Τό τοξικό παρασκήνιο τῶν Βρυξελλῶν καί ἡ κοινωνική ἔκρηξις
Ἡ Εὐρώπη διολισθαίνει στήν πιό ἐπικίνδυνη καμπή τῆς νεώτερης Ἱστορίας της, ἐπιδεικνύοντας μία σχεδόν ἐγκληματική ἀνικανότητα νά ὀρθώσει ἀνάστημα ἔναντι τῶν προκλήσεων τῶν καιρῶν.
Τήν ὥρα πού οἱ εὐρωπαϊκές κοινωνίες «γονατίζουν» ἀπό τήν ἀκρίβεια καί ἡ λαϊκή ἀπογοήτευσις μετατρέπεται σέ ὀργή, οἱ ἡγέτες τῶν «27» ἀπέδειξαν γιά ἄλλη μία φορά πόσο τραγικῶς κατώτεροι τῶν περιστάσεων παραμένουν. Ἐγκλωβισμένοι σέ παρωχημένα ἰδεολογήματα καί κοντόφθαλμους τακτικισμούς, κατέφεραν νά μετατρέψουν μία κρίσιμη Σύνοδο Κορυφῆς σέ ἕνα φθηνό θέατρο πολιτικῆς ἀκινησίας.
Τό ἀποτέλεσμα τῆς μαραθωνίας, 14ώρου, διαπραγματεύσεως ἦταν ἐπί τῆς οὐσίας τό ἀπόλυτο μηδέν. Οὐδεμία συμφωνία γιά τόν πολυετῆ προϋπολογισμό, οὐδεμία πρότασις περί τῆς ἐνεργειακῆς κρίσεως. Τό μόνον πού ἐπέτυχε ὁ πρόεδρος τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου, Ἀντόνιο Κόστα, ἦταν νά παραπέμψει τό ἀδιέξοδο σέ μία νέα ἔκτακτη σύνοδο γιά τήν 26η Νοεμβρίου.
Ὅμως, οἱ πολῖτες δέν τρέφονται μέ παρατάσεις οὔτε ζεσταίνονται μέ διπλωματικά ἀνακοινωθέντα, πού ἁπλῶς μεταθέτουν τό πρόβλημα. Πίσω ἀπό τίς κλειστές πόρτες, τό κλίμα ὑπῆρξε πρωτοφανῶς τοξικό. Οἱ «27» ἀντήλλαξαν βαρειές κουβέντες, φθάνοντας νά προειδοποιοῦν γιά τόν κίνδυνο μίας συντελεσμένης «οἰκονομικῆς αὐτοκτονίας». Στήν μία πλευρά, τό στρατόπεδο τῶν «Φειδωλῶν», μέ ἐπί κεφαλῆς τήν Γερμανία καί συμμάχους τήν Ὁλλανδία, τήν Αὐστρία καί τούς Σκανδιναβούς, ἀπήτησε «σφικτή» δημοσιονομική πειθαρχία καί ὁριζόντιες περικοπές, διαμηνύοντας ὅτι δέν πρόκειται νά βάλει τό χέρι στήν τσέπη.
Στήν ἀπέναντι ὄχθη, οἱ «Φίλοι τῆς Συνοχῆς» –μία συμμαχία 15 κρατῶν τοῦ Νότου καί τῆς Ἀνατολῆς, μέ πρωτεργάτες τήν Ἑλλάδα, τήν Ἱσπανία, τήν Ἰταλία καί τήν Πορτογαλία– ἐσήκωσαν… τεῖχος. Διεμήνυσαν ὅτι δέν θά ἀνεχθοῦν καμμία μείωση στά κονδύλια τῆς Περιφερειακῆς Ἀναπτύξεως καί τῆς ΚΑΠ (Κοινή Ἀγροτική Πολιτική), ἡ ὁποία θά διηύρυνε ἀνεπανορθώτως τό χάσμα Βορρᾶ – Νότου. Ἀνάλογος εἰκόνα παραλύσεως καί στό μέτωπο τῆς ἐνεργείας (ETS2).
