Ἡ ἀριστεία στό ἐπίκεντρο τῶν 150 ἐτῶν τῆς «Ἑστίας»

Ἡ «ἀριστεία» ὑπῆρξε κάποτε λέξις βαρειά, γεμάτη ἦθος, μόχθο καί πνευματική κατάκτηση

Στήν Ἑλλάδα ὅμως τῆς αὐτοανακηρυγμένης «κυβέρνησης τῶν ἀρίστων», κατήντησε τό πιό φθηνό ἐπικοινωνιακό περιτύλιγμα μίας βολικῆς μετριότητος.

Ἕνας τίτλος κενός περιεχομένου, ὁ ὁποῖος ἐν τέλει καλύπτει τήν ἀπουσία ἀποτελέσματος. Ἀπέναντι σέ αὐτήν τήν συστηματική παραμόρφωση, ἡ ἐπετειακή ἐκδήλωσις γιά τά 150 ἔτη τῆς «Ἑστίας» στό Ὠδεῖο Ἀθηνῶν δέν ἦταν ἕνας ἀκόμη τυπικός ἑορτασμός. Ἦταν μία ἀμείλικτος ὑπενθύμισις τοῦ τί σημαίνει πράγματι νά ὑπηρετεῖς ἀξίες, ὅταν γύρω σου ὅλα διολισθαίνουν στόν ἐπιφανειακό ἐντυπωσιασμό, ὅταν ἔννοιες ὅπως ἡ οἰκογένεια, ἡ παράδοσις καί ἡ πατρίδα καταλύονται, χάριν τοῦ εὐκαιριακοῦ πολιτικοῦ κέρδους καί τῶν ἀνιέρων συμμαχιῶν.

Τό στίγμα ἔδωσε ἀπό τήν πρώτη στιγμή ὁ διευθυντής τῆς ἐφημερίδος, Μανώλης Κοττάκης. Μέ λόγο κοφτερό, κατέστησε σαφές ὅτι γιά τήν «Ἑστία» ἡ ἀποστολή παραμένει ἀδιαπραγμάτευτη: ἡ ὑπεράσπισις τῶν φυσικῶν καί τῶν πνευματικῶν συνόρων τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἀγγίζοντας τήν «πληγή» τοῦ δημογραφικοῦ μέ τήν ρήση τοῦ Μισέλ Οὑελλμπέκ («Ἐλέγχεις τά παιδιά; Ἐλέγχεις τό μέλλον»), ἐστηλίτευσε τήν ὑποκρισία τῶν συγχρόνων ἐλίτ, πού βαπτίζουν μέ εὐκολία «λαϊκισμό» τήν δημοκρατία, κάθε φορά πού τά ἀποτελέσματά της δέν ἐξυπηρετοῦν τούς σχεδιασμούς τους. Ἔκλεισε τήν ὁμιλία του παρομοιάζοντας τήν μάχη πού δίδει ἡ ἐφημερίδα μέ ἕνα ἀναμμένο κερί. Ἐτόνισε ὅτι ἡ προσπάθεια εἶναι νά κρατηθεῖ αὐτό τό κερί ζωντανό ὥστε, ὅταν ἔλθει ἡ στιγμή, νά φουντώσει ξανά σέ λαμπάδα, πού θά φωτίσει τήν χώρα, δίδοντας τήν ὑπόσχεση ὅτι «δέν θά σβήσει».

Σέ αἰχμηρό ὕφος, ὁ καθηγητής Ἰατρικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Στάνφορντ, Ἰωάννης Ἰωαννίδης, ἀπεδόμησε πλήρως τήν στρεβλή εἰκόνα τῆς σημερινῆς «ἀριστείας». Διέκρινε τήν ἀληθινή ἀριστεία –αὐτήν πού προσφέρει στό κοινωνικό σύνολο καί τό ἔθνος– ἀπό τήν ὕποπτη, ἰδιοτελῆ ἐκδοχή της, πού χρησιμοποιεῖται ὡς ἐπικοινωνιακό τέχνασμα. Μέ φράσεις πού ἐνόχλησαν ὅσους ἀρέσκονται σέ βολικά ἀφηγήματα, ἔκανε λόγο γιά τήν ἀριστεία ὡς «ἄλλοθι τῆς ἀχρηστίας», καταγγέλλοντας τούς «νούμερα-ἀχρηστοκράτες» πού καταχρῶνται τήν ἐξουσία μέ ἀλαζονεία.

