«Ἕλληνες» ἄνευ Ἑλληνικῶν!

ΤΟ ΚΑΤΗΓΓΕΙΛΕ μέ προβληματισμό σέ βουλευτή μεγάλου κόμματος καθηγήτρια τῆς Μέσης Ἐκπαίδευσης, ἡ ὁποία διδάσκει σέ γυμνάσιο τῆς Κυψέλης:

«Ἀπό τά 25 παιδιά στήν τάξη πού διδάσκω, τά 19 εἶναι ξένα καί, μάλιστα, ὄχι μίας ἐθνικότητας, πολλῶν ἐθνικοτήτων. Πασχίζω νά κάνω μάθημα στά ἑλληνικά ἀλλά δέν τά καταφέρνω! Μερικά ἀπό αὐτά, πού προέρχονται ἀπό μουσουλμανικές χῶρες (Ἀφγανιστάν κ.λπ.), δέν ἐνδιαφέρονται κάν νά μάθουν ἑλληνικά. Πρέπει νά σᾶς πῶ ὅτι δέν ἀνήκω στήν Ἀκροδεξιά, ἀντιθέτως τήν ἀπεχθάνομαι. Προσπαθῶ, ὅμως, νά κάνω τήν δουλειά μου, νά διδάξω σέ ἑλληνικό σχολεῖο, ἀλλά δέν τά καταφέρνω καί ἀπελπίζομαι».

Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ ἀγαπητός ὑπουργός Ἐσωτερικῶν Ἀλέξης Χαρίτσης, ὁ ὁποῖος ἐξερράγη προσφάτως ἐναντίον τῆς «σεβάσμιας “Ἑστίας”» (ἔτσι χαρακτήρισε τήν ἐφημερίδα μας), ἀγνοεῖ αὐτή τήν πραγματικότητα. Ὅπως ἀγνοεῖ τό γεγονός ὅτι ἀνάλογες καταστάσεις παρατηροῦνται σέ νηπιαγωγεῖα καί νοσοκομεῖα, ὅπου οἱ Ἕλληνες αἰσθάνονται πολῖτες δεύτερης κατηγορίας ἔναντι τῶν ξένων. Ἡ Ἀριστερά εἶναι ἐγκλωβισμένη σέ ἕνα ξεπερασμένο δόγμα γιά τό τί εἶναι προοδευτικό καί τί ρατσιστικό, τά ἔχει τακτοποιημένα στό μυαλό της, δέν παρατηρεῖ τήν μεταβολή γύρω της, πολιτεύεται ἀμέριμνη μέ παλαιές σταθερές καί διαρκῶς αἰφνιδιάζεται.

Τό ζήτημα τῆς ἀπονομῆς ἰθαγένειας καί τῆς συνακόλουθης αὔξησης τῶν ἐγγεγραμμένων στούς ἐκλογικούς καταλόγους τῆς Α΄ Περιφέρειας Ἀθηνῶν, τό ὁποῖο ἀποκάλυψε ἡ «Ἑστία» πρό δύο ἑβδομάδων, ἐνόχλησε τόν κ. ὑπουργό, ὁ ὁποῖος μέ δηλώσεις καί μέ ἄρθρα τόνισε πώς δέν θεωρεῖ τίποτε πιό αὐτονόητο ἀπό τήν χορήγηση ἰθαγένειας σέ κάποιον πού μένει στήν Ἑλλάδα εἴκοσι χρόνια ἤ σέ κάποιον ἀλλοδαπό πού γεννήθηκε στήν Ἑλλάδα καί μετέχει τῆς ἡμετέρας παιδείας. Θά ἤθελα πολύ νά συμφωνήσω μέ τήν (λογικώτατη) βάση τῆς σκέψης του –ὁ ἴδιος ἔχω γράψει ἀπό τό 2005 στό βιβλίο μου «Νησῖδες τοῦ Καινούργιου» πώς πρέπει νά ἐνσωματωθοῦν μέ σωστό τρόπο οἱ μετανάστες στόν νέο ἐθνικό κορμό– ἀλλά…, διάβολε, τά ἔθνη πού σέβονται τόν ἑαυτό τους θέτουν ὁρισμένες προϋποθέσεις σέ τέτοιες περιπτώσεις.

