Μãς παίζουν στά ζάρια!

Ὁ λαός ἕπεται, τά λόμπυ προηγούνται — Κέρδη δισ. γιά νά γίνουμε κόμβος μεταφορᾶς LNG, ἀλλά ἀνταλλάγματα «μηδέν» μέ μείωση τιμῶν ἀερίου

ΔΥΟ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ἀρκοῦν.

Τήν ὥρα πού ἡ βενζίνη στά πρατήρια κοντεύει τά 2,5 εὐρώ καί οἱ τιμές τοῦ φυσικοῦ ἀερίου ἐκτινάσσονται στά ὕψη, ἡ ἀμερικανική ἐφημερίδα «Wall Street Journal» ἀποκαλύπτει, μέ λεπτομέρειες, τά «ἄπλυτα» τῆς πρέσβεως τῶν ΗΠΑ στήν Ἀθήνα, τό πῶς ἀξιοποιεῖται τό ἑλληνικό ἔδαφος ὡς κόμβος μεταφορᾶς γιά τήν πώληση φυσικοῦ ἀερίου στά Βαλκάνια ἔναντι κερδῶν δισεκατομμυρίων δολλαρίων, πῶς ἐμπλέκεται σέ αὐτό μέ ταπεινωτικούς ὅρους ἡ Κυβέρνηση καί ἡ ἡμετέρα προτιμώμενη διαπλοκή καί γιατί ἡ Ἑλλάδα δέν ἀξιοποίησε οὔτε μισό εὐρώ ἀπό τό Ταμεῖο Ἀνάκαμψης γιά ἐπενδύσεις στήν ἀποθήκευση ἐνέργειας μέ μπαταρία. Ὅπως ἔπραξε σοφά ἡ Βουλγαρία.

Εἶναι προφανές γιατί: Τό εἶπε καί ὁ Πρωθυπουργός σέ συνέντευξή του στό «Μπλούμπεργκ», κατά τήν παραμονή του στίς ΗΠΑ, ἰσορροπῶντας ἀνάμεσα σέ συμφέροντα: Διακήρυξε ὅτι θά ἐπιμείνει στήν «πράσινη μετάβαση», ἀλλά τόνισε ὅτι «γιά πολλά χρόνια θά ἔχουμε πετρέλαιο καί φυσικό ἀέριο». Ἀκόμη κι ἄν αὐτό σημαίνει ὅτι χρειάζεται νά ἀκυρώνονται ἐπενδύσεις ἀποθήκευσης ἐνέργειας σέ μπαταρίες παραγωγῆς Tesla στήν βόρεια Ἑλλάδα πού θά ὁδηγοῦσαν σέ φθηνότερες τιμές.

Τό δεύτερο γεγονός ἦταν ὁ διαχωρισμός τῶν Ἑλλήνων ἀπό τόν βουλευτή τοῦ νοτίου τομέα καί ἐκλεκτό τῆς τρόικα στά χρόνια τῶν μνημονίων κύριο Χάρη Θεοχάρη. Ὁ κύριος Θεοχάρης ἐπιφύλαξε, κατά τήν διάρκεια τηλεοπτικῆς ἐκπομπῆς, ἕναν χαρακτηρισμό γιά τήν μεγάλη πλειονότητα τῶν Ἑλλήνων πού αὐτή τή στιγμή ζοῦν στό ὅριο τῆς φτώχειας ἤ μόλις καί μετά βίας τά καταφέρνουν: τούς ἀποκάλεσε «κακομοίρηδες». Δέν εἶναι μεμονωμένη ἄποψη. Εἶχε προηγηθεῖ ἡ ὑπουργός Οἰκογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου, πού στό παρελθόν δήλωσε ὅτι «πολλά παιδιά κάνουν μόνο οἱ φτωχοί».

Εἶχε προηγηθεῖ ἡ βουλευτής Ἀχαΐας Χριστίνα Ἀλεξοπούλου μέ τή φράση «τό τζάμπα πέθανε». Εἶχε προηγηθεῖ ὁ βουλευτής Πιερίας κύριος Κουλκουνδίνας, πού δήλωσε στό Κανάλι τῆς Βουλῆς (Λ. Πέγκος) ὅτι τά μέσα μαζικῆς μεταφορᾶς εἶναι γιά τούς φτωχούς, «πού δέν ἀντέχουν» τά 10 εὐρώ βενζίνης ἡμερησίως. Καί βεβαίως εἶχε προηγηθεῖ κάποτε ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργός, μέ τήν γνωστή θεωρία του γιά τίς κοινωνικές ἀνισότητες.

