Ἁπλῶς πυροκροτητής

Στήν σελίδα 232 τῆς «Ἰθάκης» τοῦ Τσίπρα μπορεῖ νά ἐντοπίσει κανείς μία ἀπό τίς πλέον ἐνδιαφέρουσες μαρτυρίες τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ γιά τήν χώρα μας, ἀλλά καί γιά τήν εὐρύτερη γεωπολιτική περιοχή ἐντός τῆς ὁποίας κινεῖται.

Μαρτυρία ἡ ὁποία διαψεύδει πανηγυρικά τίς διακινούμενες θεωρίες συνωμοσίας περί ρωσσικῆς ἀναμίξεως στά ἐσωτερικά μας. Ἡ κρίση χρεωκοπίας πού ζήσαμε τήν περίοδο 2010-2019 ἦταν ἡ ἰδανική ἀφορμή, τό ἱκανόν πρόσχημα, γιά νά παρέμβει ἡ Ρωσσία στά ἐσωτερικά μας, ἀλλά συνέβη τό ἀκριβῶς ἀντίθετο. Τῆς προτάθηκε καί τό ἀπέρριψε. Καί τό ἀπέρριψε γιατί ἡ Γιάλτα ἰσχύει ἀκόμη, ὅπως ξεκαθάρισε ὁ Πούτιν στόν Τσίπρα, καί ἐξηγεῖ ὅλα ὅσα συμβαίνουν αὐτές τίς ἡμέρες στήν Οὐκρανία. Ἀλλά ἐξηγεῖ καί αὐτά πού θά ἔρθουν γιά ἐμᾶς μέχρι νά ἀνακατανεμηθεῖ ὁ κόσμος γιά τρίτη φορά μετά τόν Παγκόσμιο Πόλεμο καί τήν πτώση τοῦ Ὑπαρκτοῦ Σοσιαλισμοῦ.

Τί εἶπε ὁ Πούτιν στόν Τσίπρα καί τό βρίσκουμε σήμερα μπροστά μας καί στήν Οὐκρανία καί στήν Μεσόγειο; Ἀφοῦ ἀρνήθηκε νά τόν δανείσει μέ 300 ἑκατομμύρια εὐρώ γιά νά ἐνισχυθεῖ ἡ διαπραγματευτική θέση τῆς Ἑλλάδος ἔναντι τῶν δανειστῶν της, τοῦ εἶπε ξεκάθαρα: «Κοίταξε, θέλω νά ἔχω μέ τήν Ἑλλάδα καί εἰδικά μέ τήν δική σας Κυβέρνηση μιά πολύ καλή σχέση. Ἀλλά τήν ἴδια στιγμή πρέπει νά σοῦ ὁμολογήσω ὅτι καί μέ τήν Μέρκελ ἔχω ἐπίσης μιά πολύ καλή σχέση. Ἡ Γερμανία εἶναι μιά χώρα μέ τήν ὁποία διατηροῦμε ἀνέκαθεν μιά πολύ στενή σχέση. Ἔχουμε αὐτή τήν στιγμή δύο ἀγωγούς πού μεταφέρουν ἐκεῖ φυσικό ἀέριο.

Ἔχουμε κοινά συμφέροντα. Θέλω νά ἔχω ἐξαιρετικές σχέσεις μέ τήν Ἑλλάδα καί πιστεύω ὅτι μαζί σας θά κάνουμε πολύ σημαντικά βήματα. Ἀλλά ἡ Ἑλλάδα, δέν πρέπει νά τό ξεχνᾶμε αὐτό, ἀνήκει σέ μιά ἄλλη σφαῖρα ἐπιρροῆς. Ἀνήκει στό ΝΑΤΟ καί τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση. Ἀνήκει στήν γερμανική σφαῖρα ἐπιρροῆς. Ἡ Γιάλτα πού γράφτηκε πάνω σέ ἕνα τσιγαρόχαρτο βεβαίως καί ἰσχύει ἀκόμη!».

Ἡ Ρωσσία λοιπόν δέν ἤθελε τήν Ἑλλάδα οὔτε ἐκτός εὐρώ οὔτε ἐκτός ΝΑΤΟ. Τήν ἤθελε καί ἐξακολουθεῖ νά τήν θέλει μέσα. Πιό ἀνεξάρτητη, λιγώτερο δεδομένη, ἀλλά μέσα. Ἤθελε ὅμως καί κάτι ἀκόμη ἡ Μόσχα: Ἡ Γιάλτα, ὅπως ἐμπλουτίστηκε μέ τίς δεσμεύσεις τοῦ Μπούς τοῦ πρεσβύτερου στό Βερολῖνο τό 1989 καί τοῦ Μπούς τζούνιορ στό Βουκουρέστι τό 2008, νά ἰσχύει ἀπολύτως καί γιά τήν ἴδια. Τί ζήτησαν οἱ Ρῶσσοι τό 1989 γιά νά συναινέσουν στήν ἐπανένωση τῆς Γερμανίας καί ἔκαναν δεκτό οἱ Ἀμερικανοί; Νά μήν ἐπεκταθεῖ ποτέ τό ΝΑΤΟ στά ἀνατολικά. Τήν ἴδια δέσμευση ἐπανέλαβε καί ὁ Πρόεδρος Κλίντον ἐνδιαμέσως.

Τί προκάλεσε τόν πόλεμο στήν Οὐκρανία καί τί συζητεῖται αὐτές τίς μέρες στίς διαπραγματεύσεις; Τόν πόλεμο τόν προκάλεσε ἡ ἀθόρυβος ἐπέκταση τοῦ ΝΑΤΟ μέσῳ τῶν Βρεταννῶν ἔξω ἀπό τά ρωσσικά σύνορα.