Προφανῶς καί εἶναι «δικαίωμα» ἡ ἰθαγένεια μετά ἀπό πολυετῆ παραμονή σέ μία χώρα. Ναί. Οἱ ἄνθρωποι δέν εἶναι φαντάσματα. Ἀλλά γιά νά κερδίσεις τό δικαίωμα νά φέρεις τόν τίτλο τοῦ Ἕλληνα πολίτη, πρέπει προηγουμένως νά ἀπαντήσεις σέ ὁρισμένα ἐρωτήματα. Μπῆκες σέ αὐτή τήν ἐπικράτεια νόμιμα ἤ παράνομα; Κτύπησες τήν πόρτα της ἤ παραβίασες τά σύνορά της; Στά χρόνια πού ζεῖς σέ αὐτή τήν πατρίδα πού σοῦ δίνει γλυκό ψωμί, ἄνοιξες «λογαριασμό» μέ τίς φορολογικές Ἀρχές; Ἤ ὅλα μαῦρα; Τά χρήματά σου τά ἔχεις ἐδῶ ἤ τά στέλνεις ἐμβάσματα στήν δική σου χώρα; Μέ τόν ποινικό νόμο τά πῆγες καλά ἤ τόν παραβίασες, καί σέ ποιόν βαθμό; Τήν γλῶσσα αὐτοῦ τοῦ τόπου τήν ἔμαθες; Συνεννοεῖσαι; Σπαστά; Καλά; Ἄριστα; Λίγο ἀπό τήν Ἱστορία του ξέρεις, μήπως, τά βασικά;

Καί ἄν, πράγματι, συντρέχουν ὅλοι αὐτοί οἱ λόγοι, πράγματι ὁ ἀλλοδαπός μπορεῖ νά ἀποκτᾶ status Ἕλληνα πολίτη. Ἀλλά καί πάλι: δικαίωμα ψήφου ἀμέσως, γιατί; Εἰδικά ὁ νέος 17άρης πού ἀποκτᾶ τήν ἰθαγένεια! Ἄν μία Δημοκρατία παραχωρεῖ τόσο εὔκολα προνόμια σέ πολῖτες πού διανύουν τά πρῶτα βήματα γιά νά ἀποκτήσουν δεσμούς μαζί της, μήπως στέλνει γενικώτερα λάθος μηνύματα; Θυμίζω ὅτι ὁ Ἀλβανός Ὀδυσσέας Τσενάι, γιά τόν ὁποῖο κάποιοι ἔδωσαν ρέστα γιά νά φέρει τήν ἑλληνική σημαία στά χέρια του, μέ τό πού πάτησε τό πόδι του στήν Ἑλλάδα, ἐγκατέλειψε τήν χώρα γιά τίς ΗΠΑ καί σέ δηλώσεις του ἀπό ἐκεῖ τακτικά βάλλει κατά τῆς πατρίδας μας. Θυμίζω ὅτι ἡ Νιγηριανή πού συνόδευσε τόν Ἀλέξη Τσίπρα στήν δεξίωση τοῦ Προεδρικοῦ Μεγάρου τό 2008 ἐγκατέλειψε τήν Ἀθήνα γιά τό Λονδῖνο. Θυμίζω ὅτι ὁ γνωστός Ἀλβανός δημοσιογράφος, τόν ὁποῖο πολλοί εἶχαν περί πολλοῦ καί ἔδωσαν μάχη γιά τήν ὑπηκοότητά του, «συνελήφθη» ἀπό τά WikiLeaks νά μπαινοβγαίνει σέ πρεσβεῖες καί νά λαμβάνει ὁδηγίες γιά τό πῶς νά στρέφεται κατά τῆς Ἑλλάδος. Τό παράδειγμα τοῦ Γιάννη Ἀντεντοκοῦνμπο εἶναι κορυφαῖο –κάνει τόν σταυρό του, τό καλοκαίρι θά πάει νά συναντήσει τήν Ἐθνική στό Μουντομπάσκετ– ἀλλά δέν ξέρω ἄν ἀρκεῖ. Μία Δημοκρατία πρέπει νά σέβεται τόν ἑαυτό της λοιπόν, ὅταν ἀσκεῖ πολιτική γιά τούς μετανάστες. Δέν μπορεῖ νά θέτει ἄνευ προϋποθέσεων τήν σφραγῖδα μέ τό ἐθνόσημό της σέ χαρτιά μεταναστῶν. Ἡ ἑλληνική ὑπηκοότης εἶναι πολύ ἀκριβό προνόμιο γιά νά τό σκορπᾶμε μέ εὐκολία. Ἀντί ὅλων αὐτῶν τί παρατηροῦμε; Πρώτον ὅτι, βάσει ἐπισήμων στοιχείων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἀπό τό 2015 ἕως σήμερα, ἔχουν δοθεῖ 81.383 ἰθαγένειες βάσει τοῦ Νόμου 4332/2015, πυρήνας τοῦ ὁποίου εἶναι ὁ κηρυχθείς ὡς ἀντισυνταγματικός ἀπό τό Συμβούλιο Ἐπικρατείας Νόμος Ραγκούση 3838/10. Δεύτερον, ὅπως μέ ἐνημερώνουν βουλευτές τῆς ΝΔ, στό ὑπό κατάρτιση νομοσχέδιο τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν φέρεται πώς ὑπάρχει μία διάταξη σκάνδαλο: Γιά νά πολιτογραφηθεῖς Ἕλληνας, δέν χρειάζεται νά προσκομίζεις στοιχεῖα πιστοποίησης γνώσης τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας. Ὁ ἀλλοδαπός θά προσκομίζει ὅσα στοιχεῖα κρίνει ὁ ἴδιος χρήσιμα γιά τήν πολιτογράφησή του. Καί ἄν θεωρεῖ πώς δέν πρέπει νά προσκομίσει στοιχεῖα, πώς γνωρίζει στοιχειώδη ἑλληνικά, κανένα πρόβλημα.

