Ὁ ἀστάθμητος παράγων

ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ μέ τό πυροσβεστικό ἑλικόπτερο Ericsson πού ἔκανε ἀναγκαστική προσθαλάσσωση στόν κόλπο τῆς Ἐλευσῖνος, ἔρχεται νά μᾶς θυμίσει ὅτι ἄν φέτος οἱ δασικές πυρκαϊές δέν ἔχουν (μέχρι στιγμῆς τοὐλάχιστον) τήν ἔκταση παρελθόντων ἐτῶν, αὐτό ὀφείλεται καί στήν ἑτοιμότητα τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ καί στήν ἐπάρκεια μέσων, τόσο ἐπιγείων ὅσο καί ἐναερίων.

Θά σταθοῦμε ἰδιαίτερα στόν τομέα τῶν ἐναερίων μέσων, ἡ πλειονότης τῶν ὁποίων μισθώνονται ἀπό τό ἑλληνικό Δημόσιο καί ἀναλαμβάνουν τήν πυροσβεστική προσπάθεια γιά ὅσον χρόνο ἀπαιτεῖται. Ἡ ὅλη προσέγγισις ἔχει βελτιωθεῖ σημαντικά καί μέ τήν χρήση μή ἐπανδρωμένων ἀεροχημάτων τά ὁποῖα κάνουν ἐπιτήρηση περιοχῶν συμβάλλοντας στήν ἔγκαιρη προειδοποίηση καί κινητοποίηση τοῦ μηχανισμοῦ ὥστε οἱ ἑστίες νά ἀντιμετωπισθοῦν πρίν ἐπεκταθοῦν. Πρόκειται γιά μίαν ὑποδειγματική συνεργασία τοῦ Δημοσίου μέ τόν ἰδιωτικό τομέα, ἡ ὁποία μετά πολλά χρόνια διαμορφώσεως διαδικασιῶν καί ἀναθεωρήσεων φαίνεται πώς ἔχει φθάσει σέ ἕνα ἱκανοποιητικό ἐπίπεδο.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Ὅσο διαρκεῖ τό καλοκαίρι καί οἱ συνθῆκες παραμένουν ἐπικίνδυνες γιά τό ξέσπασμα μιᾶς πυρκαϊᾶς, καλόν εἶναι νά μήν λέμε μεγάλες κουβέντες καί ἁπλῶς νά εὐχόμεθα ὅτι ὅλα θά πᾶνε καλά καί γιά τό ὑπόλοιπο διάστημα τῆς ἀντιπυρικῆς ἑτοιμότητος. Πρέπει νά σημειώσουμε πάντως πώς εἶναι ἡ πρώτη φορά, μετά μίαν 20ετία περίπου, κατά τήν ὁποία ἡ χώρα μισθώνει ἑλικόπτερα Ericsson, πού σημειώνεται ἀτύχημα σέ αὐτά. Ἐπιβεβαιώνονται ἔτσι οἱ στατιστικές πού πάντα φόβιζαν τούς ἀεροπόρους. Ὅταν ἔχει περάσει καιρός χωρίς ἀεροπορικό ἀτύχημα, τό Γενικό Ἐπιτελεῖο ἀνησυχεῖ, διότι ἕνα τέτοιο συμβάν μπορεῖ νά ἐκδηλωθεῖ ὁποιαδήποτε στιγμή. Δέν σημαίνει ὅτι τά ἱπτάμενα μέσα δέν εἶναι καλά, εἶναι ἀνεπαρκῆ ἤ δέν συντηροῦνται ὅπως πρέπει. Ἱπτάμενο μέσον πού δέν εἶναι πλήρως ἐλεγμένο δέν ἀπογειώνεται. Παρά ταῦτα, ὁ ἀστάθμητος παράγων (ἡ κακιά ἡ ὥρα) μπορεῖ νά συμβεῖ. Εὐτυχῶς, στήν συγκεκριμένη περίπτωση τοῦ ἀτυχήματος τοῦ ἑλικοπτέρου, δέν ὑπῆρξαν θύματα, τά τρία μέλη τοῦ πληρώματος διεσώθησαν, ἐνῷ καί τό ἴδιο τό ἀεροσκάφος ἔχει ἀνακτηθεῖ.

