Ὀργανώνει τήν ἧττα του

ΑΝΗΚΩ σέ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δέν ὑπερτιμοῦν τόν ἰδεολογικό ἀντίπαλο ἀλλά δέν τόν ὑποτιμοῦν κιόλας.

Εἶμαι τοῦ δόγματος «καλύτερα νά ἀνησυχεῖς πρίν παρά νά τρέχεις μετά». Ὑπό αὐτή τήν ἔννοια παρατηρῶ τήν νέα ἐπιθετική φάση στήν ὁποία «πέρασε» ἡ στρατηγική Τσίπρα ἀπέναντι στήν «κεντροαριστερά» τοῦ ΠΑΣΟΚ (ἐξεφράσθη μέ τήν διαρροή γιά τό σχέδιο κατάτμησης τῶν μεγάλων περιφερειῶν) καί θεωρῶ ὅτι βρισκόμαστε σταδιακά μπροστά σέ νέα δεδομένα. Ἡ αἰδήμων σιωπή μέ τήν ὁποία «ὑποδέχθηκε» ἡ Χαριλάου Τρικούπη τήν πρόταση γιά τίς περιφέρειες δείχνει ἀμηχανίες. Μεγάλες ἀμηχανίες.

Γιά τήν οἰκονομία τῆς συζήτησης –πρίν σᾶς μεταφέρω μερικές πληροφορίες– σπεύδω νά παρατηρήσω τό ἑξῆς: μολονότι ἡ κατάτμηση τῶν ἐκλογικῶν περιφερειῶν δέν συνδέεται μέ τό ἐκλογικό σύστημα (τό μπόνους ἰσχύει), ἐντούτοις ἡ ἀπόπειρα ψήφισης νόμου γιά νέα ἐκλογική διαίρεση συνιστᾶ πολιτικό unfair πρώτου μεγέθους. Αὐτά ἀλλάζουν ἕνα χρόνο μετά τίς ἐκλογές. Ὄχι ἕνα χρόνο πρίν τίς ἐκλογές. Ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης ψήφισε τόν ἐκλογικό νόμο Κούβελα τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1990 καί δέν τόν ἄλλαξε ποτέ, ἐνῶ ἤξερε ὅτι χάνει. Ὁ Κώστας Καραμανλῆς ἄλλαξε τόν ἐκλογικό νόμο τόν Ὀκτώβριο τοῦ 2007. Στό μέτρο πού ὁ κ. Τσίπρας ἀποπειρᾶται νά ἀλλάξει τούς κανόνες, ἕνα χρόνο πρίν τίς κάλπες προκειμένου νά ὀργανώσει τήν ἧττα του καλύτερα, ἐλέγχεται γιά πολιτική ἀτιμία. Ἄν τό ὄνειρό του εἶναι νά γίνει ΠΑΣΟΚ στήν θέση τοῦ ΠΑΣΟΚ ἄς μήν ἄγχεται. Τό πέτυχε ἤδη. Κάτι τέτοια ἔκανε καί ὁ Ἀγαμέμνων Κουτσόγιωργας πρίν ἀπό τίς ἐκλογές!

Ἀπό ἐκεῖ καί πέραν ὅμως ἡ ἀντιπολίτευση πρέπει νά δεῖ τόν ὁρίζοντα. Πρό ἑβδομάδος ἡ Χαριλάου Τρικούπη ἔσπευσε μέ βραδινή ἀνακοίνωσή της νά ὑπερασπιστεῖ τό τεκμήριο τῆς ἀθωότητας ἐπιχειρηματία ὁ ὁποῖος διώκεται γιά ἀδικήματα κακουργηματικοῦ χαρακτῆρα, πρίν κἄν ὁ ἐπιχειρηματίας ἐκδώσει ἀνακοίνωση ὑπέρ τοῦ ἑαυτοῦ του! Ἀκολούθησε τό αἰφνίδιο αἴτημα Γεννηματᾶ γιά ἐκλογές. Γιά τόν Τσίπρα ὁ κύβος ἐρρίφθη ἐκείνη τήν βραδιά. Ἀποφάσισε νά ἐπιτεθεῖ στήν Γεννηματᾶ μέ τό σχέδιο γιά τήν Β΄ Ἀθηνῶν, μέ τήν ἁπλή ἀναλογική στούς Δήμους κ.λπ. Ἀποφάσισε νά τήν προσπεράσει καί νά προχωρήσει –μήν παρεξηγηθῶ– σέ «ἐπιθετική ἐξαγορά». Νά τῆς πάρει κορυφαῖα στελέχη. Ἕως τώρα ἡ κ. Γεννηματᾶ ἰσορροποῦσε σέ δύο βάρκες.

Υἱοθετώντας ὅμως τήν γραμμή τοῦ ἐπιχειρηματία διάλεξε στρατόπεδο. Ραγκούσης, Κρεμαστινός, ὁ κύκλος διανοουμένων τοῦ Σημίτη κοιτάζουν πλέον πρός Κουμουνδούρου. Κάποιοι ἄλλοι Βουλευτές τοῦ κλίματος Βενιζέλου κοιτοῦν πρός ΝΔ, τό Ποτάμι δέν πειθαρχεῖ καί ἡ κυρία Γεννηματᾶ βρίσκεται στήν μέση μετεωριζόμενη παριστάνοντας τήν ἀρχηγό. Θά ἔχει μάλιστα ἐνδιαφέρον νά δοῦμε τί θά ψηφίσει ἄν ἔρθει στό Κοινοβούλιο κύρωση γιά συμφωνία μέ τά Σκόπια –μικρή πιθανότης ἀλλά ὑπαρκτή. Αὐτή τήν στιγμή, λοιπόν, ἡ Κυβέρνηση ἐκμεταλλευόμενη τά λάθη Γεννηματᾶ ἐπιτίθεται στό ποσοστό τοῦ ΠΑΣΟΚ καί διεκδικεῖ μέρος αὐτοῦ. Στήν πραγματικότητα ὀργανώνει τήν ἧττα της ὥστε νά μήν μετατραπεῖ σέ συντριβή. Τό ἐνδιαφέρον μάλιστα εἶναι ὅτι κορυφαῖα εὐρωπαϊκά think tank ὅπως τό Ἰνστιτοῦτο Bruegel συμφωνοῦν μέ τήν ἐκτίμηση ὅτι δέν ὑπάρχει ἐκλογική κατάρρευση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ –ἄν καί θά τό θέλαμε.

Ἐν προκειμένω, ἡ κεντροδεξιά ἴσως μετανιώσει γιά τήν ἀπόπειρά της νά φέρει τό ΠΑΣΟΚ στήν δική της ὄχθη. Βολικότερη ἡ οὐδετερότης. Ἡ δράση φέρνει πάντα ἀντίδραση.