Ἐδῶ τά πράγματα ἔχουν ἀρχίσει καί προσλαμβάνουν ξεκάθαρη μορφή. Ἀπό τή μία ἔχουμε νά κάνουμε μέ ἕνα μπλόκ συμφερόντων πρέσβεων Πρωθυπουργῶν, ὑπουργῶν, βουλευτῶν, ὀλιγαρχῶν, ἀριστοκρατίας, κομματικῶν μανδαρίνων, συστημικῶν δημοσκόπων, στρατευμένων Μέσων ἐνημέρωσης, ἐνίοτε τμήματος τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, τό ὁποῖο, «συγχωνευμένο» εἰς σάρκαν μίαν, ὑπερασπίζεται μέ πάθος μία πολιτική ἡ ὁποία ὄχι ἁπλῶς ὁδηγεῖ στόν πλουτισμό μιᾶς μεγάλης παρέας ὀλίγων, ἀλλά, ὅπως ἐξελίσσονται τά πράγματα, ἐφαρμόζεται ὠμά εἰς βάρος τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος, ἀλλά καί ἐναντίον τοῦ συμφέροντος ἑκατομμυρίων πολιτῶν.

Μέ σκοπό (δέν γίνεται κατά λάθος) τή διεύρυνση τῶν κοινωνικῶν ἀνισοτήτων, οἱ ὁποῖες ὅμως, ὅσο ὑπάρχουν, ἀποτελοῦν βόμβα στά θεμέλια τῆς πολιτικῆς καί οἰκονομικῆς σταθερότητας τοῦ τόπου. Ἡ κοινωνική σταθερότητα εἶναι προϋπόθεση καί γιά τήν σταθερότητα στό πεζοδρόμιο. Γιά τήν κοινωνική καί ἐργασιακή εἰρήνη. Ἀπό τό δημοσίευμα τῆς «Wall Street» γιά τό πῶς τό μονοπώλιο τοῦ ρωσσικοῦ φυσικοῦ ἀερίου ἔχει ἀντικατασταθεῖ ἀπό τό πανάκριβο μονοπώλιο τό ἀμερικανικοῦ φυσικοῦ ἀερίου (πού ὁδηγεῖ σέ κοσμογονικές πολιτικές ἀνατροπές στήν Γαλλία καί τήν Γερμανία) συγκρατοῦμε δύο στοιχεῖα: Τό πρῶτο εἶναι πώς τά κέρδη τῶν Ἑλλήνων ἐνδιάμεσων γιά τήν προώθηση τοῦ Δυτικοῦ φυσικοῦ ἀερίου στά Βαλκάνια ἀνέρχονται, σέ βάθος χρόνου, σέ 2 δισεκατομμύρια δολλάρια.

Ἀπό πουθενά δέν προκύπτει ὅμως ὅτι ἡ ἐξυπηρέτηση πού κάνει ἡ Ἑλληνική Δημοκρατία γιά τήν διέλευση τοῦ ἀμερικανικοῦ ὑγροποιημένου φυσικοῦ ἀερίου ἀπό τό ἔδαφός της, πού βοηθᾶ καί στήν σταθεροποίηση τῆς ἀμερικανικῆς οἰκονομίας, ἀνταμείβεται ὑπέρ τοῦ Ἕλληνα πολίτη. Τό ἀμερικανικό LNG περνᾶ ἀπό τίς θάλασσές μας καί ἀπό τό ἔδαφός μας μέσα ἀπό τόν Κάθετο Διάδρομο ὅσο αὐτός μπορεῖ νά λειτουργήσει.

Καί τοῦτο διότι, παρά τήν τεράστια διαφήμιση πού ἔχει γίνει στό ἔργο, οἱ χῶρες τῆς ἀνατολικῆς Εὐρώπης φαίνονται ἐπιφυλακτικές, ἀκόμα καί ἡ Οὐκρανία, λόγῳ κόστους καί ἔτσι ἡ ἀκτῖνα ἐμβέλειάς του μοιάζει νά περιορίζεται στά Βαλκάνια. Παρά ταῦτα ὅμως, τό Ἐθνικό Συμβούλιο Ἐνεργειακῆς Ἀσφάλειας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν δέν ἔκανε μία χειρονομία στόν ἑλληνικό λαό γιά τό γεγονός ὅτι ἡ γεωγραφία τῆς Ἑλλάδος εἶναι κρίσιμη γιά τήν ἐξυπηρέτηση τῶν Δυτικῶν συμφερόντων.

