Ἡ ΝΔ χάνει αὐτό τό καλοκαίρι τίς ἐκλογές

Τήν ἐγκαταλείπουν οἱ ἀστοί λόγῳ μαφίας!

Σᾶς γράφω ἀπό τό νησί μου. Ἀπό τό 1974 ἕως σήμερα, 52 χρόνια μετά, ἡ Νέα Δημοκρατία εἶναι πάντοτε πρῶτο κόμμα ἐδῶ.

Ποτέ δεύτερο. Ἀκόμα καί στίς χρυσές ἐποχές τοῦ ΠΑΣΟΚ τό ’81, ἀλλά καί τοῦ ΣΥΡΙΖΑ τό ’15, πρώτη ἔκοψε τό νῆμα. Αὐτό πού συμβαίνει τήν τελευταία ἑβδομάδα ὅμως εἶναι κυριολεκτικά ἐντυπωσιακό. Μέ πιάνει διαρκῶς κόσμος στόν δρόμο, μεγαλύτερης ἡλικίας ψηφοφόροι τῆς Νέας Δημοκρατίας, γηγενεῖς κάτοικοι, ἀλλά καί ψηφοφόροι πού μετοίκησαν ἀπό τήν Ἀθήνα ἐδῶ στήν περίοδο τῆς πανδημίας. Πρόκειται γιά δύο ἐντελῶς διαφορετικές ὁμάδες ψηφοφόρων.

Γιά τούς παραδοσιακούς δεξιούς, ἀπό τή μία, καί γιά τούς περιστασιακούς κεντρώους ἀστούς, ἀπό τήν ἄλλη. Οἱ πρῶτοι ξαφνικά, μετά ἀπό μία ὁλόκληρη ἑπταετία, χωνεύουν τήν μετάλλαξη τῆς Δεξιᾶς σέ ΠΑΣΟΚ καί τούς προκαλεῖ… ναυτία. Ἄνθρωποι πού τό 2021 μέ μάλωναν ἐπειδή κάνω κριτική στόν Κυριάκο Μητσοτάκη τώρα τοῦ «σούρνουν» τά ἀπίστευτα, γιατί ἀνακαλύπτουν ὅτι ἐξαντλήθηκε ἡ ὑπομονή τους καί ἀνακαλύπτουν ὅτι τό κόμμα διοικεῖται ἀπό ὑπουργούς τοῦ Κώστα Σημίτη. Δέν τό ἀντέχουν. Παραμιλᾶνε. Καί τό φωνάζουν. Κάνουν κάθε πρωί στό καφενεῖο προσκλητήριο τά ὀνόματα τῶν ὑπουργῶν τοῦ Σημίτη καί προσπαθοῦν νά μετρήσουν πόσοι εἶναι οἱ ἀληθινοί δεξιοί στήν Κυβέρνηση.

Γιά νά εἶμαι εἰλικρινής, αἰφνιδιάστηκα. Περίμενα ὅτι αὐτό τό θέμα εἶχε ἀπορροφηθεῖ, εἶχε ξεχαστεῖ. Πίστευα ὅτι ἡ ἐξουσία ἑνώνει. Τελικά αὐτοί οἱ ἄνθρωποι ἐκλαμβάνουν τήν μετάλλαξη ὡς προσβολή. Προσωπική προσβολή. Γιατί οἱ περισσότεροι ἀπό τούς ὑπουργούς πού ἔχει ὁ Κυριάκος στή σύνθεση τῶν Κυβερνήσεών του, μέ ἐξαίρεση τούς νεώτερους, ἔχουν πρωταγωνιστήσει σέ πολιτικές διώξεις τόσο τῆς παρατάξεως ὅσο καί τῶν ἰδίων προσωπικά στό παρελθόν, ὅταν αὐτοί ἔφεραν τήν ἰδιότητα τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου ἤ τοῦ ἐλεύθερου ἐπαγγελματία. Χωνεύεται αὐτή ἡ μετάλλαξη; Συγχωρεῖται; Ἡ πεῖρα μου λέει νά φοβᾶσαι τόν δεξιό πού δέν μιλάει, αὐτός δαγκώνει στήν κάλπη, ὄχι ἐκεῖνος πού φωνάζει. Ἀπ’ ὅσους φωνάζουν, ἕνα 30% τοὐλάχιστον θά ἐπανασυσπειρωθεῖ στή Νέα Δημοκρατία, ἕνα 40% θά καθίσει σπίτι του γιατί δέν πάει ἀλλοῦ τό χέρι του καί ἕνα 30% θά ψηφίσει ἄλλα κόμματα. Δεξιά κόμματα. Τά περί προδότη Σαμαρᾶ δέν περνᾶνε ὅσο στό παρελθόν. Καί μ’ αὐτή τήν κατανομή ὅμως, ἡ ζημιά γίνεται. Στήν πιό δυνατή κοινωνική ὁμάδα γι’ αὐτήν ἡ ΝΔ ἔχει ἀπώλειες τιμῆς. Προσωπικῆς τιμῆς.

