Ποιός εἶναι πραγματικά πρώην

Τήν περασμένη Τετάρτη ὁ πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλῆς μίλησε σέ φοιτητές πανεπιστημίου τῆς Κίνας στήν Πλάκα καί προχώρησε σέ μιά νέα προσέγγιση γιά τήν ἐξωτερική μας πολιτική

Τήν Παρασκευή τό πρωί ὁ νῦν Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ἔδωσε συνέντευξη στόν ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ καί μίλησε γιά τήν στρατηγική τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

Τό Σάββατο, ἀφοῦ οἱ Οὐκρανοί ἀπέρριψαν μέ ἀλαζονεία τίς προτάσεις Τράμπ στό Μαϊάμι γιά τήν διακοπή τῶν βομβαρδισμῶν σέ πετρελαϊκές πηγές, ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος προχώρησε σέ ἀπ’ εὐθείας συμφωνία μέ τόν Πρόεδρο Πούτιν γιά τήν προμήθεια τεράστιων ποσοτήτων diesel ἀπό τήν Μόσχα. Στό παρασκήνιο, οἱ εἰδικοί ἀπεσταλμένοι τους, Γουίτκφοφ καί Ντιμιτρίεφ, συζητοῦν πῶς θά ἐπαναλειτουργήσουν οἱ ἀγωγοί Nord Stream 1, 2 μέ τήν συμμετοχή τῶν ΗΠΑ, ἐπ’ ὠφελείᾳ καί τῆς Γερμανίας ὑπό νέα ἡγεσία. Τήν στιγμή μάλιστα πού ὁ Εὐρωπαῖος Ἐπίτροπος γιά τήν Ἐνέργεια προειδοποίησε τούς λαούς τῆς ΕΕ πώς αὐτή τή χρονιά πρέπει νά ἐπιλέξουν ἄν θά κρυώσουν ἤ θά πεινάσουν!

Πρόσφατα, τέλος, ὁ Τράμπ προχώρησε σέ προσέγγιση μέ τόν Κινέζο ἡγέτη Σί, στήν διάρκεια τῆς παραμονῆς του στίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες.  Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀποτελέσματος τῶν ἐνδιάμεσων ἐκλογῶν στήν Ἀμερική, ὁ Τράμπ θά παραμείνει Πρόεδρος γιά ἄλλα δύο χρόνια. Ὑπό τό φῶς ὅλων αὐτῶν τῶν δεδομένων, σᾶς παραθέτω τά πλήρη ἀποσπάσματα τῶν τοποθετήσεων τῶν κυρίων Μητσοτάκη καί Καραμανλῆ, πού ἔγιναν ἐλάχιστες ὧρες πρίν τίς ραγδαῖες ἐξελίξεις, κι ἐσεῖς ἐλεύθερα μπορεῖτε νά ἀξιολογήσετε ποιά ὀπτική σέ αὐτόν τόν νέο κόσμο εἶναι ξεπερασμένη καί «πρώην» καί ποιά προχωρημένη, ὑπεύθυνη, ρεαλιστική καί διασφαλίζει τά ἐθνικά συμφέροντα καί τήν εὐημερία τῶν πολιτῶν.

Κώστας Καραμανλῆς: «Ὁ παρατεταμένος καί αἱματηρός πόλεμος στήν Οὐκρανία ἀναδεικνύει μέ ἔντονο τρόπο πολλά ἀπό τά νέα δεδομένα καί τίς ἀντιφάσεις πού χαρακτηρίζουν τίς τρέχουσες διεθνεῖς ἐξελίξεις. Ἡ ρωσσική εἰσβολή στήν Οὐκρανία εἶναι ἄδικη καί παράνομη. Ὡστόσο, ἡ προγενέστερη στάση τῆς συλλογικῆς Δύσης δέν ἦταν ἄμοιρη εὐθυνῶν, δεδομένων τῶν διαφόρων προσπαθειῶν της νά ἐντάξει τήν Οὐκρανία στό δυτικό στρατόπεδο.