Ἡ Ἑλληνική Δημοκρατία ἦταν πάντα… large. Ἀνοικτά σύνορα, ἰθαγένειες-ἐξπρές, δικαίωμα ψήφου ἄνευ ὡρίμανσης, γιατί ὄχι καί πολιτογραφήσεις ἄνευ γλώσσας; Γιατί ὄχι καί Ἕλληνες ἄνευ Ἑλληνικῶν! Σάμπως, ἀντιδρᾶ κανείς; Ὅποιος τολμᾶ νά πεῖ κουβέντα γιά αὐτό, εἰσπράττει διαδικτυακό bullying. Τά δέ κόμματα ἐξουσίας δέν καταλαβαίνουν τί συμβαίνει στήν βάση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Στά σχολεῖα, στά νοσοκομεῖα, παντοῦ. Γι’ αὐτό καί συνεχίζουν νά φλερτάρουν μέ οἰκτρές μειοψηφίες. Νομίζει ὁ ΣΥΡΙΖΑ ὅτι πρόοδος εἶναι ἡ Μαρία Ρεπούση καί ὄχι τά ἑκατομμύρια τῶν προσφύγων πού ἔθιξε, ἡ παράσταση «Σμύρνη μου ἀγαπημένη» συνεχίζεται γιά πέμπτη χρονιά. Νομίζουν ἄλλοι πώς πρόοδος εἶναι μόνον ἡ Ὀξφόρδη καί οἱ ἀπόφοιτοί της. Γι’ αὐτό στήν Φλώρινα καί τήν Κοζάνη ἐπικρατεῖ συντηρητική παγωνιά. Λυπᾶμαι, μά θά εἶμαι αἱρετικός: τό Κέντρο πού ὀνειρεύονται ὅλοι νά κατακτήσουν ἔχει μετακινηθεῖ, βάσει τῶν παλαιῶν ὁρισμῶν, πρός τά δεξιά. Μέ ὅρους λογικῆς –ὅπως ἡ δασκάλα τῆς εἰσαγωγῆς– ὄχι ἰδεολογίας. Ὅποιος θέλει νά τό συναντήσει εἰλικρινά, ἄς πάει ἐκεῖ νά τό βρεῖ.