Στίς διαπραγματεύσεις συζητεῖται αὐτές τίς μέρες νά ἐπαναβεβαιωθεῖ αὐτό πού συμφωνήθηκε τό 1989: Ἡ Οὐκρανία δέν μπορεῖ νά γίνει ποτέ μέλος τοῦ ΝΑΤΟ.

Ποιός ἄραγε ἦταν ὁ βασικός στόχος τοῦ Στάλιν στήν Γιάλτα χωρίς νά ὁμολογεῖται; Ἡ ἐξασφάλιση ἑνός μεγάλου ζωτικοῦ χώρου ἀσφαλείας γιά τήν ΕΣΣΔ ἔξω ἀπό τά σύνορά της, ὅπως αὐτός διαμορφώθηκε μέ τήν Πολωνία, τήν Τσεχοσλοβακία, τήν Οὑγγαρία, τήν Βουλγαρία, τήν Ρουμανία καί τήν Γιουγκοσλαβία. Οἱ χῶρες αὐτές ἔδιναν βάθος στήν ἄμυνα τῆς ΕΣΣΔ, βάθος τό ὁποῖο τῆς δίνουν σήμερα τά ἐδάφη πού κατέκτησε στήν Οὐκρανία, τῆς Κριμαίας περιλαμβανομένης, ἡ Γεωργία, ἡ Οὑγγαρία καί ἡ Λευκορωσσία (ἡ μάχη γιά τήν Ρουμανία, τήν Μολδαβία, τήν Βουλγαρία καί τήν Πολωνία συνεχίζεται).

Στοιχειώδη μελέτη τῆς Ἱστορίας νά εἶχε κάνει ὁ Τσίπρας –τά πρακτικά τῆς Γιάλτας κυκλοφοροῦν στό βιβλίο τοῦ Οὐκρανοῦ ἱστορικοῦ Πλόκνυ «Τό τίμημα τῆς εἰρήνης»–, θά εἶχε ἀποφύγει νά ζητήσει λεφτά ἀπό τόν Πούτιν. Τό τσιγαρόχαρτο πάνω στό ὁποῖο κατανεμήθηκαν οἱ σφαῖρες ἐπιρροῆς στήν Γιάλτα γράφτηκε πρίν τήν τελική μάχη στόν Γράμμο καί στό Βίτσι. Ἡ ΕΣΣΔ εἶχε χρησιμοποιήσει τόν «Δημοκρατικό Στρατό» στόν ἀντιπερισπασμό πού ἔκανε στήν Ἑλλάδα γιά νά κερδίσει στό τραπέζι τίς χῶρες τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης. Μετά ταῦτα καί ὅταν βλέπει κανείς ὅτι ἔγινε πόλεμος μέ τρία ἑκατομμύρια νεκρούς γιά νά διασφαλίσει ἡ Μόσχα τήν αὐλή της, εἶναι γελοῖο καί νά τό σκεφτόμαστε πώς θέλει νά εἰσβάλει στήν Γερμανία. Οἱ διάφοροι Πιστόριους πού τά λένε αὐτά ἔχουν ἕνα καί μοναδικό στόχο: Νά διατηρήσουν τήν αὐξητική τροχιά τῶν κερδῶν τῆς γερμανικῆς ἀμυντικῆς βιομηχανίας, σέ μιά ἐποχή πού ἡ ἀποβιομηχάνιση ἐξ αἰτίας τῆς ἀπώλειας προσβάσεως στήν φθηνή ρωσσική ἐνέργεια θερίζει στήν Γερμανία. Τά λουκέτα, ὑπαρκτά καί ἐπαπειλούμενα, εἶναι πάρα, πάρα πολλά.

Ὁ διάλογος αὐτός τοῦ Πούτιν μέ τόν Τσίπρα πρέπει νά τοποθετηθεῖ στήν παροῦσα συγκυρία. Οἱ Ἀμερικανοί, ἀφοῦ τά βρῆκαν μέ τούς Ρώσσους καί μοίρασαν τίς σπάνιες γαῖες τῆς Οὐκρανίας, τώρα τελειώνουν τόν πόλεμο, τούς δίνουν τήν περιοχή καί τούς ἀνακηρύσσουν νικητές. Οἱ Ἀμερικανοί μέ τήν βοήθεια τῶν Τούρκων καί τῶν Καταριανῶν ἐξασφάλισαν προσωρινά εἰρήνη στήν Παλαιστίνη καί τώρα θά καταπιαστοῦν μέ τήν Συρία. Διανέμουν τόν γεωπολιτικό χῶρο πρός βορρᾶν στήν Τουρκία καί πρός νότον σέ Ἰσραήλ καί Αἴγυπτο. Ἀπομένει ἡ Μεσόγειος γιά νά διαμορφωθεῖ στό τελικό της σχῆμα ἡ νέα Γιάλτα τῆς περιοχῆς. Καί κρίσιμο γι’ αὐτό εἶναι ποιό θά εἶναι τό πολιτικό προσωπικό πού θά φέρει σέ πέρας μέ ἀξιοπιστία, ἀλλά καί ἐθνική ἀξιοπρέπεια, αὐτό τό σχέδιο. Ὁ Τσίπρας μπαίνει στήν πίστα, ἀλλά μέλλει νά εἶναι μόνο ρυθμιστής, ὄχι πρωταγωνιστής. Τό βιβλίο του προκαλεῖ θόρυβο μέν, ἀλλά σέ αὐτή τήν φάση εἶναι τό ὑποσύνολο ἑνός δυνητικοῦ συνόλου ἐντός τοῦ ἰδεολογικοῦ χώρου πού κινεῖται. Μπορεῖ νά εἶναι ὁ πυροκροτητής ἐξελίξεων, ἀλλά ὄχι οἱ ἴδιες οἱ ἐξελίξεις.