Ἡ ἀλλαγή κυβέρνησης στίς ΗΠΑ ἐπέφερε πλήρη ἀνατροπή τῆς κατάστασης, καθώς οἱ ΗΠΑ κινήθηκαν πρός τήν κατεύθυνση τῆς προσέγγισης μέ τή Ρωσσία καί τῆς πίεσης πρός τήν Οὐκρανία νά ἀποδεχθεῖ ἕναν ἐπώδυνο συμβιβασμό. Αὐτό ἄφησε τούς Εὐρωπαίους ἐμβρόντητους καί χωρίς οὐσιαστικό ρόλο στίς διαπραγματεύσεις γιά τήν εἰρήνη. Παράλληλα, ἡ ἐφαρμογή δύο μέτρων καί δύο σταθμῶν ἐκ μέρους τῆς Δύσης ὑπονομεύει σοβαρά τήν ἀξιοπιστία ὅσων δηλώνουν ὑπέρμαχοι ἀξιῶν καί ἀρχῶν, ἐνισχύοντας τήν ὑποψία ὅτι ἡ στήριξη πρός τήν Οὐκρανία δέν ὑπαγορεύεται ἀπό ἀρχές, ἀλλά ἀπό γεωπολιτικές σκοπιμότητες.

Συγκεκριμένα, ἐνῷ ἡ Τουρκία προβάλλει ἀναθεωρητικές ἀξιώσεις ἔναντι τῆς Ἑλλάδας, ἐξαπολύει διαρκῶς ἀπειλές πολέμου, καταφεύγει συχνά στή βία γιά τήν προώθηση τῶν φιλοδοξιῶν της καί κατέχει παράνομα τμῆμα τῆς Κύπρου, ἐν τούτοις ἡ Ἄγκυρα ἐξακολουθεῖ νά θεωρεῖται πολύτιμος ἑταῖρος καί σύμμαχος ἀπό τά περισσότερα ἄλλα δυτικά κράτη. Καί ἐνῷ ἡ ρωσσική εἰσβολή στήν Οὐκρανία καταδικάζεται, ἐπιβάλλονται κυρώσεις καί ἡ ἀμυνόμενη πλευρά λαμβάνει κάθε μορφή στήριξης, τά παράλληλα δεινά τῆς Κύπρου παραμένουν χωρίς ἀντιμετώπιση. Αὐτή ἡ ἀσυνέπεια ὑπονομεύει τήν πολιτική, νομική καί ἠθική ὑπεροχή τοῦ δυτικοῦ ἀφηγήματος.

Στό μέτωπο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἡ σύγκρουση κατέδειξε –ἴσως ἀκόμη πιό ξεκάθαρα ἀπό τόν πόλεμο στήν Οὐκρανία– τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ἀλληλεπιδροῦν οἱ πόλοι τοῦ σημερινοῦ παγκόσμιου πολυπολικοῦ συστήματος. Παρ’ ὅλο πού οἱ ΗΠΑ διατηροῦν τόν ἡγετικό ρόλο, δυσκολεύονται νά ἐπιβάλουν τή βούλησή τους. Ἡ Ρωσσία, ἡ Κίνα καί μικρότεροι δρῶντες ἀσκοῦν τή δική τους ἐπιρροή στίς ἐξελίξεις, ἐνῷ ταυτόχρονα συνδιαλέγονται καί ἀλληλεπιδροῦν μέ τίς ΗΠΑ. Αὐτό συμβαίνει τή στιγμή πού, ἴσως γιά πρώτη φορά, κανένα εὐρωπαϊκό κράτος δέν ἔχει ταχθεῖ στό πλευρό τῶν ΗΠΑ καί τό εὐρωατλαντικό ρῆγμα ἐμφανίζεται βαθύτερο ἀπό ποτέ. Ἐν τῷ μεταξύ, ἡ ΕΕ, παρά τό γεγονός ὅτι ὀρθῶς ἀπέφυγε τήν ἐμπλοκή στόν πόλεμο, ἀποτυγχάνει νά ἀναδειχθεῖ σέ σημαντικό παίκτη σέ μιά κατάσταση πού ἐπηρεάζει ἄμεσα τά συμφέροντα καί τήν εὐημερία της.

Τό ἀναδυόμενο πολυπολικό σύστημα ἐπιβάλλει τήν ἄσκηση μιᾶς πιό σύνθετης καί πολυδιάστατης ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, ἀπαλλαγμένης ἀπό τίς ἄκαμπτες διαχωριστικές γραμμές τοῦ παρελθόντος. Ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἀναμφίβολα εὐθυγραμμισμένη μέ τή Δύση, ὡστόσο ἡ ἴδια ἡ Δύση διέρχεται μιά φάση μετασχηματισμοῦ ἤ ἀκόμη καί διχασμοῦ. Παράλληλα, Ἑλλάδα καί Κίνα μοιράζονται κοινές ἀνησυχίες, ἀλλά καί κοινά συμφέροντα.