Παρίσι καί Βερολῖνο ἐπέμειναν δογματικῶς στήν ἐπέκταση τῶν ρύπων στίς μεταφορές καί τήν θέρμανση, στό ὄνομα τῆς Πράσινης Συμφωνίας, χωρίς νά δίδουν καμμία ἀπάντηση στό πῶς θά ἐπιβιώσουν τά νοικοκυριά ἀλλά καί οἱ ἐπιχειρήσεις τόν ἐφετινό χειμῶνα, πού ἔχει ἤδη ἀρχίσει νά… δείχνει τά δόντια του. Ἀντιθέτως, ἡ Ἑλλάς, ἡ Ἰταλία καί οἱ χῶρες τοῦ Βίσεγκραντ ἀντέδρασαν ἐντόνως. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης προειδοποίησε γιά τόν ὁρατό κίνδυνο «ἀποβιομηχανίσεως τῆς Εὐρώπης», ἐνῷ ἡ Τζώρτζια Μελόνι κατήγγειλε τήν «ἰδεολογική τύφλωση» τῶν Βρυξελλῶν.
Ὅσο ὅμως οἱ ἡγέτες ἀναλώνονται σέ στεῖρες λογομαχίες, στούς δρόμους τῶν εὐρωπαϊκῶν πόλεων τό καζάνι βράζει. Στήν Γαλλία οἱ διαδηλώσεις προσέλαβαν βίαιο χαρακτῆρα, ἐνῷ κινητοποιήσεις ἀναμένονται καί τό Σαββατοκύριακο πού διανύουμε. Στό Βέλγιο, μαθητές καί ἐργατικά συνδικᾶτα συνεκρούσθησαν μέ τήν ἀστυνομία ἔξω ἀπό τό ἴδιο τό κτήριο τῆς Συνόδου
Στήν Πορτογαλία, δεκάδες χιλιάδες διεδήλωσαν γιά τήν στεγαστική κρίση, μέ τό μέσο ἐνοίκιο στήν Λισσαβῶνα νά ὑπερβαίνει τόν μέσο μισθό, ἐνῷ στήν Ἱσπανία τό ἴδιο πρόβλημα προεκάλεσε πολιτικό σεισμό καί προώρους κάλπες. Στό Μιλᾶνο, ἡ Πιάτσα ντέλ Ντουόμο μετετράπη σέ πεδίο μάχης, ἐνῷ στήν Ἀθήνα ἡ μαθητική καί φοιτητική νεολαία διεδήλωσε ἔξω ἀπό τήν Βουλή, ὑψώνοντας τό ἱστορικό σύνθημα τοῦ γαλλικοῦ Μάη: «La beauté est dans la rue» (Ἡ ὀμορφιά βρίσκεται στόν δρόμο). Τήν ἰδία ὥρα, στήν Γερμανία ἡ κυβέρνησις Μέρτς κλονίζεται ἀπό διαδοχικές συντριβές στίς κάλπες τῶν κρατιδίων, βλέποντας τήν ἀκροδεξιά AfD νά καλπάζει.
Εἶναι πλέον σαφές ὅτι τό φυτίλι τῆς κοινωνικῆς ἐκρήξεως ἔχει ἀνάψει γιά τά καλά. Ὅσο οἱ αὐτάρεσκες εὐρωπαϊκές ἐλίτ ὀχυρώνονται πίσω ἀπό ψυχρούς ἀριθμούς καί προσμετροῦν λογιστικά ὑπόλοιπα, τόσο ἡ κοινωνία θά τούς προσπερνᾶ μέ ὀργή. Ἄν οἱ ἡγέτες τῆς ΕΕ δέν ἀντιληφθοῦν ἐγκαίρως ὅτι ἡ πολιτική νομιμοποίησίς τους ἐξαντλεῖται, τό οἰκοδόμημα τῶν Βρυξελλῶν δέν θά ἀπειληθεῖ ἁπλῶς ἀπό μία ἀκόμη κρίση, ἀλλά ἀπό μία σαρωτική κοινωνική θύελλα, πού θά συμπαρασύρει τά πάντα στό πέρασμά της.