Φτάσαμε μάλιστα, δεύτερον, στό ἄλλο ἄκρο: νά ἀκοῦμε τόν Ἕλληνα ὑπουργό Ἐξωτερικῶν νά δίνει διαλέξεις στίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, νά διακηρύσσει στό Columbia ὅτι ἡ γεωγραφία στίς μέρες μας δέν ἔχει καμμία σημασία καί νά ἀκυρώνει ἔτσι ἐμμέσως τήν γεωπολιτική σημασία τῆς χώρας! Ἀντί αὐτοῦ μάλιστα, τῆς διανομῆς συμμαχικοῦ μερίσματος στούς Ἕλληνες μέ φθηνές τιμές ἐνέργειας, ἔχουμε καί ἀπειλές. Ἡ πρέσβυς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ὅπως ὑποστηρίζει τό δημοσίευμα τῆς «Wall Street», εἶπε, σέ κλειστή συνάντηση στήν πρεσβευτική κατοικία, ἐνώπιον τοῦ Ἕλληνος ὑπουργοῦ Ἐνέργειας, πού ἀναγκαστικά ἀντέδρασε, ὅτι ἡ χώρα της μπορεῖ νά ρίξει ὅποια Κυβέρνηση θέλει, ἀκόμα καί στήν Ἑλλάδα. Δέν εἶναι κάτι πού δέν ξέραμε.

Ἡ πρεσβευτική κατοικία εἶναι μεσοτοιχία μέ τό γραφεῖο τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ Κώστα Καραμανλῆ στήν ὁδό Παναγῆ Κυριακοῦ. Οἱ φωνές της «ἀντήχησαν» μέχρι ἐκεῖ. Ἔχουμε βιώσει τήν πτώση τῆς Κυβέρνησης τό 2009, σέ ἀντίδραση γιά τήν ἐνεργειακή της πολιτική. Εἶναι ὅμως χαρακτηριστικό ὅτι τά πράγματα ἔχουν φτάσει σέ τέτοιο σημεῖο πού πλέον δέν τηροῦνται οὔτε τά προσχήματα.

Μέ μία διαφορά βεβαίως: Ἄλλο ἡ πτώση μιᾶς Κυβέρνησης ἐπειδή προτάσσει καί ὑπηρετεῖ τό ἐθνικό συμφέρον καί φθάνει νά ἐνοχλεῖ ἀκόμη καί τούς συμμάχους της κι ἄλλο ἡ τυχόν ἀποσταθεροποίηση μιᾶς Κυβέρνησης πού διαπλέκεται μέ τούς συμμάχους σέ deals, καταφέρνει νά τούς δυσαρεστεῖ καί στό τέλος ἀπό ὑπηρέτης γίνεται ἀποσυνάγωγος.

Ἡ ταύτιση μέ τά λόμπυ εἰς βάρος τῶν συμφερόντων τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ὁδηγεῖ σέ ἐπικίνδυνα μονοπάτια, πού σέ κάθε περίπτωση πάντως ἀποδοκιμάζονται. Ἡ Κυβέρνηση ὀφείλει ἐξηγήσεις στόν ἑλληνικό λαό. Καί γιά τήν ταύτισή της μέ μία πολιτική ἀπό τήν ὁποία ἀποκομίζουν ὄφελος οἱ πολῖτες τρίτων χωρῶν, ἀλλά ὄχι οἱ Ἕλληνες, ἀλλά καί γιά τήν διολίσθησή της σέ ἕναν δρόμο διχαστικό, ἐμπρηστικό, ἀποκρουστικό, πού ἀνατινάζει τήν σταθερότητα πού ἡ ἴδια ἐπικαλεῖται. Ἐφ’ ὅσον συνεχιστεῖ τό πάρτυ στίς τιμές τῆς ἐνέργειας καί ἰδιαίτερα τῶν καυσίμων καί τοῦ πετρελαίου θέρμανσης τόν χειμῶνα, ὁ κύριος Πρωθυπουργός ἀντιμετωπίζει τόν πολιτικό κίνδυνο νά ἀποδοκιμαστεῖ στίς ἐκλογές ὡς ἐκπρόσωπος αὐτῆς τῆς Νέας Δύσης πού ἀπό εὐημερία παράγει φτώχεια καί δυστυχία καί δευτερευόντως ὡς ἀρχηγός τῆς Νέας Δημοκρατίας. Οἱ πολῖτες σταδιακά ἔτσι τόν ἐκλαμβάνουν.

Ὡς ἰδεολογικό ὑποκατάστημα. Ἐννοεῖται πώς ἐμεῖς ἀγωνιζόμαστε γιά μία ἄλλη Δύση. Αὐτήν πού θαυμάσαμε στήν νεότητά μας. Τήν Δύση τῆς δημιουργίας, πού ἀκτινοβολοῦσε στούς λαούς.