Ἡ Κίνα ὑποστηρίζει σθεναρά τήν κυριαρχία καί τήν ἐδαφική ἀκεραιότητα τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ἐνῷ ἡ Ἑλλάδα ὑποστηρίζει σταθερά τήν ἀρχή τῆς “μίας Κίνας”. Ὁ ναυτιλιακός τομέας ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα στρατηγικό πεδίο καί γιά τίς δύο πλευρές, καί αὐτό ἦταν πού οὐσιαστικά μᾶς ἔφερε κοντά. Ὡστόσο, ἡ δυναμική πού ἀναπτύχθηκε πυροδότησε μιά εὐρύτερη πολιτική βούληση, ἡ ὁποία ἐνίσχυσε τίς σχέσεις μας καί προσφέρει περισσότερες εὐκαιρίες. Μπορεῖ νά ἀνήκουμε σέ διαφορετικά γεωπολιτικά σχήματα καί οἱ εὐρύτερες συνθῆκες συχνά νά μᾶς ξεπερνοῦν, ἐν τούτοις ὑπάρχει ἀμοιβαῖος σεβασμός, ὁ ὁποῖος πηγάζει καί ἀπό τίς ἀρχαῖες ρίζες τῶν πολιτισμῶν μας. Καί εἶναι πεποίθησή μου ὅτι ὁ σημερινός κόσμος ἔχει ἀνάγκη ἀπό λιγώτερες διαχωριστικές γραμμές καί περισσότερη κατανόηση καί συνεργασία».
Κυριάκος Μητσοτάκης στόν ΣΚΑΪ:

«Ἄρης Πορτοσάλτε: Ἐγκαλεῖται ἡ Κυβέρνηση –σέ ἕναν βαθμό καί κατηγορεῖται– ὅτι ἔχει “μονοδιάστατη πολιτική”. Ὅτι, δηλαδή, εἴμαστε δεμένοι, συνδεδεμένοι στό ἅρμα τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καί ὅτι δέν κάνουμε κάτι νά κοιτάξουμε λίγο πρός τήν Κίνα, ἔχουμε γυρίσει ἐντελῶς τήν πλάτη μας στόν Πρόεδρο Πούτιν. Ὑπάρχουν κύκλοι στήν Ἑλλάδα, στήν Ἀθήνα, καί ἐπιχειρηματικοί, πού σᾶς ἐγκαλοῦν γιά τό γεγονός ὅτι ἔχουμε ἀποκόψει τίς σχέσεις μας μέ τόν Πούτιν καί μέ τή Μόσχα;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Νά τά ξεκαθαρίσουμε, κατ’ ἀρχάς. Ἡ Ἑλλάδα ἔχει μιά στρατηγική συμμαχία μέ τίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, ἡ ὁποία μάλιστα εἶναι ἀποτυπωμένη σέ συμφωνίες τίς ὁποῖες ἔχουμε ὑπογράψει. Ἡ Ἑλλάδα εἶναι μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καί μέλος τοῦ ΝΑΤΟ. Ἡ Ἑλλάδα, ταυτόχρονα, ὅπως σᾶς εἶπα καί πρίν, εἶναι μία χώρα πού ἔχει οἰκοδομήσει ἕνα πολύ ἰσχυρό πλέγμα σχέσεων μέ χῶρες τοῦ ἀραβικοῦ κόσμου, μέ τήν Ἰνδία καί μέ τό Ἰσραήλ, προφανῶς.

Ἀπό ἐκεῖ καί πέρα, ἡ Ρωσσία εἶναι μία χώρα ἡ ὁποία ἔχει ἐπιτεθεῖ στήν Οὐκρανία καί αὐτά τά ὁποῖα συμβαίνουν σήμερα στήν Οὐκρανία εἶναι πραγματικά ἀνατριχιαστικά, διότι φαίνεται ὅτι πηγαίνουμε ἀπό ἕναν πόλεμο ὅπου οὐσιαστικά οἱ στόχοι ἦταν μόνο στρατιωτικοί σέ ἕναν πλήρη πόλεμο, ὅπου δυστυχῶς σκοτώνονται συνέχεια ἄμαχοι.