Τραντακτό παράδειγμα εἶναι ἡ τελευταία ἀξιολόγησις τῶν 15χρονων μαθητῶν στήν PISA 2025, κατά τήν ὁποία ἡ ἐπίδοσις τῆς Ἑλλάδος ἐν συγκρίσει πρός τό 2022 ἐπεδεινώθη ἀπό 1.309 σέ 1.281 βαθμούς. Ἡ Ἑλλάς ἀπέχει 125 βαθμούς ἀπό τόν μέσον ὅρο τοῦ ΟΟΣΑ, ἐνῷ, ἀντιστοίχως, ἡ Τουρκία ἐβελτιώθη ἀπό τούς 1.385 στούς 1.428 βαθμούς. Ἑξῆντα βαθμοί, ὅπως ἐξήγησε ὁ καθηγητής, εἶναι ἕνα πλῆρες ἔτος ἐκπαιδεύσεως. Αὐτό σημαίνει ὅτι οἱ Ἕλληνες μαθητές 15 ἐτῶν ἔχουν ἀπολέσει 2,5 πλήρη ἔτη ἐκπαιδεύσεως, ἐν σχέσει πρός τά παιδιά στήν Τουρκία, καί ἕξι ἔτη, ἐν σχέσει πρός τούς μαθητές τῆς Σιγκαπούρης. Ἀλλά, κατά ὁρισμένα ΜΜΕ, τό συμπέρασμα ἦταν ὅτι ἡ Ἑλλάς ἔκλεισε τήν «ψαλίδα» στήν PISA 2025!

Δεύτερο παράδειγμα εἶναι ἡ ἀριστεία καί ἡ ἐλευθερία τοῦ Τύπου, μέ τήν χώρα μας νά κατατάσσεται στήν 86η θέση, ἐνῷ ἡ Ἀλβανία, τό Κοσσυφοπέδιο, ἀκόμη καί ἡ Μογγολία, προπορεύονται! Συνέδεσε, μάλιστα, τήν πραγματική πρόοδο μέ τήν ἀνάγκη γιά ἕνα ἐλεύθερο, αὐτόνομο ἐκπαιδευτικό σύστημα καί ἀνεξάρτητες φωνές, παρουσιάζοντας τήν «Ἑστία» ὡς παράδειγμα αὐτῆς τῆς διαδρομῆς.

Ἀπό πλευρᾶς του, ὁ Δρ Μελέτης Ἠ. Μελετόπουλος προσήγγισε τήν ἐφημερίδα ὡς ἕναν σταθερό ἀξιακό πυλῶνα ἀπέναντι στήν βαθειά ὑπαρξιακή κρίση τῆς κοινωνίας μας, ὑπογραμμίζοντας πώς ἡ διατήρησις τῆς ἑλληνικῆς ταυτότητος εἶναι τό μόνο οὐσιαστικό ἀντίδοτο. Παραλλήλως, ἔκανε μία καίρια παρατήρηση γιά τήν ἐποχή τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης, ὑπενθυμίζοντας ὅτι οὐδεμία τεχνολογία πρόκειται νά ἀντικαταστήσει τήν δημοσιογραφία, πού διαθέτει ψυχή, βάθος καί πνεῦμα.

Τήν ἱστορική εὐθύνη αὐτῆς τῆς διαδρομῆς συνόψισε ὁ ἐκδότης Γιάννης Φιλιππάκης, ἀναφερόμενος στό τεράστιο ἠθικό βάρος τῆς συνεχείας ἑνός μέσου πού συμπληρώνει ἑνάμιση αἰῶνα ζωῆς, ἐκφράζοντας τήν εὐχή ἡ πορεία αὐτή νά συνεχισθεῖ μέ τήν ἰδία συνέπεια ἐπί ἄλλα 150 ἔτη. Τήν πνευματική, ἱστορική καί ἐπιστημονική διάσταση τῆς ἀριστείας ἀνέδειξε στήν παρέμβασή του ὁ Μητροπολίτης Νέας Ἰωνίας καί Φιλαδελφείας Γαβριήλ (μαζί μέ τόν Δρα Μελετόπουλο), συνδέοντας τήν παράδοση μέ τήν σύγχρονο κοινωνική προσφορά.

Ὁλόκληρο τό πρόγραμμα τῆς ἐκδηλώσεως καί τίς ὁμιλίες συνετόνισε ὁ γενικός διευθυντής τῆς «Ἑστίας» Ἐλευθέριος Γ. Σκιαδᾶς, ὁ ὁποῖος ἀνέδειξε τήν ἱστορική παρακαταθήκη τῆς ἐφημερίδος ὡς θεματοφύλακος τῶν ἐθνικῶν ἀξιῶν καί τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Συνοψίζοντας, ἡ βραδυά στό Ὠδεῖο Ἀθηνῶν δέν περιορίσθηκε σέ μία ἐκδήλωση ἀνταλλαγῆς εὐχολογίων. Ἐξελίχθηκε σέ μία καθαρή ὑπενθύμιση. Ὅτι ἡ ἀριστεία δέν χαρίζεται σέ τίτλους, οὔτε περιορίζεται σέ ἐπικοινωνιακά τεχνάσματα. Κερδίζεται μέ διάρκεια, στάση ζωῆς καί τήν τόλμη νά λές πάντα τήν ἀλήθεια χωρίς φόβο καί μέ πολύ πάθος!