἀπό τίς ψυχές τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τίς μνῆμες, τίς παραδόσεις, τίς γλῶσσες, τούς Ἁγίους του. Τό γεγονός ὅτι δέν ἔχει καταφέρει κανείς νά μετατρέψει σέ μεγάλο πολιτικό ρεῦμα τήν ζῶσα ἐθνική συνείδηση εἶναι καθαρά θέμα συμπτώσεως. Ἀλλά ἀργά ἤ γρήγορα θά συμβεῖ γιά ἕναν ἁπλό λόγο: ἡ Κυβέρνηση αὐτή δέν θέλει νά τό κάνει. Δέν εἶναι ὅτι δέν μπορεῖ. Δέν θέλει!

Εἶναι ἀλλοῦ ταγμένη. Καί ὡς γνωστόν ἡ φύση ἀπεχθάνεται τό κενό.

Γράψαμε χθές ὅτι εἶχε δοθεῖ ρητή ὁδηγία νά ἀποφευχθεῖ κατά τήν διάρκεια τῆς καμπάνιας γιά τήν «Ἀστερομάτα» κάθε ἀναφορά στήν γενοκτονία τῶν Ποντίων. Καί βγῆκε χθές τό πρωί ὁ παρουσιαστής Γιῶργος Καπουτζίδης σέ ἕνα ραδιόφωνο καί τό ἐπιβεβαίωσε πλήρως. Ἀλλά καί νά τό διέψευδε, ἔφθασε καί περίσσεψε ἡ δήλωση τοῦ Πρωθυπουργοῦ στήν χθεσινή ἀνάρτησή του στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως. Ὅσο καί ἄν ψάξετε, δέν θά βρεῖτε ἐκεῖ στό κείμενό του τήν λέξη «γενοκτονία». Δέν ὑπάρχει. Οἱ Πόντιοι «ὑπέφεραν», «βασανίστηκαν», «ἐξοντώθηκαν», ἀλλά τό ὅτι ὑπῆρξε ὀργανωμένο σχέδιο γενοκτονίας τους, λέξη.

Αὐτά κατά τόν Ὑπουργό Ἐπικρατείας Σκέρτσο εἶναι θέματα τοῦ «περασμένου αἰῶνα». Τά ἴδια δέν εἶχε πεῖ γιά τίς γερμανικές ἀποζημιώσεις πρίν ἀπό τίς ἐκλογές τοῦ 2023; Ὅτι εἶναι «θέμα τοῦ περασμένου αἰῶνα»;

Τά ἴδια δέν μᾶς εἶπαν προχθές ὅτι ἡ διχοτόμηση στήν Κύπρο εἶναι περίπου δεδομένη καί δέν ἀλλάζει; Τά ἴδια δέν ἔκαναν ἐπίσης ὅταν ἡ Ἁγία Σοφία ἔγινε τέμενος; Πρωθυπουργός καί τέως Πρόεδρος περίμεναν νά ἀλλάξει ἡ μέρα γιά νά κάνουν μιά χλιαρή δήλωση διαμαρτυρίας τίς πρῶτες πρωινές ὧρες. Τά ἴδια δέν ἔγιναν καί τήν περασμένη ἑβδομάδα ὅταν ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Κωνσταντῖνος Τασούλας εὑρισκόμενος στά Τίρανα γιά διεθνῆ διάσκεψη δέν εἶπε λέξη γιά τά δικαιώματα τῆς ἑλληνικῆς μειονότητας; (Τοὐλάχιστον χθές ἦταν ἀπό τούς λίγους πού ἔφερε στά χείλη του τήν λέξη «γενοκτονία».)

Ὁ Ἑλληνισμός ὅμως εἶναι ἕνα μεγάλο μωσαϊκό. Καί τό νά ξέρεις τήν ἱστορία του καί νά τήν τιμᾶς δέν εἶναι συνδικαλισμός ἀπέναντι στούς ψηφοφόρους σου. Εἶναι ἱερό σου καθῆκον. Δέν γίνεται νά προτάσσεις διαρκῶς τίς συμφωνίες (deals στήν γλῶσσα σου) τῆς «θετικῆς ἀτζέντας» ἑλληνικῶν ἑταιρειῶν τῆς διαπλοκῆς μέ ὁμόλογες στήν Τουρκία καί νά πετᾶς στά σκουπίδια τήν ἐθνική μνήμη. Φαινομενικῶς αὐτά τά θέματα δέν ἐπηρεάζουν τήν ἐκλογική συμπεριφορά. Καί σίγουρα δέν εἶναι τό καθοριστικό κριτήριο γιά τήν ψῆφο.

Ἀλλά μιά ἰσχυρή πατρίδα εἶναι προϋπόθεση γιά τήν εὐημερία. Εὐημερία χωρίς πατρίδα μέ τούς κώδικες πού μᾶς κληροδότησαν οἱ προπάτορές μας δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει. Θά ἔρθει μιά στιγμή, λοιπόν, στό μέλλον, μπορεῖ νωρίς, μπορεῖ ἀργά, πού θά συμπυκνωθεῖ σέ μιά στιγμή ἡ ἱστορία τῶν πολλῶν τελευταίων ἐτῶν. Καί τότε ὅσους σταυρούς καί γονυκλισίες νά κάνει ἡ ψευτοελίτ, ὅσες Παναγίες Σουμελᾶ καί Τραπεζοῦντα νά ἐπισκεφθεῖ γιά φιγούρα, ὅσες φορές καί νά πάει στό Ἅγιον Ὄρος, τό ἀποτέλεσμα θά εἶναι ὀδυνηρό. Οἱ πραγματικές ἀξίες θά νικήσουν τίς ἄλλες «ἀξίες».