Ἡ δεύτερη ὁμάδα πού εἶναι κυριολεκτικά στά «κάγκελα» εἶναι οἱ μορφωμένοι καί πεφωτισμένοι ψηφοφόροι μέ πτυχία ἀπό πανεπιστήμια τοῦ ἐξωτερικοῦ ἤ καί τῆς Ἑλλάδος. Αὐτοί ὅταν ἄκουσαν τήν Φώφη Γεννηματᾶ νά μιλάει τό 2020 γιά Νέα Δημοκρατία ΑΕ τά ἔχασαν. Δέν τούς περνοῦσε ἀπ’ τό μυαλό ὅτι μπορεῖ νά ἰσχύει κάτι τέτοιο. Ὅταν διάβασαν στά πορίσματα τῆς Κοβέσι τήν ἔννοια τῆς ἐγκληματικῆς ὀργανώσεως καί τῆς συμμορίας ἀντέδρασαν μέ ὀργή. Δέν ἤθελαν νά τό πιστέψουν, χρειάζονταν μία ἀπόδειξη. Ὅταν πολιτικοί ἀντίπαλοι χαρακτήριζαν τήν Νέα Δημοκρατία ὡς κόμμα τῆς μαφίας προσεβλήθησαν οἱ ἴδιοι.

Οὔτε τό διανοοῦνταν αὐτό, τό θεώρησαν ἔγκλημα λαϊκισμοῦ. Ἦρθε ὅμως ἡ στιγμή πού ἡ ἀπόδειξη πού ἀναζητοῦσαν ἔφτασε ἄκοπα, χωρίς πίεση στά χέρια τους. Ἔφτασε μόνο μιά συνέντευξη τέως κρατικοῦ ἀξιωματούχου. Μία συνέντευξη «ἔκθεση» στά μάτια τῆς κοινωνίας. Διότι ἀπό τήν προσεκτική μελέτη αὐτῆς τῆς συνεντεύξεως, στήν ὁποία ἔγιναν ρητές ἀναφορές στήν χρησιμότητα τῆς μαφίας ὅταν ὁ σκοπός ἁγιάζει τά μέσα, κατέστη σαφές αὐτό πού εἶναι γνωστό στούς παροικοῦντες τήν Ἱερουσαλήμ ἐδῶ καί πάρα πολύ καιρό: Ὑπάρχει ἀφεντικό, ὑπάρχει ἱεραρχία, ὑπάρχουν ἐκτελεστικά ὄργανα, δέν φταίει μόνο ἕνας, ἡ χώρα ἔχει ἐκτραπεῖ σέ μαφιόζικες ἀτραπούς.