Ἡ Ἑλλάδα ἀπό τήν πρώτη στιγμή τάχθηκε μέ τό μέρος τῆς Οὐκρανίας, διότι ἦταν ἡ ἀμυνόμενη καί διότι κάποιος πῆγε νά εἰσβάλει καί νά τήν κατακτήσει. Καί τό κάναμε ὄχι μόνο διότι αὐτό ἐπιβάλλει τό Διεθνές Δίκαιο καί οἱ κανόνες τῆς ἠθικῆς, ἀλλά διότι καί ἐμεῖς, ὡς χώρα, εἴμαστε μία χώρα πού ἔχουμε οἰκοδομήσει τήν ἐξωτερική μας πολιτική πάνω στό Διεθνές Δίκαιο καί στό ἀπαραβίαστο τῶν συνόρων.

Τώρα, ἄν στήν πατρίδα μας ὑπάρχουν κάποιοι κύκλοι οἱ ὁποῖοι μπορεῖ νά εἶναι φιλικοί πρός τή ρωσική ἡγεσία –σίγουρα θά ὑπάρχουν–, δέν νομίζω ὅτι ἔχουν κάποιο ἰδιαίτερο πολιτικό ἀποτύπωμα. Ὅλοι θέλουμε αὐτός ὁ πόλεμος νά τελειώσει, ἀλλά φαντάζομαι ὅτι θά συμφωνοῦμε ὅτι δέν θά ἦταν καλό, οὔτε δίκαιο, οὔτε σωστό ὁ πόλεμος αὐτός νά τελειώσει μέ τό νά συντριβεῖ ἡ Οὐκρανία, διότι ἔτσι θά εἶχε οὐσιαστικά δικαιωθεῖ ὁ ἐπιτιθέμενος.

Μήν ξεχνᾶμε ὅτι ἡ πατρίδα μας καί ὁ Ἑλληνισμός συνολικά κουβαλᾶ ἀκόμα ἀνοιχτή τήν πληγή τῆς Κύπρου, ὅπου, 52 χρόνια μετά, ἔχουμε νά διαχειριστοῦμε μιά εἰσβολή καί μιά κατοχή ἑνός σημαντικοῦ τμήματος τοῦ νησιοῦ. Ἄρα, ὅλα αὐτά τά ἀναδεικνύω, διότι, ξέρετε, στήν ἐξωτερική πολιτική τό πιό σημαντικό εἶναι νά ὑπάρχει συνέπεια λόγων καί ἔργων. Δέν εἴμαστε μιά χώρα “ἀνεμοδούρα”. Εἴμαστε μιά χώρα πού μπορεῖ νά ἀσκεῖ ὑπεύθυνη ἐξωτερική πολιτική, ἡ ὁποία σέβεται τίς συμμαχίες της.

Ρωτήσατε γιά τήν Κίνα. Εἴμαστε μιά χώρα πού ἔχει καλές σχέσεις μέ τήν Κίνα καί δέν ἐπιδιώκουμε σύγκρουση μέ τήν Κίνα, ἀλλά ταυτόχρονα ἐναρμονιζόμαστε καί μέ τήν εὐρωπαϊκή πολιτική ἀπέναντι στήν Κίνα, διότι αὐτή τή στιγμή ἡ εὐρωπαϊκή βιομηχανία –καί σέ ἕναν βαθμό, θά ἔλεγα, καί ἡ ἑλληνική βιομηχανία– ἀπειλεῖται ἀπό τό γεγονός ὅτι στήν Κίνα ὑπάρχει μιά τεράστια παραγωγική δυνατότητα, ἐπειδή ἡ Κίνα ἐπιδότησε γιά πολλές δεκαετίες πολλούς κλάδους τῆς οἰκονομίας της, ἡ ὁποία ἄν ἀφεθεῖ παντελῶς ἀνεξέλεγκτη, τά προϊόντα αὐτά μποροῦν νά διαλύσουν τήν εὐρωπαϊκή βιομηχανία. Αὐτά εἶναι θέματα τά ὁποῖα θά συζητήσουμε καί στό Εὐρωπαϊκό Συμβούλιο τήν ἑπόμενη ἑβδομάδα».

Τά συμπεράσματα δικά σας.