Ἀπό τήν ἐλίτ στήν «ἀλήτ», ἕνα λεωφορεῖο δρόμος

Ἀντιγράφω ἀπό τό ρεπορτάζ: «Στιγμές τρόμου ἔζησαν ἐπιβάτες ἀστικοῦ λεωφορείου στόν Κορυδαλλό, ὅταν ἄγνωστοι πέταξαν ἕνα κομμάτι μάρμαρο στά τζάμια, μέ ἀποτέλεσμα νά τραυματιστεῖ ἕνας 19χρονος.

Τό περιστατικό συνέβη ἐνῷ τό λεωφορεῖο τῆς γραμμῆς 806 πού ἐκτελοῦσε τό δρομολόγιο Σχιστό-Στρατόπεδο Κορυδαλλοῦ βρισκόταν ἐπί τῆς ὁδοῦ Ἠπείρου».

Ἐν συνεχείᾳ, ἀφηγεῖται ὁ δεκαεννεαετής τραυματίας, «εἶδα τό τζάμι νά σπάει, γύρισα τό κεφάλι μου εὐτυχῶς, μέ ἔξυσε λίγο στό κεφάλι. Στήν ἀρχή πρέπει νά πέταξαν ἕνα νεράντζι, ἄν θυμᾶμαι καλά, γιατί εἶδα τά παιδιά κάτι νά σηκώνουν καί νά πετᾶνε. Ἀκούω τό πρῶτο μπάμ, μετά ἀκούω τό δεύτερο καί βλέπω τό τζάμι μπροστά στά μάτια μου νά σπάει καί ἁπλά γύρισα τό κεφάλι μου ὅσο πιό γρήγορα μποροῦσα γιά νά μήν μπεῖ τίποτα στό μάτι μου, μήν χτυπήσω»…

Ὅλα αὐτά δέν συμβαίνουν στήν …ἔρημο τοῦ Ἀσπροπύργου, ὅπου ἄν βρεθεῖς νύχτα, τό λιγώτερο εἶναι νά σοῦ ἁρπάξουν οἱ «ἰθαγενεῖς» ὅ,τι ἔχεις καί δέν ἔχεις, οὔτε στό Ζεφύρι, ὅπου, γιά τήν Ἀστυνομία, ὁ ἐν λόγῳ γνωστός τοῖς πᾶσι καταυλισμός εἶναι σάν νά μήν ὑπάρχει. Συμβαίνουν στήν περιοχή «Σχιστό» Κορυδαλλοῦ, περιοχή κατοικημένη.

Φυσικά, δέν πρόκειται γιά ἐπίθεση τῶν Ἀπάτσι κατά τῆς χρηματαποστολῆς τῆς «Western Union» οὔτε γιά «ραντεβού θανάτου» μεταξύ χούλιγκαν ἀντιπάλων ποδοσφαιρικῶν ἤ ἄλλου ἀθλήματος συλλόγων ἤ ἀνωνύμων ἑταιρειῶν.

Ἀπ’ ὅ,τι εἶπαν κάτοικοι τῆς περιοχῆς, εἶναι διάφοροι νεαροί, κάθε χρώματος, φυλῆς καί συλλογικῆς προτιμήσεως, οἱ ὁποῖοι «κάνουν τήν πλάκα τους» στήνοντας καρτέρι καί ἐκτοξεύοντας ὅ,τι βροῦν ἐναντίον λεωφορείων ἤ ἄλλων περαστικῶν ὀχημάτων.

«Εὐτυχῶς ἦταν πολύ πρόθυμοι οἱ ἐπιβάτες καί ὁ ὁδηγός νά βοηθήσουν. Ὁ ὁδηγός, νά φανταστεῖτε, ἔκατσε μαζί μας ἀπό τίς 23:30 μέχρι τίς 2:00. Εὐτυχῶς πού ἦταν τά καινούργια λεωφορεῖα μέ τά τζάμια ἀσφαλείας. Ἄν ἦταν τά παλιά τζάμια θά εἴχαμε γίνει σμπαράλια» κατέληξε ὁ νεαρός τραυματίας, μιλῶντας σέ κάποιο ἀπό τά «κανάλια».

Αὐτά, βεβαίως, δέν συμβαίνουν στήν ἐποχή τῶν «Βασιλέων τῶν ὀρέων» καί τῆς ἀπαγωγῆς στό Δήλεσι, ἀλλά ἐν ἔτει 2025, ὅπου ἰσχυριζόμεθα πώς ἔχουμε εἰσέλθει σέ περίοδο «ἀνάπτυξης» καί ὁδεύουμε πρός τήν «ἐλίτ» τῆς Εὐρώπης. Μᾶλλον στήν «ἀλήτ» ἔχουμε καταπλεύσει, ὅπως θά ἔγραφε ὁ ἀλησμόνητος Χρῆστος Πύρπασος.

Ἄς δοῦμε, ὅμως, καί τήν δήλωση τοῦ ὁδηγοῦ τοῦ λεωφορείου στό ὁποῖον εἶχαν στήσει καρτέρι «χάριν παιδιᾶς» οἱ ἀλητάμπουρες τοῦ χουλιγκανισμοῦ.

«Τό νά πετοῦν κάποια πράγματα σέ λεωφορεῖο, εἶναι σύνηθες. Συνήθως τά νεράντζια, τά αὐγά σέ κάποιες περιοχές εἶναι καθημερινή βάση. Ἀλλά τώρα τό μάρμαρο, ἡ πέτρα καί ὅλα τά ὑπόλοιπα, ἐν τάξει ἀνεβαίνουμε ἐπίπεδο ἐκεῖ.»

Ὅπως καταλαβαίνουμε, τό πρᾶγμα ἔχει ξεφύγει. Καί δέν εἶναι μακρυά ἡ ὥρα πού –ἄν συνεχισθεῖ αὐτό τό βιολί– θά ἀρχίσουν νά ὁπλοφοροῦν οἱ ὁδηγοί τῶν λεωφορείων, οἱ ὁδηγοί ταξί, οἱ διανυκτερεύοντες φαρμακοποιοί, οἱ ἐφημερεύοντες ἰατροί, οἱ φύλακες τῶν νοσοκομείων καί …ὅποιον πάρει ὁ Χάρος! Καί ἄν δέν τούς χορηγηθεῖ ἄδεια ὁπλοφορίας, θά ἀγοράζουν τά ὅπλα τους ἀπό τήν περιοχή τῆς Ὁμονοίας, ὅπως κάνουν, ἄλλως τε, πολλοί…