Ὅσοι ἔχουν παρακολουθήσει τήν ἀποκαλυπτική συνέντευξη πού εἶναι προσφορά στή δημοκρατία ἔχουν μείνει κυριολεκτικά μέ τό στόμα ἀνοιχτό. Γιά τίς ἀλήθειες πού λέγονται σέ αὐτήν μέ ὠμό καί κυνικό τρόπο. Γιά τίς ἀλήθειες πού ἀκουμποῦν τόν Πρωθυπουργό τῆς χώρας. Γιά τίς σιωπές. Ἐδῶ τό πρόβλημα δέν εἶναι οἱ ἀξιωματοῦχοι, ὅποιοι κι ἄν εἶναι αὐτοί, ἀλλά ἕνα μοντέλο ἐξουσίας τό ὁποῖο εἶναι ὁρατό σ’ ὅλους ὅσοι μετέχουν στόν δημόσιο βίο καί τόν παρακολουθοῦν ἀπό κοντά, ἀλλά ἐντελῶς ἀόρατο ἐδῶ καί καιρό στίς μεγάλες κοινωνικές πλειοψηφίες. Τό οἰκογενειακό μοντέλο διακυβερνήσεως.

Λένε ὅτι τά καλοκαίρια δέν παράγονται εἰδήσεις. Ἐδῶ καί δεκαετίες πιστεύω ὅτι τά καλοκαίρια ὄχι μόνο παράγονται εἰδήσεις, ἀλλά ὅτι εἶναι καί κρίσιμος πολιτικός χρόνος, καθώς στίς παρέες καί στίς βραδινές βεγγέρες οἱ ἄνθρωποι κάνουν μέ καθαρό μυαλό τήν ἀποτίμηση προσώπων καί πραγμάτων καί καταλήγουν σέ ἐκτιμήσεις. Ἔ, λοιπόν, αὐτό τό καλοκαίρι οἱ Ἕλληνες καταλήγουν σέ ἐκτιμήσεις πού ὁ ὅμιλός μας, μέ πρῶτο τόν ἐκδότη του Γιάννη Φιλιππάκη, ἔκανε ἀπό τήν ἀρχή τῆς θητείας αὐτῆς τῆς διακυβερνήσεως, ἀλλά, ὡς συνήθως, εἶχε ἄδικο ἐπειδή εἶχε δίκιο πολύ νωρίς. Καταλαβαίνουν ἀκόμα καί ἀπό τό ἠχόχρωμα τῆς φωνῆς μέ ποιούς ἔχουν νά κάνουν. Ποιούς ὑπερασπίζονταν μέ πάθος. Εἰδικῶς αὐτοί οἱ ἀστοί καί πεφωτισμένοι πού ἔσκιζαν τά ἱμάτιά τους γιά τόν Κυριάκο ἐδῶ καί πάρα πολλά χρόνια.

Ὑποστηρίζω, ἄν ἡ βοή πού μοῦ ’ρχεται στ’ αὐτιά μου ἀπό τόν κόσμο πού μέ σταματᾶ νά μοῦ μιλήσει εἶναι πραγματική, πώς… ἡ Νέα Δημοκρατία αὐτό τό καλοκαίρι χάνει τίς ἐκλογές. Τώρα τίς χάνει. Γι’ αὐτό, ἐπειδή θά τό ἀνακαλύψει κι αὐτή τά τέλη Αὐγούστου, ὅταν θά κάνει πραγματικές δημοσκοπήσεις, τό πιθανώτερο εἶναι πώς θά ἀναβάλει τίς ἐκλογές μέχρι τά ἀπώτατα ὅρια τῆς λήξεως τῆς συνταγματικῆς της θητείας. Ἐκτός καί ἄν ἔχει τάσεις πολιτικῆς αὐτοκτονίας. Τό μαρτύριο θά κρατήσει. Καί γιά τή χώρα καί γιά τήν ἴδια. Καί γιά ὅσους ὑποστηρίζουν ὅτι δέν ὑπάρχει ἐναλλακτική, λέω, μ’ αὐτά τά ὁποῖα ἀκούω καθημερινά, ὅτι ἔχουμε μπεῖ σέ μία ἄλλη φάση: «ἐναλλακτική» δέν ὑπάρχει, ἀλλά καταρρέει ἡ «κυρίαρχη».