Σάββατον, 16 Ἰανουαρίου 1965

Ο ΚΟΣΜΟΣ
«ΣΟΦΙΑ, ΟΡΘΟΙ»!…

«Ἀπαράδεκτος κατάστασις. Μᾶς καταγγέλλουν ὅτι στήν α΄ τάξη τοῦ 31ου Δημοτικοῦ Σχολείου τῆς περιφερείας Κερατσινίου, στόν Πειραιᾶ, φοιτοῦν 120 παιδιά. Ἀλλά ὁ χῶρος τῆς αἰθούσης εἶναι μικρός καί τά μισά παιδιά παρακολουθοῦν τά μαθήματα… ὄρθια!» Θά ἦτο, ὡς φαίνεται, μεγάλη ἀξίωσις, ἡ δωρεάν παιδεία νά εἶναι καί καθιστή!… Ἀλλ’ ἄν ὁ δάσκαλος ἐπαναλαμβάνῃ, κάθε φοράν, τό τοῦ διακόνου: «Σοφία, ὀρθοί, ἀκούσωμεν τό μάθημα!…», ὅλα διορθώνονται, κατά τό Παπανδρέου εὐαγγέλιον!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Ο ΑΛΗΤΗΣ ΥΙΟΣ
ΤΟΥ ΤΣΑΡΛΥ ΤΣΑΠΛΙΝ
ΜΑΔΡΙΤΗ.

Σάββατον μεσημβρία. Ὁ 18ετής ἀλήτης Μάϊκελ Τσάπλιν, υἱός τοῦ Τσάρλυ Τσάπλιν, ἐξέφρασε καί πάλιν τήν ἐλπίδα ὅτι θά λάβῃ τήν ἔγκρισιν τῶν γονέων του διά νά νυμφευθῇ τήν Ἀγγλίδα ἠθοποιόν Πατρίτσια Τζόουνς.

* Ἐπειδή ἡ 17η Ἰανουαρίου 1965 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 16ης Ἰανουαρίου 1965.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