Νά σημειώσουμε ἐδῶ ὅτι ἡ πρακτική ἔχει ἀποδείξει ὅτι τό ἑλικόπτερο, ὡς ἀεροπυροσβεστικό μέσον, εἶναι πολύ ἀποτελεσματικώτερο τοῦ ἀεροπλάνου, διότι μπορεῖ νά κάνει στοχευμένες ρίψεις ἀκριβῶς στό κέντρο τῆς ἑστίας τῆς φωτιᾶς, ἐνῷ τό ἀεροπλάνο πού εἶναι ὑποχρεωμένο νά κινεῖται μέ συγκεκριμένη ταχύτητα διασπείρει τό νερό πού μεταφέρει εὐρύτερα. Αὐτός εἶναι καί ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖον ἡ ἀεροπορική βιομηχανία δέν ἔχει κάνει σημαντικές ἐπενδύσεις στόν σχεδιασμό νέων πυροσβεστικῶν ἀεροπλάνων. Τά γνωστά μας Canadair εἶναι τεχνολογίας πού χρονολογεῖται στίς δεκαετίες ἀμέσως μετά τόν πόλεμο, καί μόνον κατά τήν δεκαετία τοῦ ’80 παρουσιάσθηκε ἕνα βελτιωμένο μοντέλο μέ στοβιλοκινητῆρες γιά τήν κίνηση τῶν ἑλίκων του. Τό ρωσσικό Beriev 200 πού χρησιμοποιήθηκε κάποιες χρονιές δέν εἶναι πλέον στίς ἐπιλογές τῆς Ἑλλάδος, λόγῳ τῶν κυρώσεων πρός τήν Ρωσσία, ἀλλά οὕτως ἤ ἄλλως οὔτε ἡ Πυροσβεστική οὔτε ἡ Ἀεροπορία τό θεώρησαν ποτέ κατάλληλο γιά τό ἑλληνικό ἔδαφος. Ὑπάρχει ἐπιπροσθέτως καί ἡ ἀσυμβατότης τῶν συστημάτων καί τῶν διαδικασιῶν ὑποστηρίξεως πού περιπλέκει περισσότερο τά πράγματα.

Πρίν ἀπό λίγα χρόνια ὁ Πρωθυπουργός ἀνεκοίνωσε πομπωδῶς τήν πρόθεση ἀποκτήσεως τοῦ ‒ὑποτίθεται‒ βελτιωμένου Canadair CL 515. Ὅμως τό ἀεροπλάνο αὐτό ὑπάρχει μόνον ὡς σχέδιο. Δέν ἔχει κατασκευασθεῖ οὔτε κἄν ἕνα πρωτότυπο προκειμένου νά δοκιμασθεῖ ἄν τό σχέδιο εἶναι ρεαλιστικό. Ἦταν δηλαδή τοὐλάχιστον πρόωρο νά γίνει ἡ προαναγγελία τέτοιας παραγγελίας. Πόσῳ μᾶλλον πού ἡ ἑταιρεία ἡ ὁποία παρήγαγε τά ἀεροπλάνα τῆς συγκεκριμένης σειρᾶς ὄχι μόνον ἔχει κλείσει ὁριστικῶς τίς γραμμές κατασκευῆς, ἀλλά καί τίς ἔχει πωλήσει σέ ἑταιρεία πού δέν ἔχει τήν ἀνάλογη πεῖρα. Ἄς εἴμαστε λοιπόν ρεαλιστές καί ἄς μείνουμε στά δοκιμασμένα πυροσβεστικά μέσα.

Καί κάτι τελευταῖο. Σέ πολλές δασικές πυρκαϊές μᾶς βοήθησαν εἰδικευμένοι δασοπυροσβέστες ἀπό τήν Κύπρο καί τήν Ρουμανία. Καί ὅμως κάποτε, ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ ’90, εἴχαμε ὑπάρξει πρωτοπόροι στήν συγκρότηση ταγμάτων δασοκομμάντος πού στελεχώνονταν ἀπό ἄνδρες οἱ ὁποῖοι εἶχαν ὑπηρετήσει στίς εἰδικές δυνάμεις. Ὅπως ὅμως ἔχει συμβεῖ μέ πολλά καλά καί πρωτοποριακά σχέδια πού ἔχουμε ἐκπονήσει στήν Ἑλλάδα, καί αὐτό τό πρόγραμμα ἐγκαταλείφθηκε. Συνήθως ὅταν ἀλλάζει Κυβέρνησις, ἡ νέα φροντίζει νά ἐξαλείφει ὅ,τι καλό εἶχε ἀφήσει ἡ προηγούμενη. Τά μόνα πού διατηρεῖ εἶναι τά κακά πού συνήθως τά κάνει χειρότερα.