Ἀπό τόν νεο-οθωμανισμό, στόν ἀντι-ιμπεριαλισμό!

Ὁ κατά φαντασίαν σουλτάνος, ὁ Ταγίπ Ἐρντογάν, ντέ, μίλησε πάλι! Αὐτή τήν φορά ὄχι γιά τήν Γαλάζια Πατρίδα, οὔτε γιά τούς χάρτες τῆς καρδιᾶς του.

Αὐτή τήν φορά, ὁ καλός μας ὁ Ταγίπ ξεπέρασε τόν ἑαυτό του! Ἀποφάσισε νά μιλήσει –καί μίλησε– κατά τοῦ …ἰμπεριαλισμοῦ!

Ναί, καί μήν γελᾶτε οὔτε νά κοροϊδεύετε. Ὁ Ταγίπ Ἐρντογάν μίλησε κατά τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, μέ τήν ἄνεση ἑνός ἀνθρώπου πού κατέχει παρανόμως, διά τῆς βίας τῶν ὅπλων καί μέ τήν μπόττα τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ, τήν μισή Κύπρο ἐδῶ καί μισό αἰῶνα. Καί καταγγέλλει τήν ξένη ἐπέμβαση, τήν Κύπρο πού «γίνεται παιγνίδι στά χέρια τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ» καί τίς ἐπιθετικές βλέψεις τῶν ἄλλων!

Ὁ Σουλτάνος τοῦ δαιδαλώδους καί χλιδάτου ἀνακτόρου τῆς Ἀγκύρας, πού ἀπολαμβάνει «ζωάρα» ἀ-λά «Χίλιες καί μία νύχτες», ἐνῷ ὁ λαός του πεινάει ἀλλά τόν τρέφει μέ παραμύθια τῆς Χαλιμᾶς! Ὁ σουλτάνος (πού λέει ὁ λόγος καί τό πιστεύει μόνον ἐκεῖνος) πού διατηρεῖ στρατό κατοχής στήν Συρία, δυνάμεις ἐπιβολῆς διά τῶν ὅπλων στό Ἰράκ καί ὅπου ἀλλοῦ τοῦ ἐπιτρέπει ἡ γεωγραφία, ξαφνικά ἀνακάλυψε τήν πίπα τῆς εἰρήνης. «Ἐμεῖς δέν διεκδικοῦμε τίποτε ἀπό τίς γειτονικές μας χῶρες. Θέλουμε νά ζοῦμε καλά μέ τούς γείτονες» εἶπε. Μικρή λεπτομέρεια: Ἐπειδή τόν ἔχουμε πλέον μάθει καλά, ὅταν λέει αὐτά πού λέει, σκέπεται ὅτι …οἱ γείτονες αὐτοί πρέπει πρῶτα νά ὑπογράψουν ὅτι… συμφωνοῦν μέ ὅ,τι πεῖ ἐκεῖνος!

Ἀπό κοντά, φυσικά, καί ἡ δημοκρατία. Μέ τήν ἴδια εὐκολία πού κλείνει κανάλια, διακόπτοντας στήν μέση τά δελτία εἰδήσεων πού δέν τοῦ γουστάρουν, βάζει λουκέτα σέ ἐφημερίδες πού δέν τόν «ξεσκονίζουν», καί φυλακίζει τούς πολιτικούς του ἀντιπάλους, ὁ Ταγίπ δηλώνει ὑπέρμαχος τῶν δημοκρατικῶν ἀξιῶν. Στήν Τουρκία, πάντως, γιά νά εἴμεθα δίκαιοι, ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου ἀπολαμβάνει πλήρους προστασίας. Ἀρκεῖ νά εἶναι ὁ λόγος τοῦ Προέδρου!

Κι ἐνῷ τά τουρκικά drones πᾶνε κι ἔρχονται καί ἔχουν φθάσει μέχρι τήν Ἰνδία (μέσῳ Πακιστάν) καί οἱ φρεγάτες κόβουν βόλτες καί «πουλᾶνε μούρη», πού λέει ὁ λαός, ὁ «ἀντι-ιμπεριαλιστής» τῆς Ἀνατολῆς δίνει μαθήματα διεθνοῦς ἠθικῆς. Ποιός; Μά, ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει μετατρέψει τήν ἐξωτερική πολιτική σέ οἰκογενειακή ὑπόθεση, καί τήν Δικαιοσύνη σέ παράρτημα τοῦ Προεδρικοῦ Μεγάρου, καί τολμᾶ νά μιλᾶ γιά ἰσοτιμία καί συνεργασία.

Φυσικά, ὅλοι πλέον ἔχουμε ἀντιληφθεῖ ὅτι ὁ Ἐρντογάν δέν ἀλλάζει. Ἁπλῶς προσαρμόζει τό λεξιλόγιό του. Χθές ἦταν ὁ «νεο-οθωμανισμός», σήμερα εἶναι ὁ «ἀντι-ιμπεριαλισμός». Αὔριο ἴσως προκύψει καί …«οἰκολόγος», ἄν χρειαστεῖ.

Τό βέβαιο εἶναι ὅτι ὁ ντεμέκ Σουλτάνος συνεχίζει νά «διδάσκει» τό πῶς μπορεῖ κάποιος νά ἀπειλεῖ, νά εἰσβάλλει, νά φιμώνει καί νά μιλᾶ ταυτόχρονα γιά εἰρήνη, δικαιοσύνη καί δημοκρατία. Καί τό κάνει, βεβαίως, μέ τό ἀφοπλιστικό ὕφος τοῦ ἀνθρώπου πού πιστεύει ἀκράδαντα πώς, ἄν πεῖς κάτι μέ ἀρκετή αὐτοπεποίθηση, ἴσως καί νά τό πιστέψουν ὅλοι.

Ἔλα, ὅμως, πού τόν ἔχουν πάρει χαμπάρι μέχρι καί οἱ τουρκολάγνοι χαρτογιακάδες τῶν Βρυξελλῶν καί τοῦ ἔδωσαν γερή «κατραπακιά» μέ τό τελευταῖο «φιρμάνι» τῆς Κομμισσιόν! Τί νά γίνει; «Γιά νά γυρίσει ὁ ἥλιος, θέλει δουλειά πολλή»…